عکاسی نزدیکترین راه به سینماست

Shargh - - هنر -

بهناز شــیربانی:

حامد بهداد سالهاست که در کنار بازیگری، عکاسی میکند و ســالها پیش نمایشــگاهی نیز برگزار کرد و نگاه ویژهای به این شــاخه هنری دارد. نگاه ویژه او به عکاسی یکی از دلایلی است که در ســومین جشن عکاسان ســینمای ایران بهعنوان یکی از داوران این دوره عکسها را داوری کرد و اتفاقا تحلیل خاصی نســبت به عکاسی سینما دارد. به همین بهانه با او گفتوگویی کوتاه داشتیم که در ادامه میخوانید.

داوری سومین مســابقه عکس عکاسان سینما و نگاهی که شما به عکاســی فیلم دارید قطعا برگرفته از تعامل شما بهعنوان بازیگر با عکاسان سینما و البته تجربه شما در عکاسی است. بد نیست ابتدا کمی درباره گذشته و آغاز فعالیت عکاسی شما صحبت کنیم. از چه زمانی دوربین دست گرفتید؟

عکاسی را از علیرضا ثانیفر آموختم، به این دلیل که پدرش، عباس ثانی، از فیلمبرداران سابق سینمای ایران است و سالهایسال تجربه فیلمبرداری ســینما داشــت. اصولا فیلمبرداری و عکاسی در خانواده آنها باب بود. عکاسی را که شروع کردم، آنقدر با دوربینهای مختلف عکاسی کردم که بعدها دیدم سالهاست مشغول تجربه شدهام.

خاطرم هســت نمایشگاه عکســی که ســالها پیش برگزار کردید، حواشی بســیاری داشــت؛ همانقدر که برخی تحسین کردند، عدهای هم انتقادهایی داشتند از جمله ورود بازیگران به حوزههای دیگر هنری... .

اتفاقا خیلی تحسین نشد، خیلی شــلوغ شد. البته نقدی که به آن اشاره میکنید مطلب دیگری است که به ذهن مسدود و منقبض برخی از ما برمیگردد. نمایشــگاه عکسی که سالها پیش برگزار کردم خیلی قوی نبود، تنها ســه، چهار فریم عکس نمره قبولی داشت و صرفا یک تجربه بود.

بههرحال بهعنوان یک بازیگر تعامل خوبی با عکاســان سینما دارید. نگاه شما به عکاسی فیلم چیست؟

تعامل من با فیلمبردارهای سینما و درک فضای ذهنی آنها به دلیل عاقه من به عکاسی است. معتقدم هر عکسی یک فیلم کوتاه است. وقتــی فریمی را ثبت میکنی، بیتردید در آن هم ســوژه هســت، هم نورپردازی داری، هم قصهای وجود دارد و هم میزان ســن و بازیگری و... ، حتی وقتی عکاس برای عکاسی آماده میشود مثل این است که برای ثبت لحظهای باید پیشتولید کنی؛ آماده شــوی، نور را بسنجی، مسلح باشــی و با فکر و نگاه خاص لحظهای را ثبت کنی و بعد از آن ظهور عکــس یا تصحیح رنگ هم وجود دارد و قطعا پروســه جالبی است. عکاسی، نزدیکترین و کوتاهترین راه به فیلمسازی در سینماست و به قول تورج اصانی هر یک فریم عکسی که ثبت میشود، گویی یک فیلم کوتاه ساختهای.

تابهحال با دیدن عکسی، فیلمی در ذهنتان تداعی شده؟

بله خیلی از عکسها چنین ویژگیای دارند؛ مثا عکســی که جان وین در ضد نور و در آستانه در با لباس کابوی در فیلم جان فورد ایستاده برای من عکس جالبی اســت و بسیاری دیگر از عکسها که من را به یاد فیلمهایشان میاندازد.

شــما یکی از داوران سومین مســابقه عکس عکاسان سینمای ایران بودید؛ دورهای که تعداد قابلتوجهی از عکاسان فیلم در این رقابت شرکت کردند. نظر شما درباره کیفیت آثار چیست؟

عکسهای خوب زیــاد دیدم و لذت بردم. از عکسهای ســحاب زریباف لذت بردم. بعضی فیلمها به دلیل شــرایط صحنه این امکان را به عکاس میدهند که عکس بهتری ثبت کند. از طرفی عکسهایی که در لوکیشنهای آپارتمانی ثبت شده بود خیلی برایم خوشایند نبود و فضای بســته خیلی سخت به عکاس امکان عکاسی بهتر و خاقانه را میدهد.

در ایــن میان از همصحبتی با هومن بهمنش درباره عکاســی چیز آموختم. همچنین استاد عزیز ساعتی.

در داوری تا چه حد وجوه هنری عکس برای شما اولویت بود؟

وجوه هنری عکس مستقیما باید به شرایطی برگردد که فیلمبردار ایجــاد کرده اســت. حق بیشــتری برای عکاس به صورت مســتقل و جداگانه نســبت به فیلمبردار و پانهای یک فیلم قائل نیستم. درباره پشتصحنه یک فیلم البته شرایط متفاوت است، اما عکاس باید نور و رنگ و پان فیلمبردار را ثبت کند. همین.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.