راتر از انيميشن

Shargh - - ش -

بادقت حرکات را انجام میدادند که انگار یک مســابقه مهم است و قرار نیســت فقط چند عکس گرفته شــود. با انجام هر حرکت، میشــد نگران بود که نکند کمبود امکانات موجب آسیبدیدگی آنان شــود. حرکات آنها تلفیقی از هنر رزمی، کاراته، ژیمناســتیک و تکواندو بود؛ میتوانســتند پاهایشان را 180 درجه باز کنند، چند معلــق در هوا بزنند و درعینحال با دستانشــان به صورت حریف ضربهای بزنند. آنان صورتشــان را بر زمین میگذاشــتند تا بتوانند حرکتشان را انجام دهند؛ بر آســفالت فرود میآمدند، بدون ترس از خاکیشدن یا داغی زمین، درحالیکه دغدغهشان انجام درست حرکت بود.

دخترانی که همراه مربیشــان آمده بودنــد، ازجمله دختران طرفدار نینجا، بیش از چند ســال اســت که در شهرهای مختلف ایران از کرج تا رشت و... ورزش مورد علاقه خود را دنبال میکنند، سعی میکنند با کمبود مربی کنار بیایند و برای اثبات توانایی خود، انــرژی زیادی صرف میکننــد. اینها نمونــهای از دختران جوانی هســتند که کمبودها نتوانسته جلوی پیشــرفت و فعالیتشان را بگیرد.

شــاید داشــتن پوشــش کامل میتواند این تصــور را به وجود بیــاورد که امکان حضورشــان در عرصههــای جهانی هم فراهم شــود؛ آرزویی که راحت نخواهد بود. شاید آنان هم مجبور باشند از ماهها رفتوآمد به فدراســیون، دســت نکشــند تا مانند شیرین گرامی بتوانند در مسابقات جهانی دو و شنا شرکت کنند یا از کیمیا علیزاده که با دستها و پاهای کبود و متلاشی، برای بهدستآوردن مدال نقره جهــان افتخاری را بــرای اولینبار نصیــب ایران کرد، الگو بگیرند.

دیدن دختران ورزشــکار نینجــا یادآور همه دختــران تیرانداز، کاراتــهکار و تکوانــدوکار و... بــود کــه به ســختی راه به ســوی جهانیشــدن برداشــتند. هر چقدر هم اندوهگین تبعیضی باشیم که برای زنبودن در مســیر تحمل میکنند، باز هم مدیون تلاشــی هستیم که برای متفاوتبودن انجام میدهند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.