گردشگري خيس، نفسها را تازه ميکند

Shargh - - ورزش -

شادي کابياني: شــاید رمان معروف «هاکلبري فین» اثر «مارک تواین» را خوانده باشید یا فیلم انیمیشني را که از روي این کتاب ســاخته شــده است و اواخر دهــه ۷۰ از تلویزیــون نمایــش داده ميشــد دیده باشید؟! داســتان این کتاب و بالطبع فیلم آن زندگي نوجواني را به تصویر ميکشــد که همراه با دوست برده سیاهپوســت خود به نام «تام» ســوار بر کلکي که خود ساختهاند، ميشوند و تمام عرض رودخانه ميسيســيپي را بــا این کلــک طي ميکننــد و با حوادث و ماجراهایي در این سفر روبهرو ميشوند.

چون کشــورمان ایران، کشــور بيآبي است و در سالهاي اخیر با خشکساليهاي پيدرپي، بسیاري از رودخانهها و تالابها خشک یا کمآب شدهاند، در کودکــي انجام چنین تجربهاي را بعید ميدانســتم. اما؛ چندســالي اســت که ورزشــي آبي که از آن به عنوان گردشــگري خیس، گردشگري ماجراجویانه و قایقراني در رودخانه خروشــان یــاد ميکنند، جاي خودش را در میان جوینــدگان تجربههاي جدید باز کرده است.

رفتینــگ یعنــي کلکســواري یــا قایقراني در رودخانه خروشان از سالیان دراز در دنیا و مخصوصا کشــورمان رونق داشته است. این رشــته امروزه به یکــي از لذتبخشتریــن فعالیتهــاي تفریحيورزشي براي خانوادهها و جوانها بدل شده است.

در یکــي از تعطیلات آخر هفته تابســتان، روزي که گرماي هوا بهشــدت توان را از همه ربوده بود، با یک گروه حرفهاي رفتینگ عازم جاده هراز و رفتینگ در رودخانه هراز شــدم، تا به قول کیانوش محرابي، عضــو هیئتمدیره فدراســیون جهانــي رفتینگ و سرپرســت مرکز طبیعتگردي یکــي از آژانسهاي مســافرتي، گردشــگري خیــس را بــه کلکســیون تجربههایم بیفزایم، تجربه رفتینگ را داشتم ولي نه در شمال ایران با منظرههاي بيبدیلش.

گروه ما را هفــت راهنما که همگي از قهرمانان رشته قایقراني بودند، همراهي ميکردند، سه قایق بودیم و در هر قایق شــش نفر نشســته بودیم و دو نفر با قایقهاي یکنفره کــه نقش امداد و نجات را برعهده داشــتند، ما را همراهــي ميکردند، جلیقه، کلاه و پارو به تعداد، میان گروه تقســیم شــد. براي لذتبردن از این رشــته ورزشــي باید اهــل تجربه، لذت، ریســک و ماجراجو باشید تا آخر هفته یک روز تابستانيتان را متفاوت کنید.

ســوار قایقها یا رفتها شــدیم، هیجان در میان نــگاه همه اعضاي گــروه بود. نميدانســتیم که آیا خطرناک اســت؟ آیا لذت خواهیم برد؟ آیا خســته خواهیم شــد؟ آیا به داخل آب ميافتیم؟ آیا صدمه ميبینیــم؟ چــه منظرههایي ميبینیــم؟ و... جواب ســؤالهاي زیادي که روي آب رودخانه و ســوار بر رفتها به آن ميرسیدیم.

صداي خروشــان آب بیشــتر و بیشــتر ميشد و همچــون موجهاي ســهمگین دریا که به ســاحل برخــورد ميکند، بــه قایق ميخورد و بــا راهنمایي «کاپیتان» (لقبي که اعضاي قایقمان براي ســرگروه گذاشته بودند( قایقها کنترل ميشد که به راه خود ادامه دهند.

