فرانک پرتوآذفرت: حدخمتراییکتهمد کرنخهنسوادر، ننوافنرتارایخوسازل آسیا میمانم

در جدیدترین رنکینگ اعلامشده از سوی اتحادیه جهانی دوچرخهسواری، برای اولینبار یک زن ایرانی برترین دوچرخهسوار آسیا شد

Shargh - - ورزش -

شــرق، ســارا گودرزي:

دوچرخهســواری زنان ايــران در حالی بــا موانع و محدوديتهــای بســيار همچنــان پا در رکاب اســت که با وجــود همه اين مشکلات، به يک موفقيت چشمگير رسيده است.

در شــرايطی که ســهم اين بانوان از مدالآوری در رقابتهای آســيايی و جهانی در تمام اين ســالها خيلی ناچيز بــوده و تنها در يک مدال برنز تيمی مســابقات قهرمانی آســيا خلاصه میشــود؛ اما همين افتخار کوچک، برای نخستينبار يک دختر دوچرخهســوار ايرانی را بهعنوان برترين رکابزن رشته کوهستان در قاره معرفی کرده است.

فرانک پرتوآذر، عضو تيم ملی کوهستان، اولين بانويی است که توانسته در جديدترين رنکينگ منتشرشده از ســوی اتحاديه جهانی سواری، صدر جدول ردهبندی اين رشته را در آسيا به خود اختصاص دهد.

او چندی پيش در رقابتهای قهرمانی آســيايی 2017 چين، موفق شد در ماده «رلی» در کنار محمدحسين اسکندری، سجاد طاهری، محمد پورشريف و فراز شکری به مدال برنز تيمی دست يابد؛ مدالی که بهعنوان اولين نشان تاريخ دوچرخهسواری زنان ايران در مسابقات آسيايی ثبت شد.

البته بهجز مدال برنز مسابقات آسيايی چين، کسب مقام قهرمانی تورنمنت بينالمللی سالکلنو در ترکيه و قهرمانی مســابقات کشوری ايران نيز از ديگر عناوينی است که در صعود پرتوآذر در رنکينگ آسيايیاش مؤثر بوده است.

اين بانوی رکابزن 28ساله شيرازی، در ردهبندی جهانی دوچرخهسواری کوهستان هم صعود داشت و به رده 66 دنيا رسيده است. صعود هشتپلهای

تيمهــای ملی دوچرخهســواری بانــوان اگرچه دستشان از رسيدن به مدالهای مسابقات آسيايی و جهانی کوتاه است؛ اما حضور خوبی در تورنمنتها و کاپهای بينالمللی در ســطح قاره داشتهاند و سهم درخورتوجهی از مدالآوری را در اين ميادين دارند.

پرتوآذر در رنکينگ اتحاديه جهانی دوچرخهسواری، موجب صعود تيم ملی ايران در اين ماده نيز شده است.

فرانک پرتوآذر که از بدو تشکيل تيم ملی دوچرخهسواری کوهستان زنان، نفــر اول ايران بــوده، از چگونگی حضورش در اين تيم به «شــرق» میگويد: «اردوهای تيم ملی کوهستان خانمها از سال 93 تشکيل شد که من از همان موقع عضو اين تيم شدم و تا الان توانستم سه دوره پياپی نفر اول کشور باشم. خوشــبختانه با وجود اينکه بودجه فدراسيون دوچرخهسواری محدود است و فعاليت بانوان دوچرخهســوار هم در تمام اين سالها خيلی کمرنگ بوده؛ اما فدراســيون به خوبی از ما حمايت کرده و نگذاشته تيم ملی منحل شود؛ طوری که حتی اين قول را دادهاند که ســال آينده ما را به بازیهای آســيايی 2018 اندونزی که رويداد مهمی است و هر چهار سال يک بار برگزار میشود، اعزام کنند .»

او به قرارگرفتنش در رنکينگ يک کوهســتان زنان آســيا اشــاره میکند: «خيلی خوشحالم که بعد از پشتسرگذاشتن همه اين مشکلات، اين عنوان را به دست آوردم. من تنها با حضور در دو مسابقه که يکی تورنمنت بينالمللی ترکيه و ديگری رقابتهای قهرمانی آســيا بود، به اين رده رســيدم. قطعا اگر حمايت باشد، میتوانم حرفهای بيشتری برای گفتن داشته باشم. متأسفانه به خاطر نبود بودجه در فدراســيون، اعزامهای ما خيلی کم اســت و در سال به يکی، دو تا بيشتر نمیرســد. از طرفی تيمهای باشگاهی هم روی خانمها سرمايهگذاری نمیکنند که ما هم مانند آقايان در تورهای بينالمللی و آسيايی شــرکت کنيم. من اگر بخواهم صدر جدول آســيا را حفظ کنم، بايد حتما در مسابقات بيشتری شرکت کنم و امتياز بگيرم تا اين جايگاه را از دست ندهم».

