صف چندسخراینعآلبتومه« حبسریانعلی یزاده»خباراسیتقباد «غبانمرونبهورومشده فریدون»

Shargh - - هنر -

عسل عباســيان:

بالاخره انتظارها به پايان رسيد و پس از چهارســال، اثر شنيداری «غمنومه فريدون» با حضــور بيش از هزار نفر از هواداران موســيقی حســين عليزاده و صدای هنرمندانــی كه هر يک جايگاهی ويژه در حافظه شنيداری اين ملت دارند؛ نظير زندهياد مرتضی احمــدی، ژاله علو و فاطمه معتمدآريا در فرهنگسرای نياوران رونمايی شد.

اثری كه بنابر گفته مؤلفانش، حســين عليزاده )آهنگساز( و پيمان قديمی )نويسنده و كارگردان(، ريشــه در احوالات دهه اخير جامعــه ايران دارد؛ نكتهای كــه اهالی گــروه «غمنومه فريــدون» را همچون اعضای يک خانواده با عشق و محبت كنار هم قرار داده تا اثری ناب خلق كنند.

در واپســين روز تيرمــاه ۹6 فضــای گالریهای فرهنگســرای نيــاوران، ميزبــان پديدآورنــدگان غمنومه و خيل جمعيتــی بود كه آمده بودند تا از سرگذشت غمانگيز فريدون زمانهشان باخبر شوند. نقشخوان فريدون، صابر ابر است و نقشخوانان ديگــر عاوه بر مرتضی احمدی، ژاله علو و فاطمه معتمدآريا، حبيــب رضايی، فرهــاد اصانی، امير جعفری، ســيامک صفری و آيدا شاملو هستند كه نيما دهقانی آنها را كارگردانی كرده است.

حســين عليــزاده معتقد اســت آلبــوم صوتی «غمنومه فريــدون» ادای دينی به زبان عاميانهای اســت كه فراموش شــده و درواقع نسخه امروزی «شهر قصه» است. جالب آنكه «غمنومه فريدون» پروژهای چندرسانهای اســت كه فعا فقط نسخه شنيداری آن رونمايی شده و هنوز بايد منتظر تئاتر و ديگر نسخههای هنری آن باشيم.

در ابتدای نشســت خبری «غمنومه فريدون»، علی بوســتان كه مديريت پروژه را برعهده داشته، ضمــن عرض خيرمقــدم به حاضــران، از خالقان اثر دعوت كرد تا پاســخگوی سؤالات اهالی رسانه باشــند. در ادامه، حســين عليزاده در پاسخ به اين ســؤال كه «غمنومــه فريدون» چه ميــزان وامدار «شــهر قصه» بيژن مفيد است، توضيح داد: «وقتی اتفاق خوبی در تئاتر و موسيقی ما میافتد، چرا نبايد ادامهدار باشد؟ ما دچار انقطاعی تاريخی هستيم و آثار هنریمان پس از اجرا تمام میشوند كه حيف اســت. هيچ ايرادی ندارد كه «غمنومه فريدون» را ادای دينی به «شــهر قصه» و زبــان عاميانهای كه در حال فراموشــی است، بدانيم. اين اثر تقليدی از «شهر قصه» نيست و نسخه بهروزشده آن است». پيمان قديمــی هم درخصوص نســبت «غمنومه فريدون» با «شــهر قصه» گفت: «دليل اصلی من برای خلق اين اثر، ميل بازگشت به ادبيات شفاهی دهه 30 بــود؛ نمونههايی مثــل تاشهای احمد شاملو در «كتاب كوچه» يا «قصه دخترای ننهدريا» يا «پريــا» و... . اينها مجموعههايیهســتند كه در محاق فراموشــی فرورفتهاند و «غمنومه فريدون» بازگشتی است به آنها».

قديمــی افزود: «نكته ديگر بايی اســت كه در نظام آموزشــی ما بر ســر ادبياتمان آمده اســت و میآيــد. نوع تدريس ادبيات در نظام آموزشــی ما بســيار ثقيل و سنگين اســت، بهگونهای كه اشعار شعرای كاسيک را نيازمند معنیشدن كرده است و اجازه ارتباط بیواسطه و بدون معنیكردن لغات را نمیدهد».

حبيب رضايی كه عاوه بر نقشخوانی، مشاور هنری پــروژه نيز هســت، گفت: «عقيــده من اين اســت كه آلبوم «غمنومه فريدون» به خودیخود قائمبهذات اســت و اينطور نيســت كه حتما بايد نســخه نمايشی آن هم روی صحنه برود تا تكميل شــود. روزی كه نيما دهقانی برای ساخت اين اثر بــا ما صحبت كرد، انگار در تكــه زمينی باير بوديم كه دكهای هم داشــت، اما با آمدن حسين عليزاده انگار اتوبانی شــشطبقه كنار دكه ما ساخته شد. اگر نسخه تئاتری هم داشته باشيم، خوب است، اما بدون آن هم «غمنومه فريدون» میتواند به حيات خود ادامه دهد .»