گاهي آب به داخل قایقها ميآمد و شاديمان را دوچنــدان ميکرد. گاهي به دلیل عمق کم رودخانه به گل مينشستیم و با هل و فشار قایقي دیگر به راه خود ادامه ميدادیم.

گاهــي از زیــر پــل چوبــي و کابلهاي بــرق رد ميشــدیم و بــراي جلوگیــري از برخــورد در کف قایق مينشســتیم و گاهي پاروهاي خــود را با هوا ميگرفتیم.

کیانوش محرابي ميگوید: «در ایران رودخانههاي بســیاري داراي قابلیت رفتینگ هســتند. بیشتر این رودخانههــا نظیر خراســان، بختیاري، آبســیروان، زاب، دز، زاینــدهرود، کارون و... در منطقــه زاگرس واقع شدهاند.

واقعیت این اســت که ایران کشور پرآبي نیست، رودخانههاي دیگري در منطقــه البرز و در نزدیکي تهران داراي این قابلیت هســتند؛ شــامل سفیدرود، کرج، جاجرود و... که در فصل پرآبي مناســب چنین فعالیتي هســتند. سفرهاي رفتینگ ميتوانند از چند کیلومتر تا چندصد کیلومتر اجرا شوند».

محرابــي دربــاره تاریخچه این رشــته ورزشــي توضیح ميدهد: «رفتینگ یــا قایقراني در رودخانه وحشي ســابقه هفتهزارساله در ایران دارد و حتي عشــایر ما در ســالهاي نه چنــدان دور از رفتینگ اســتفاده ميکردند و گاهي شــاخ و برگ درختان را روي هم ميبســتند ولي رفتینگ به شــکل امروزي به مدت 6۰ ســال است که گسترش پیدا کرده است. ابتدا در کشــورهایي مانند آمریکا و کانادا شروع شد و بعد هم در اســترالیا و کشــورهاي اروپایي به اوج رســید و امروزه هم به شــکل حرفهاي در شــاخه ورزشي و گردشــگري ماجراجویانه در حال فعالیت است. باني اصلي رفتینگ، فدراسیون جهاني رفتینگ اســت و در ایران هم انجمن مسئولیت این رشته را برعهده دارد و در گردشــگري هم متولي آن سازمان میراث فرهنگي و گردشــگري و از طرف ورزشي هم فدراسیون قایقراني است .»

او ادامه ميدهد: هنر این رشــته، سواريگرفتن از آب اســت؛ همانند سوارکاري. قایقرانهاي حرفهاي با تعداد پاروي کمتري قایقشــان را هدایت ميکنند. باید دانش این رشــته را بلد باشــیم و بدانیم در چه نقاطي از رودخانه عمق و شیب آب کم و زیاد است کــه بتوانیم قایقمان را هدایــت کنیم. اگرچه ممکن است این رشته، رشته سنگیني باشد ولي اگر مناسب و اصولي آن را انجام دهیم، خســتگي و آســیب آن کمتر است.

محرابي درباره اینکه این رشــته چرا زیرمجموعه گردشــگري ماجراجویانه قرار گرفته اســت، توضیح ميدهــد: «وقتــي شــما فعالیــت گردشــگري را در طبیعــت انجــام ميدهیــد، ما بــه آن فعالیت ماجراجویانه ميگوییم.

بعضــي از ایــن رشــتهها ســبک اســت و هــر کســي ميتوانــد آنهــا را انجــام دهــد و بعضي از شاخهها سنگین اســت و نیاز به تخصص و مهارت دارد. رفتینــگ خوشــبختانه براي کــودکان هم در رودخانههــاي کمعمــق قابل اجراســت. در مدتي که روي قایق هســتید اصــلا کلاه ایمني را درنیاورید چراکه در این ســفر ماجراجویانه باید تا زماني که در قایق هستید همیشه آمادگي کامل داشته باشید. بند کلاهتان را شــل نبندید، چون ایــن موضوع با حفظ جانتان رابطه تنگاتنگي دارد.»

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.