اپوزيسيون نوازي با صندلي كابينه

Shargh - - سیاست -

ازايــنرو کابينه فراجناحی قلب يک مفهوم و در تضاد با رأی مردم اســت. دولت بــا رأی مردم و به واســطه اصلاحطلبان روی کار آمده است، مجلس نيز اينگونه اســت. اگــر رئيس فراکســيون اميد به روحانی رأی مردم را گوشــزد میکند، به نمايندگانی که بر کابينه فراجناحی میانديشــند نيز بايد گوشزد کند که مردم خود بهتر میدانســتند به چه کسانی رأی بدهند. حســن روحانی نشــان داده در چينش کابينــه دوازدهم قصد دارد با اقتدار بيشــتری عمل کند. اين سرشــت قدرت است، کســی که در قدرت قــرار میگيرد، تبعات و نتايــج تصميمات او هرچه باشد به پايش نوشته میشــود. روحانی پاسخگوی منشأ قدرت خويش است و منشأ اين قدرت مردماند و ازقضــا آنچه در ميان دولتمردان شــايع اســت، فراموشی اين منشــأ قدرت است. دولتمردان نادری به اين فراموشــی دچار نشــدهاند، زيــرا دولتمردان گاه تصور میکنند که قيــم مردماند و هر تصميمی میگيرند به خير و صلاح آنان است. دولت روحانی در دوره گذشــته هرگز نه کابينهای فئودالی داشته و نه خود را قيم مردم دانســته اســت. آنچه مردم را واداشــت تا با ميل به پــای صندوقهای رأی بروند و در کنــار همه کمیوکاســتیها دوبــاره به او رأی بدهند، احساس همدلی با دولتی بود که میبايست فرازونشــيبهای بسياری را برای موفقيت پشت سر میگذاشــت. اينک مردم چشــم دوختهاند به دوره آخر و سراشيبی دولت، تا ببينند اين کابينه تا چهحد نشــانگر چهره واقعی آنها خواهد بود. مردم نشان دادهانــد انتخاب از ســر ناگريــزی را بهخوبی درک میکنند، امــا انتخابهايــی را برنمیتابند که هيچ تناســبی با رأی آنان نداشته باشــد. دولت روحانی با نگاهی گذرا به سرنوشــت دولتهايی که ســعی کردنــد چهره آرای مردم را عــوض کنند، درمیيابد کــه اين کار تاوان ســنگينی بــرای دولــت او و راهِ دموکراســی در ايران دارد. کسانی که پيش و بيش از همه موظف به صيانــت از چهره آرای مردماند، مجلســيان هســتند و انتظار میرود آنان با پرهيز از منافع شــخصی تنها بــه باورهای مــردم فکر کند، همين و بس.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.