عصر شوم یادبود

Shargh - - علم - دکتر علی اسماعیلتبار

۱- در تاریــخ ۲۶ اســفند ۱۳۷۶، اتوبوس حامل دانشــجویان شــریف که در راه بازگشــت از بیستودومین دوره مســابقات ریاضی در دانشــگاه شــهید چمران اهواز بود، در نزدیکی اندیمشــک به درهای ســقوط کرد و طــی آن هفت نفــر از دانشــجویان دانشگاه صنعتی شــریف درگذشتند. علاوه بر ایــن، دو عضو هیئت علمی و دو راننده اتوبوس نیز کشــته شدند. مرحــوم «مریــم میرزاخانــی»، یکی از بازمانــدگان ایــن حادثه بــود. این حادثــه احتمالا به دلیل آشــنانبودن راننــده اتوبوس با وضعیــت جاده و بارندگــی روی داد. مــن در آن زمان تنها پزشــک ارتوپد اندیمشک بودم و با بیمارستان شهید بهشتی اندیمشک نیز همــکاری میکــردم. در آن زمان حدود ۱9 نفر مجروح را به بیمارستان آوردند کــه من هفت عصــر به اتاق عمــل رفتــم و 9 صبح فــردا از اتاق عمل بیرون آمدم. برخی از مســافران آن اتوبوس در همان صحنه تصادف درگذشتند، اما خوشبختانه آنهایی که به بیمارستان رســیدند، زنده ماندند. بســیاری از این افراد شکستگی اندام داشــتند و برخی از آنها از چند جای مختلف دچار شکستگی شدند. خانم «میرزاخانــی» هم در آن حادثه دچار شکســتگی ســاعد شــد. امکانات و تجهیزات بیمارســتان ما در آن زمان در حد متــداول و معمول بود و برای چنین حادثهای آمادگی نداشــت. اما همکاران ما لوازم پزشــکی و جراحی را خیلی ســریع فراهم و کار مداوای مصدومان را آغــاز کردند. با توجه به تعداد زیاد مصدومان، همه پرســنل زحمتکش بیمارســتان بسیج شدند تا کار درمان و مــداوای آنان به بهترین شکل انجام شود.

۲- یکــی از نکات جالب آن ماجرا این بود که بســیاری از دانشجویانی را که به بیمارســتان آورده بودند، بسیار وضعیت نامناسب و وخیمی داشتند؛ ازجملــه خــود خانــم «میرزاخانی» مرحــوم. با اینهمه یکی از پزشــکان بیمارســتان ما بعدها تعریف میکرد که خانــم «میرزاخانی» از پزشــکان خواســته بود کــه اول بــه کار دیگر دوســتانش رســیدگی کنند و بعد به درمان و مــداوای او بپردازند. به بیان دیگــر، خانــم «میرزاخانــی» و دیگر مصدومــان، حتــی در آن وضعیــت دشــوار هم نگران دیگــران بودند و دلشوره دوستانشان را داشتند.

۳- پــس از درگذشــت مرحــوم «میرزاخانــی»، همه مردم ایران متأثر و متأسف شدند. پزشکان نیز از شنیدن خبر درگذشت این نابغه ریاضی بسیار اندوهگین شــدند. اندوه پزشکان نیز چندین دلیل دارد؛ ازجمله اینکه وی بهعنوان یک نابغه ریاضی، توانســته بود بســیاری از مسائل دشوار ریاضی را حل کند و به گفته استادان ریاضی، دوره جدیــدی را آغاز کنــد یا راههای جدیدی را پیش پای ریاضیدانان قرار دهد که خود این موضوع ارزشــمند اســت. نکته مهــم دیگــر اینکه این دســتاوردها، حاصــل تلاشهای یک ریاضیدان برجسته ایرانی بود که نام ایران را در جهان، بلندآوازه کرد. علاوه بر اینها، بانوان ایرانی نیز بسیار مفتخر شــدند که یک بانوی ایرانی توانســته است دشــوارترین مســائل ریاضی را حــل کند و به نوعی بــه نماد یک زن دانشــمند تبدیل شــود کــه اصالت ایرانی دارد. همــه میدانند تحصیل در رشــته ریاضیــات بســیار دشــوار اســت و مهاجرت به کشــوری دیگر بــرای ادامه تحصیل، دشــواریهای بسیاری دارد، اما پزشــکان )که خود از بهتریــن تحصیلکــردگان جامعه هستند(، بیشتر و بهتر با دشواریهای مسیر علمی خانم «میرزاخانی» آشنا هســتند و به همیــن دلیــل بیش از دیگران از درگذشــت وی متأثر شدند که بازتاب آن را میتوان در شبکههای اجتماعی پزشکان دید.

4- خانم «میرزاخانی» و بســیاری دیگر مانند او، از نخبگان علمی کشور و به نوعــی ســرمایههای جامعه ما هســتند. امیدواریم جامعــه ما از این پس بهتر و بیشــتر قدر ســرمایههای خود را بداند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.