زندگی، تماما کادر است

Shargh - - هنر -

گروه هنر: داریوش فردیپور سالهاســت دوربین به دســت گرفته و تصاویر درخشــانی ثبت کرده است. در بیشتر آثارش به موضوع معماری از زاویههای کمتر دیدهشــده میپردازد. نمایشــگاه اخیر او با عنوان گاهی عاشــقانه به آسمان نگاه کن ، با حالوهوایی دیگر در معرض دید علاقهمندان قرار گرفته. فردیپور در توضیح برگزاری این نمایشگاه میگوید: دنیای اطراف ما سرشار از زیباییهایی است که یا اصلا دیده نشده یا کمتر به چشم میآید. بسیاری از این زیباییها، در زاویه نگاه استاندارد ما که خط مستقیم و روبهرو است، قرار ندارند. برای دیدن آنها باید نــگاه و در کنار آن حس همراه با آن را تغییر داده و از نگاههای کلیشهای و ســطحی بگذریم و عمیقتر و به تعبیری عاشقانهتر، در جستوجویشان باشیم. معماری بناهای تاریخی سرشار از این زیباییهای مســحورکننده اســت . همین توضیحات کوتاه گویای نگاه متفاوتی است که فردیپور در نمایشــگاه اخیرش داشته و علاقهمندان بســیاری را راهی خانه هنرمندان ایران کرده و تا 27 تیر برقرار اســت. در واپسین روزهای برپایی این نمایشگاه، با فردیپور به گفتوگو نشستیم.

خوب اســت نقطه آغازمان علاقه به عکاسی مستند باشد و اینکه چرا سراغ این ژانر از عکاسی رفتید؟

پاسخ کوتاه و شفاف اين ســؤال، اين است که اساسا واقعگرايی را دوست دارم. از تمام اتفاقاتی که مردم از صبح تا شب با آن مواجه میشوند و بخشی از زندگی معمولشان است، لذت میبرم و طبعا دوست دارم همين لحظات را ثبت کنم. عمده عکسهای من هم چيزی جدا از زندگی مردم نيست و حتی نمايشگاه اخيرم که بناهای تاريخی را نشان میهد نيز چيزی جدا از تعريفی که ارائه دادم، نيست. لوکيشنهايی را که برای عکاسی انتخاب میکنم، بين مردم و اتفاقات روزمره اســت و سوژههای عکاسی من هم دور از دسترس نيست و قطعا مردم هم ارتباط بهتری با عکسهای مستند و اجتماعی برقرار میکنند.

کمــی از پروژه معماری صحبت کنیم؛ به چه دلیل ســراغ عکاســی از بناهای تاریخی رفتید؟ از کودکی به تاريخ علاقه داشتم و هميشه خانهها و بناهای تاريخی، حس خوبی برايم داشت؛ بنابراين به مرور اين فضا را در عکسهايم گنجانم و تصوير کردم. البته حضور دوستی به نام محمدرضا شريفيان که يکی از مستندسازان خوب اصفهانی اســت، در اين پروســه بیتأثير نبود؛ او يکسری مستندهای تاريخی در اصفهان کار کرد که من بهعنوان مدير توليد در فيلمهايش حضور داشــتم و از اين زمان، علاقه به تاريخ در من بيشتر شد و طبعا علاقهمند ثبت عکسهای مستند تاريخی شدم.

بناهایی که در عکسهای شما میبینیم، خیلی برای مردم غریب نیست و بســیاری از کسانی که حتی یکبار به اصفهان سفر کرده باشند، این بناها را دیدهاند؛ اما قطعا زاویه نگاهی را که در عکسهای شــما دیده میشود؛ کمتر کسی دیده است؛ یعنی تماشای بناهای تاریخی از زاویهای که خیلی مرسوم نیست...

بله؛ طبعا همه ما هر روز مستقيم به روبهرو نگاه میکنيم و راه میرويم و اين يک نگاه استاندارد و عام است. تعداد کمی ممکن است به اطراف دقيقتر نــگاه کنند و حتی يک بنا را از پايين تماشــاکنند؛ اتفاقی که در عکسهای من میبينيد. در اين نمايشــگاه، ســعی کردم طور ديگری بــه اطرافم نگاه کنم و بسياری از بناهای تاريخی را از پايين به بالا میبينيد. معماری پيشين کشور ما بســيار زيبا و منحصربهفرد است و يکی از ويژگیهايش قرينهبودن آن است و اين تقارن، ناخودآگاه آرامشی را به ببينده منتقل میکند که من سعی کردم اين موضوع در عکسهايم بيشتر نمود پيدا کند.

