قيمتهای درست هفتمين حراج تهران و سخنی با جوانان

Shargh - - هنر - لیلی گلستان

به گمانم هفتمین دوره، نخستین دوره حراج تهران بود که آثارش صددرصد فوقالعاده بودند. زمانی که کاتالوگ به دســت من رسید و آن را تماشا کردم پیش خود فکر کردم که عجب کارهــای فوقالعادهای. به نظــرم آثار ایــن دوره از حراج تهــران بهترین آثار هر یک از هنرمندانی اســت که در این حراج شرکت داده شدهاند. آثاری منحصربهفرد که از این هنرمندان کمتر دیده شده است. برای نمونه اثر لیلی متیندفتری، اثر آقای یکتایی، اثر آقای محصــص، اثر آقای احصایی، اثر آقــای زنــدهرودی که مــن عاقــه بهخصوصی نســبت به کارهای او دارم، اثر آقای عربشاهی که به نظر حیرتانگیز بود و یکــی از بهترینهای او قلمداد میشود و حتی آثار سهراب سپهری که به نظر آثاری هســتند که این هنرمند در آمریکا کشــیده است )به دلیل آنکــه امضای خارجی زیر آن هســت( همگی آثاری اصیل و باکیفیت هستند. البته که آثار بهتری از سهراب سپهری وجود دارد اما این آثار او نیز آثار قابل اعتنایی هستند. این مسئله به بالارفتن کیفیت و اعتبار حراج کمک میکند و به نظر میرسد که در مسیر رشد حرکت میکند.

ایــن مســئله در بحث قیمتها هم وجــود دارد. من بهعنوان یک گالریدار که حداقل 30 ســال است با نقاشــی سروکار دارم فکر میکنم نهتنها قیمت این آثار گران نیست، بلکه قیمت پایه این آثار همین است. در حقیقت قیمتی که بهعنــوان قیمت پایه برای این آثار انتخاب شده براساس یک سنجش درست صورت گرفته است. ممکن است این قیمتها برای آدمهایی که آنچنان با این هنرمندان آشنایی ندارند گران به نظر برسد و نجومی به چشم بیاید اما میگویم کسانی که این آثار را خریداری کردهاند مطمئن باشند که این آثار را گران نخریدهاند. جدای از این دو مســئله برگزاری حراج بــه خودی خــود اهمیت دارد. حــراج یعنی ارائــه آثار یک هنرمند و بالارفتن قیمت آثار او و نفس این اتفاق به اقتصاد هنر کمــک میکند. اما نکتهای وجود دارد که بد نیســت درباره آن کمی سخن گفته شود. بیشتر جوانها برداشت درستی از حراج ندارند. بســیاری از هنرمندان جوان بارها به من گفتند که ما را وارد حراج کنید. آنها هنوز آشــنا نیستند و مقصود از برگــزاری حراج و روند حضور در آن را به درســتی درک نکردهاند.

در یک یا دو ســال اخیــر حراجهایی مخصوص هنرمنــدان جوانتر در حــال برگزاری اســت که این موضوع، اتفاقی خوشــایند اســت. اما ایرادی که به ایــن قضیه بهخصوص حــراج اخیر تهــران که ویژه هنر معاصر بود وارد اســت، آنجاســت که نباید آثار هنرمنــدان جوان در کنــار آثار هنرمندان باســابقه و پیشکســوت ارائه شود. این آثار هم از نظر کیفیت اثر و هــم از نظر قیمت تفاوت عمــدهای دارند و همین اتفاق منجر به آن میشــود که آثــار هنرمندان جوان تحتتأثیــر قرار بگیــرد. اگر آثار پیشکســوتان برای بالارفتن درآمد یک حراج ارائه میشود، درعوض روی قیمت آثار هنرمندان جوان تأثیر میگذارد. در حراجی کــه آثار جوانان ارائه میشــود بهتر اســت که از آثار پیشکسوتان خبری نباشد. البته این حراجها نباید بر روش کار هنرمنــدان جوان تأثیر بگذارد. نقاشها باید کار خودشان را بکنند و به حراج فکر نکنند. تاش یک هنرمند باید روی ارائه اثری باکیفیت معطوف شــود و اگر به مرحلهای رســید کــه در حراجی راه پیدا کند در صــورت باکیفیتبودن این اتفــاق رخ خواهد داد. اینکه هنرمند بخواهد برای راهیافتن به حراج دســت بــه خلق اثر بزنــد، کار را خراب میکند. این مســئله به برگزارکنندگان حراج نیز ربطــی ندارد. درواقع این فکر هنرمند اســت که موجب شــده او به خلق آثار حراجپسند فکر کند. حراج باید مسیر خودش را برود و جوانها هم باید به مسیر هنری خود ادامه بدهند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.