پازل نااميدکننده زنان وزير

Shargh - - سیاست - آمنه شيرافکن

این روزها گمانهزنيهــاي مرتبط با انتصاب وزیــران زن در کابینه دوازدهــم، نقل مجالس اســت. یکي نقد ميکنــد و دیگــري بر حضور زنان وزیــر در کابینه تأکید مــيورزد؛ اما ماجرا جایــي ناامیدکننــده به نظر ميرســد که ببینیم وقتي پاي عمل ميرسد، نام چه زناني روي میز ميآیــد و تأکیدها روي چه نامهایي اســت. به استناد گزارش پنجشنبه 22 تیر، اسامي تعدادي از زنــان بــراي وزارتخانههــاي مختلف مطرح است؛ اما نکته ناامیدکننده اینجاست که چرخه تولید مدیران زن، تــا چه میزان از تکرار نامهاي همیشــگي یا تکیه بــر زنان منتســب به مردان سیاست، فاصله گرفته است.

تأکید روي این نامها از دو جهت ناامیدکننده اســت؛ یکي اینکه در این گزارش و گزارشهاي مشابه، شاهد تنوع اسامي و پستها و موقعیت زنان نیستیم. متأســفانه بیش از یک دهه است که زنــان اصلاحطلب بــه شــماري از زنان در حلقهاي مشخص محدود شده و کمتر نامهاي جدید مطرح ميشــوند. این مسئله بدون تردید در برخــي محدودیتهــا و فشــارها بهویژه در دولت فخیمه محمود احمدينژاد ریشــه دارد؛ امــا تبعات کوچککــردن دایــره فرصتها، به ســرابي جز این ختم نميشود؛ سرابي که در آن یا باید نام برخي مدیران کنوني و شــاخص تکرار شــود یا به نام برخي زنان ختم شــود که بیش از توانمندي خود، به واســطه نسبت فامیلي با مردان سیاست، مطرح شــدهاند و جالب اینکه در توضیح یــک پاراگرافي براي آنها نیز خبرنگار ناگزیر اســت عروس فلاني بــودن یا دختر فلان سیاســتمدار یا مادر فلان چهره سیاســي را به مطلــب بیفزاید. آفــت تکرار اســامي زناني که خود پیشینه موفقي در حوزه سیاست نداشته و صرفا بند نامها و نشــانهاي خانوادگي هستند، کم نیست. یکي اینکه زني که با مردان سیاست نســبت فامیلــي دارد، نميتوانــد در اداره یک وزراتخانــه مؤثر افتد و اتفاقا موجب ميشــود آقایان این ســؤال را پیشروي زنان بگذارند که فــرد مدنظر با کمترین تجربههــا، آیا ميتواند از پس مدیریت یک وزارتخانه برآید؟

نقد مشــخصتر این نوشــته، این اســت که اگر در بزنــگاه گمانهزنــي در وزارتخانه، دوباره بخواهیــم بر پتانســیل همــان مدیران ســابق متمرکز شــویم؛ یعني در چهار ســال گذشــته، هیــچ نام و نشــان جدیــدي تولیــد نکردهایم. چند ماهي ميشــود که در جمع زنــان، خبر از برنامههاي منســجم براي شناسایي چهرههاي جدید به گوش ميرســد؛ حالا باید این سؤال را واضحتر از همیشه پرسید که کدام چهره جدید از میان زنان صنعتگر، پژوهشــگر، سیاستمدار، مدیر و مجري، به جمع فهرســت همیشــگي و محدود زنان اضافه شده است؟ آیا زنان نماینده مجلس، زنــان اصلاحطلب و دیگــر گروههاي فکــري، بنا دارند اســامي را تا روزهــاي نهایي منتهي به تعیین کابینه، در پستو بگذارند یا اینکه به واقع چنتهشان خالي از اسامي کلیدي است؟

از اینهــا گذشــته، وقتي نامهایــي اینچنین - نامهــاي ضعیفــي که تعجب هــر مخاطب را برميانگیزانــد و در قــد وقــواره وزارتخانــه نميگنجد- در رســانهها به عنــوان گزینههاي وزارت زنــان مطرح ميشــود، ایــن موضوع به ذهن متبادر ميشــود که گویــا برخي اتاقهاي «بــه اصطلاح فکر»، در پــي مطرحکردن برخي نامها هستند. توصیه نگارنده به چنین اتاقهاي فکري کــه ميخواهنــد از آب گلآلــود ماهي بگیرند، این اســت که بدانند و آگاه باشند چنین سیاســتي در کلان قضیه به ضــرر جامعه زنان تمام خواهد شد.

علاوه بر آنچه در این متن به آن اشــاره شد، یکــي از دلایل کمرنگبــودن حضــور زنان در دایره قدرت سیاسي و اجتماعي، خط قرمزهاي فراواني است که زنان خواهان ورود به سیاست بــا آن مواجهاند؛ آنچه بهســادگي گریبان مینو خالقــي، منتخــب مــردم اصفهــان را گرفت. بهســادگي فتوشــاپکاري و برونریختن زندگي خصوصي آدمها ميتواند به توقف حضور زنان در سیاســت منتهي شود؛ حتي جایي که آن زن، صدها هزار رأي از شهروندان ایراني گرفته باشد.

مایــه تأســف اینکه پــس از چهــار دهه از پیــروزي انقــلاب، در دو اردوگاه اصولگرایــي و اصلاحطلبــان تنهــا ميتــوان روي نامهاي معــدودي از زنان به توافق رســید. یا مدیران و ساختار سیاسي معیوب مانع از رشد زنان شده یا در نهادهاي فکري و سیاســي، پویایي لازم براي فعالیت سازماندهيشده در راستای تربیت زنان مدیر موفق، وجود نداشته است.

امید کــه مردان و زنــان اصلاحطلب و اهل اعتدال در پایان چهار سال بعدي بتوانند سرشان را بالا گرفته و از نامهاي جدید بگویند و از تلاش براي افزایش حضور زنان در پهنه سیاست.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.