3 خواهر موبایلبهدست چخوف

Shargh - - هنر - لیلی فرهادپور

آدم ســالی یک بــار هم اجرای نمایش «ســه خواهر» چخوف را ببیند، باز هم کم اســت. اولین اجرای ایــن نمایش بیش از یک قــرن پیش روی صحنه رفته؛ ولی هنوز آنقدر حرفش تازه اســت که میتوانی خیلی راحت دســت این سه خواهر یکی یک گوشــی همــراه بدهی و هیچ مشــکلی هــم در نمایــش پیش نیایــد و حتــی کمک به همذاتپنداری با فضا و حرف چخوف بکند. انگار که چخوف همین زمســتان قبل مثلا در روستایی میان کوههای زاگرس ما نشســته و این نمایش را نوشته و مســکو هم میتواند همین تهران مهیب ما باشد که تنها راه رهایی برای جوانان شهرستانی و روستایی اســت؛ یا نه لندن یا پاریس باشد برای جوانان عاصی تهرانی.

پوســیدگی و نابودی تدریجی ارزشهای حتی نهچنــدان قدیم در جامعه ما و فروپاشــی روابط در خانوادههــای نهچنــدان جدیــد ما انــگار که دنیای چخوفواری را در اطراف ما ساخته است؛ درحالیکــه ســه خواهران چخــوف از وضعیت موجود خود ناراضیاند و چشمانداز آینده برایشان تیره و تار اســت و نجات را در رؤیای مهاجرت به مســکو میبینند و حالوروز خــود را گامبهگام به تباهی میکشــانند، ناتاشا خواهرشوهر تازهرسیده به این خانواده، مانند بسیاری از ناتاشاهای امروزی است که همواره در حال فتح خاکریز حاصل از این فروپاشیها هستند.

نســلی بدون رؤیا! چقدر آشنا هســتند اینها... انگار نه انگار که سال 1900 نیست.

اکنون بعد از 117 ســال از اولین اجرای «ســه خواهر»، حســن معجونی ایــن نمایش را با کمی بازنویســی به روی صحنه برده اســت. معجونی این روزها خیلی ســرش شــلوغ است. از این اجرا به آن اجرا. خدا قوتش بدهد. بازی بسیار سختش در نمایش «در میان ابرها»ی کوهســتانی به جای خود؛ اما کارگردانی دو اجرای پشــت ســر هم در تماشــاخانه پالیز یعنی «ماجرای مترانپاژ» و «سه خواهر» چخوف هم کاری ستودنی است. نمایش «ماجرای مترانپاژ» نمایشی مفرح و کمیک است، از روی یک متن روسی نوشته الکساندر وامپیلوف. در ایــن نمایــش حســین امیدی، رضــا بهبودی، مهتاب ثروتی، سعید چنگیزیان، حسین حسینیان، مژده دایی و امیر قاسمی بازی میکنند و در میان بازی همه اینها، نقشآفرینی رضا بهبودی بســیار پررنگ است.

بهبودی همهجا خوب اســت، از بازی در پرده ســینما تا بازی در ســریال و تئاتر؛ اما در «ماجرای مترانپــاژ» آنچه بیشــتر از همه اینهــا خودنمایی میکند، متن اســت. متنهای معاصر روســی این روزها میتوانــد تداعیکننده جامعه ما باشــد و برای همین هم در جلب مخاطب موفق اســت. نقد رفتار افــراد جامعه و منفعتطلبیها امروزه خواهان فراوان دارد؛ اما یک اثر کلاســیکتر مانند نمایش «ســه خواهر» چخوف کــه توقع تعمق بیشــتری دارد، برای تماشــاگر جدید آسانپســند امروزی کمتر میتواند جذاب باشــد. شــاید برای همین اســت که ماجرای مترانپاژ به قول معروف پر میرود و سالن نمایش «سه خواهر» چخوف به قول تئاتریها کچلی دارد.

متأســفانه چند اجــرای بیشــتر از این نمایش باقی نمانده اســت. در روایت حســن معجونی از «ســه خواهر» چخوف، المانهای امروزی مانند بادکنــک و موبایــل و دوربین عکاســی روایت را دلنشینتر کرده اســت. در اجرای دکور اضمحلال این خانواده از این پرده به آن پرده خود را نشــان میدهــد. اضافهکــردن طنزهایی گروتســکوار برای میهمانان همیشــگی خانه درحالزوال این ســه خواهر، ســنگینی درام نمایــش چخوف را کم کــرده و لبخنــدی تلخ جایگزیــن آن میکند. بازیگران این نمایش عبارتاند از: حســین امیدی، فریبا جدیکار، ســعید چنگیزیان، حسین حسینیان، آناهیتا درگاهی، پوریا رحیمیســام، فراز ســرابی، میلاد شــجره، آوا شریفی، محمد عاقبتی، بهآفرید غفاریــان، فرزانه میدانی، محمدحســن معجونی و سیاوش البخشــینائینی. تمام آنها واقعا خوب هســتند؛ ولی خانم جدیــکار و محمد عاقبتی که در شــخصیتهای «آنفســیا» و «فراپونت» (یا به قول حمیــد امجد فیروز( را نقشآفرینی میکنند، حــق مطلــب را خیلی خــوب ادا کردهانــد. اگر هنوز به دیدن این نمایــش نرفتهاید، آخر هفته را برنامهریزی کنید که معلوم نیســت سال دیگر باز هم سه خواهری بر صحنه میرود یا نه.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.