ارج، آینه تمامنمای واگذاریهای اشتباه

Shargh - - اقتصاد - علی وکيلی*

چنــد روز پیــش به دلیــل جلســهای که در کیلومتر شــش جاده مخصوص داشتم از مقابل کارخانه ارج گذشتم. کنجکاوی کردم و فهمیدم کارخانه به انبار کالاهای وارداتی و داخلی تبدیل شــده اســت. آه و افســوس از نهادم برخاست، نهفقــط بابــت ارج که ایــن خود آه جگرســوز میطلبد، بلکه بیشتر بهخاطر سرنوشت محتوم واگذاریهای اشــتباه، سیاســتهای نادرســت، واردات بیرویــه کالا و صــد البتــه بدتــر از آن قاچــاق کالا. دیر یا زود بایــد منتظر بازخورد این سیاستهای غلط در تعطیلی واحدهای تولیدی قدیمی که واگذاري مدیریت آن به هلدینگهای خصولتی ســر برآورده از اقتصاد بنیانکن دولتی اســت، باشــیم. مجموعههــای بیدروپیکــری کــه گاه با دههــا میلیارد دلار ارزش، به وســیله مدیران دولتــی اداره میشــوند. در کجای دنیا این همه ثروت را یک جا بــه مدیرانی که بعضا حتی یــک واحد تولیدی را هــم اداره نکردهاند، واگذار میکننــد. واگذاریهایــی مانند مدیریت شــرکتهایی که حتــی در زمینه نــوع فعالیت آن بنــگاه هیچ نوع تخصص و بــا آن هیچگونه سنخیتی نداشــته و ندارند. بارها در نوشتههایم متذکــر شــدهام که ایــن روش با هیچ کــدام از مدلهــای اقتصــادی و صنعتی دنیــا مطابقت نــدارد. نمونه بارز این نوع واگــذاری، بنیادهایی اســت که از ابتــدای پیــروزی انقــلاب و بنا به مقتضــای آن دوران، تشکیلشــده و هیچکــدام از آنهــا بهرهوری مناســبی نداشــتهاند. تذکر و استدعای جدی من به دولتمردان و سایر قوا این است که تا دیر نشــده فکری بهحال این معضل عظیم بکنید و این ساختارها را اصلاح کنید؛ چرا که اگر هرچه سریعتر به داد اینها نرسید، باید هر روز منتظر «ارج»های دیگر و بیکاری کارگران و معضلات اجتماعی ناشی از آنها باشیم.

*عضو هیئت علمی مؤسسه مطالعات بینالمللی انرژی

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.