غایبان کلاس تاریخ

Shargh - - صفحه اول - احمد غلامی . سردبير

حسین شــریعتمداری معتقد است که «طی چهار سال گذشته دولــت بهوضوح نشــان داده که توان و تخصص لازم را برای ورود به پرونده هستهای نداشته است و بیشــترین ظرفیت و امکانات نظام را به پای برجام ریخته و هزینه کرده است که هیچ دستاوردی در پی نداشته است. دولت ادعا میکرد برجام باغ میوهای است که سیب و گلابیهای آن بعدا میرسد اما حالا معلوم شده است که این سیبها و گلابیها گندیده و بیماریزا و خسارتآفرین است. بنابراین باید پرونده از دست دولت خارج و به هیئتی مرکب از کارشناسان برجســته و متخصصان ورزیده سپرده شود که البته افرادی از دولت هم میتوانند عضو این هیئت باشند .» این سخنان حمله به مردم و خاصه استراتژی دولت روحانی اســت. دولتی که براساس دیپلماسی و رأی مردم روی کار آمده اســت، آنهم نه یک دوره بلکه دو دوره با آرایی قاطعانه و میلیونی که باب هرگونه چونوچرا را میبندد و نشــان میدهد مردم بیش از هرکــس و هرچیز فعلا به روحانــی و دولت او باور و اعتمــاد دارند. این باور و اعتماد، اســتراتژی را رقم میزند که دولت روحانی ناگزیر اســت از آن تمکین کند؛ اســتراتژی پرهیز از ماجراجویی و دیپلماســی. مردم با ایــن رویکرد خواهان مذاکــره با جهاناند و برای تحقق رؤیاهایشان حتی اولویتهای اقتصادی و معیشتیشان را با تأخیر دنبال میکنند. بعید است مخالفان و منتقدان روحانی از خواست و اراده مردم بیخبر باشند. پس اینگونه موضعگیری نشان از چه دارد؟ این ســخنان کوتاه با ضرباهنگی طلبکارانه در پی جاانداختنِ «اســتراتژی تهاجمی» است. بهقول ســون تــزو «بهطورکلی در جنگ، بهترین سیاســت این اســت که دولت صحیح و سالم و دستنخورده تصرف شــود. بدترین کار ازمیانبردن دولت و انهدام آن اســت. پس آنچه در جنگ اهمیت فراوان دارد، حمله به استراتژی دشمن است ». اصولگرایان حالا با رویکارآمدنِ دولت ترامپ فرصت را مغتنم شمرده و در پی آن هســتند که اســتراتژی دولت روحانی را که همان دیپلماسی است، مورد حمله قرار دهند و باور مردم را بــه آن مخدوش کنند. نوعی همزمانی ناخواســته بین مخالفــان دولت روحانــی و دولت ترامپ به وجود آمده اســت. ترامپ سعی میکند با حمله به ایران و برجام از زیر فشار منتقدان خود که رأی او را تبانی با دولت روسیه میدانند، خلاص شــود و افکار عمومی را از این ماجرا که برای مردم آمریکا بسیار حیثیتی و حیاتی است، منحرف کند. از سوی دیگر، مخالفان دولت روحانی نیز با حمله به برجام و شکســتِ آن، به دنبال التیام جراحتهای عمیق خود در ناکامیهای سیاســی هســتند. البته سادهاندیشــانه است که ندانیم این حملات بیش از هرچیز انگیزهای اقتصــادی در جهت تأمین منافع فرقهای و جناحی دارد. آنچه همه اصولگرایان را از طیفها و چهرههای متفاوت با هم یکسان میکند، شــیوه تهاجم آنــان اســت؛ تهاجم به اســتراتژی دولتهــا. اگر زیربنــای دولت هاشــمی اقتصادی بود، اصولگرایــان تمام توشوتوان خــود را بهکار گرفتند تا دولت هاشــمی را در زمینههای اقتصادی ناکارآمــد و مهمتــر از همه، بدنام کننــد. ازآنجاکه ایــن روشِ اصولگرایان در برابــر دولتهای خودی تازگی داشــت، دولت سازندگی متحمل آسیبهای فراوانی در این زمینه شــد و بســیار طول کشــید تا هاشــمی به جایگاه واقعی خود بازگــردد. بعد از آن، دولــت اصلاحات بود که اســتراتژی آن بر مدار فرهنگ و گشــایشهای فرهنگی، توســعه سیاسی و مــدارا میچرخید. بیتردید تاکنــون هیچ دولتی به انــدازه دولت اصلاحات مــورد حمله و هجمه اصولگرایان قرار نگرفته است.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.