ترکيه نزديکترين کشــور به دختران دوچرخهسوار ايرانی است که مقصد آنها برای حضور در تورنمنتهای بينالمللی است؛ جايی که فرانک هم ناچار اســت برای حفظ جايگاهش در رنکينگ اول آســيا، به آنجا برود: «به خاطر هزينههای بالای مسابقات، ناچاريم که بيشتر به ترکيه برويم؛ چون در مقايسه با ســاير کشــورها، برايمان ارزانتر تمام میشود و از طرفی مشکل گرفتن ويزا هم نداريم. من ســال 2016 دو بار در تورهای بينالمللی ترکيه شرکت کردم و اول شدم. برنامهام اين است که شهريور دوباره در تور اين کشور شرکت کنم تا جايگاهم را از دست ندهم. تمام تلاشمان اين است که با ساير همتيمیهايم از طرف تيم باشگاهی خود )فستوس-کيوب( برويم. اگر هم اين اتفاق نيفتد، مجبوريم با هزينه شخصي در اين تورنمنت شرکت کنيم».

مسئولان فدراسيون دوچرخهســواری در حالی تيم ملی بانوان کوهستان را بــرای اولينبار به حضور در بازیهای آســيايی 2018 اميــدوار کردهاند که وضعيت سرمربی خارجی اين تيم هنوز مشخص نيست: ««پريموژ اشترانسار» )اهل اسلوونی( مربی تيم ملی کوهستان مردان و زنان است که از اواخر سال 94 هدايت ما را بر عهده گرفته. اينکه رشته کوهستان در اروپا خيلی پيشرفته است و اين مربی هم خودش از رکابزنان اسبق اين رشته در اروپا بوده، واقعا خيلی در بهبود عملکرد ما تأثير داشــته است؛ اما فعلا قرارداد او تمام شده و معلوم نيست فدراسيون قرارداد او را تمديد کند. ما از فدراسيون میخواهيم هرطور شده اين مربی را نگه دارد؛ چون زمان زيادی تا بازیهای آسيايی نمانده و هر مربی ديگری بيايد، تا بخواهد با تکنيک بچهها آشنا شود، زمان را از دست میدهيم. «پريموژ» الان با همه ما آشنا شده و میداند بايد چطور تيم را برای بازیهای آسيايی آماده کند».

پرتــوآذر در حالی دو اتفاق مهم را در تاريخ دوچرخهســواری بانوان ايران رقم زده که از مسئولان و مقامات ارشد کشور میخواهد موانع را از پيش پای او و ســاير بانوان دوچرخهســوار بردارند تا آنها هم بتوانند خودشان را بيشتر از اين، به دنيا بشناســانند: «متأســفانه هنوز فعاليت بانوان دوچرخهسوار در کشور با مشکل مواجه است. با وجود تشکيل تيمهای ملی برای خانمها؛ اما رســما جايی برای تمرينکردن آنها وجود ندارد. خود من ساکن شيراز هستم و تمريناتم را در مســيرهايی که تپه و کوه باشــد انجام میدهم. اصلا پيستی برای دوچرخهســوار کوهستان در کشور وجود ندارد. ما بايد در همان مسيری که کوهنوردان کوهنوردی میکنند، تمرين کنيم. باز جای شــکرش باقی است که شــرايط در تمرينکردن در تهران و شيراز خوب است؛ اما در بقيه استانها اصلا اينطور نيست. اصلا هيچ اطلاعرسانیای درباره دوچرخهسواری بانوان در اســتانها نمیکننــد؛ چون با راهانــدازی آن مخالف هســتند. همين نبود اطلاعرســانی باعث شــده تا خيلیها از فعاليت در اين ورزش محروم شوند و هيچ اســتعدادی در اين رشته شناسايی نشــود؛ وگرنه دختران هم به اندازه آقايان دوچرخهسواری را دوست دارند و فرقی بين آنها نيست».

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.