معماران ایرانی به تبعیــت از اصل حرکت از کثرت به وحدت، آثاری را خلق کردند که تجلیگاه اندیشــههای توحیــدی و فراطبیعی و اعتقاد به خدایی واحد اســت. ازهمینرو حرکت از کثرت به وحدت، مشــخصه معماری اسلامی است و این وحدت در فضای توازن و تعادل و نه تضاد و تقابل صورت میگیرد. آیا نسبتی بین نگاه خودتان در عکاسی بناها از پایین به بالا و این مفهوم میبینید؟

يکی از مهمترين عوامل شــکلدهنده هنر ايران، ارتباط بســيار نزديک بين

هنــر و آداب معنوی برگرفته از مذهب اســت که نمیتوان منکر آن شــد. به عبارت ديگر، يکی از شاخصههای مهم هنر ايرانی، نگاه معنوی هنرمند در اثر هنری خويش است. اين نگاه معنوی همواره در تاريخ هنر ايران با صورتهای گوناگونــی نمايان شــده و جلوههايی از آن را در آثــار هنری خويش متجلی کردهاند. من هم سعی کردهام اين قالب معنوی و عاشقانه را از دريچه دوربينم به تصوير بکشم. گمــان میکنم نگاه غیرمتعارف شــما در عکاســی از بناهای تاریخی، ↙ خودش را با توجه به این مفهوم، بیشتر نشان میدهد...

دقيقــا. در بناهای تاريخی بيشــتر خودش را نشــان میدهــد. من تجربه عکاســی به اين شکل را در طبيعت هم داشــتم؛ مثلا در فصل پاييز يکسری شــات پايين به بالا گرفتم. نکتهای که لازم اســت به آن اشاره کنم، اين است که گاهی يادمان میرود زندگی تماما کادر اســت و ما هميشــه ناخواسته با چشمهايمان عکس میگيريم. گاهی چيزی نگاه ما را اذيت میکند، اين نشان میدهد که ترکيببندی يا فريم اشتباه است. دلیل انتخاب اصفهان بهعنوان لوکیشــن اصلی عکاســی از بناهای ↙ تاریخی چه بود؟

در شهرهای مختلفی مانند اصفهان، يزد، شيراز، کرمان، تبريز و... عکاسی کردم و هيچ حساســيت خاصی روی شهری ندارم؛ اما بايد پذيرفت اصفهان واقعا آثار تاريخی غنیای دارد و به لحاظ بافت گلی و خشــتی، سرآمد است؛ چراکه در دورهای طولانی پايتخت بوده اســت و بســياری از هنرمندان در آن شــهر ساکن بودند. به لحاظ رنگ و تنوع، اصفهان اتفاق ويژهای برای عکاسی اســت. مثال ســاده آن، اين است که تنها مســجدجامع اصفهان قابليت اين را دارد که کتاب عکســی از آن چاپ شــود و اين دليلی اســت برای آنکه در نمايشگاه اخيرم، به بناهای تاريخی اصفهان پرداخته شده است. پس بهنوعی معماری برای شما در عکاسی اولویت دارد... ↙

اساسا درجازدن در کار را دوست ندارم. با اينکه عکاسی از بناهای تاريخی هميشه برايم جذاب است؛ اما سعی میکنم در يک زمانبندی مشخص، کاری را که مربوط به پروژه است، انجام بدهم و حرفی را که بايد، منتقل کنم و سراغ نارنيا سوژه بعدی بروم. طرحی برای نمایشگاه بعدی دارید؟ ↙

قطعا. بعد از اين نمايشگاه، داستان ديگری را آغاز خواهم کرد. ايده بعدی من، شغلهايی اســت که در جامعه به چشم نمیآيد يا به فراموشی سپرده شده است. برنامهای برای برگزاری این نمایشگاه در خارج از کشور هم دارید؟ ↙

بله. در حال تدارک برگزاری هرچه قویتر اين نمايشگاه در لندن، هستم. استقبال از نمایشگاه چطور بود؟ ↙

خدا را شــکر مردم اســتقبال کردند و نظــرات خوبی از مــردم در ارتباط با نمايشــگاه شنيدم و به گفته بسياری از مراجعهکنندگان، اين نمايشگاه را با حال خوب ترک کردند و بهنوعی انگار يک بار ديگر با يک سفر رايگان، بناهای تاريخی اصفهان را از زاويه ديگری ديدند. بهترين هديه برای من همين جملات زيباست.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.