نيما دهقانــی نيز با تأييــد صحبتهای حبيب رضايــی افــزود: «اين اثر نــه اپرا تئاتر اســت و نه نمايش راديويی. درواقع تئاتری شنيداری است كه انگار بهجای ديوار چهارمش )ديواری فرضی مابين بازيگران و تماشــاگران(، پردهای ســياه كشيدهايم. وقتــی پيمان، متن «غمنومه فريــدون» را برای من آورد، شــعر بود و ما بارهاوبارها خوانديمش تا اين شعر تبديل به نمايشنامه شد و استاد عليزاده كه آمد، رويش رنگ پاشيد.»

ســپس صابر ابر كه در اين اثر نقش فريدون را برعهده دارد، گفت: «متن تكرارنشــدنی «غمنومه فريدون » حال خوبی برای من داشت كه فراموشش نمیكنم. جای خالی كسانی را كه امروز يا به دليل مشــغله كاری نتوانســتند پيش ما باشند و كسانی كه ديگر روی اين خاک نيســتند بهشــدت احساس میكنم و ســهم بزرگ مرتضی احمــدی را. تمام تــاش ما اين بود كه شــأن مخاطب را حفظ كنيم و ســليقهاش را تغيير دهيم. اگــر فرهاد فزونی و همكارانش تاش كردند طراحی متفاوتی برای اين اثر انجام دهند به دليل ميلشــان به ارتقای سطح ســليقه مخاطب بود و اگر حســين عليــزاده روی كارش حســاس است و وســواس دارد و ديربهدير كار میكند برای اين است كه ارتقای سطح سليقه مخاطب را مهم میداند».

عليزاده در ادامه با اشاره به نام مرتضی احمدی كه صابر ابر به آن اشــاره كرد، گفت: «هروقت نام مرتضی احمدی میآيد، ناخودآگاه اشــک شوق به چشــمم میآورد. او هرچند نقشی منفی در اين اثر داشــت، اما آنقدر خوب بود كه ناچار میشــديد همان نقش منفی را هم دوست داشته باشيد».

او در ادامه در مورد نســبت موســيقی فاخر با زبــان عاميانه هــم توضيــح داد: «هرچقدر تاش كنيم فاخرتر و ادبیتر حــرف بزنيم، از مردم دورتر میشويم؛ مثا در مورد شنيدن اشعار خيام، حافظ و مولوی از زبان عروســک در اپراهای عروســكی، هيچوقــت در باور مــن نمیگنجد كه اين اشــعار كاســيک را از زبان عروسک بشــنوم؛ هرچند برای ساختش تاش بســيار زيادی شده است. معتقدم موســيقی جدی میتوانــد با زبان محــاوره پيوند برقرار كند و میتوان شــعر و ترانهای نوشــت كه محــاورهای باشــد، اما به درد موســيقی فاخر هم بخورد». در پايان نشست خبری، حسين عليزاده از همه كســانی كه در مسير توليد «غمنومه فريدون» همراهیاش كردند تشــكر كرد و تشكر ويژهاش از صبا عليزاده، فرزندش بود كه هميشــه با او همراه و همدل است.

پس از نشست خبری، صف طولانی هوادارانی كه نســخه نفيس اين اثر شــنيداری را پيشخريد كرده بودند تا نيمهشــب اول مرداد ادامه پيدا كرد و خيل مشــتاقان صف چندساعته را تاب آوردند تا عاوه بر تحويل اثر، با آهنگسازی كه موسيقیاش ســالها در جانشان نشسته، عكس يادگاری بگيرند و حســين عليــزاده هم بــا صبوری بــا جمعيت هزارنفــری خوشوبــش كــرد و در مقابل ديواری كه تايپوگرافــی فرهاد فزونی از عنــوان «غمنومه فريدون» بر آن نقش بســته بود ايســتاد و عكس يادگاری گرفت.

نســخه عمومی «غمنومه فريدون» روز گذشته پس از رونمايی از نســخه كلكسيونی آن در تمامی مراكز فرهنگی و كتابفروشــیها توزيع شده و بايد منتظر ماند و ديد مواجهه مخاطب ايرانی با اين اثر كه ريشــه در فرهنگی اصيل و ديرين دارد چگونه خواهد بود؛ شــبكههای اجتماعــی حتما بهزودی بازخوردهای اين اثر را نمايان خواهند كرد.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.