میخواهیم این موفقیت را در المپیک تکرار کنیم

Shargh - - ورزش -

شرق: حمیده عباســعلی را بدون تردید باید یکی از پرافتخارترین ورزشکاران زن کشــور نامید. کسی که بهواسطه او اولین مدال جهانی تاریخ ورزش بانوان ایران به دست آمد. حمیده که با دو مدال نقره و برنز جهان، شش طلای آسیا، یک طلا، یک نقره و سه برنز لیگهای جهانی و بسیاري عناوین دیگر، تکستاره کاراته بانوان ایران لقب گرفته، بهتازگی سکوی نایبقهرمانی بازیهای جهانی )وردگیمز( را از آن خود کرده است. رویداد مهمی که با حضور بزرگان دنیا در این رشته، اعتبارش با مسابقات قهرمانی جهان برابری میکند. عباسعلی که تنها نماینده بانوان ایران در بازیهای جهانی 2017 لهستان بود، مثل همیشه ســربلند بــود. او که برای نخســتینبار حضور در این میــدان معتبر را تجربه میکرد، موفق شد با شکست رقبای صاحبنام خود، مدال نقره را بر گردنش بیاویزد. مدالی که اگر به گفته کارشناســان در حق او ناداوری نمیشــد، الان رنگش طلا بود. این کاراتهکار وزن مثبت 68 کیلوگرم در فینالی حساس برای ششــمینبار مقابل «آیومی» کاراتهکار نامدار ژاپنــی قرار گرفت و در نهایت با نتیجه صفر- صفر با رأی داور، مغلوب رقیب دیرینهاش شد. عباسعلی هرچند معتقد است برای دومینبار است که داوران در میادین جهانی، هنگام مبارزه او با آیومی مغرضانه دربارهاش قضاوت میکنند اما ناراحت نیست و مصممتر از قبــل از برنامههایش برای آینده حرف میزنــد. عضو تیم ملی کاراته زنان از ســطح این بازیهــا و حریفانش میگوید: «این بازیهــا گلچینی از بهترین کاراتهکاران دنیا بود. تنها نفرات اول تا ســوم مســابقات قهرمانی جهان دوره قبل و نفرات اول هر قاره اجازه شرکت در آن را داشتند. بنابراین رقابتها خیلی حساس و فشرده بود. با توجه به اینکه این بازیها هر چهار سال یک بار برگزار میشــود، میتوانم بگویم برای ما مثل یک المپیک کوچک محسوب میشد. حریف اولم از اســلواکی بود که برنز جهان را داشت. حریف دومم برزیلی بود که قهرمان قاره آمریکا بود. مبارزه سومم هم با یک فرانسوی بود که قهرمانی اروپا و عنوانهای زیادی را در لیگ این قاره داشــت. سختترین مبارزهام هم بــا «آیومی» در فینال بود کــه نتیجه صفر- صفر و در نهایت بــا رأی داور او برنده شد. از آنجا که کاراته ورزش خود ژاپنیهاست، نفوذ زیادی در مسابقات جهانی آن دارند. بهخصوص اینکه المپیک 2020 هم میزبان هستند و مهمتر از همه اینکه کاراته المپیکی شــده و برایشان خیلی افت دارد نفر اول نباشند. همه کســانی که مسابقه من و آیومی را دیده بودند، میگفتند داور جانبدارانه

وردگیمز مسابقاتی است شبیه المپیک که به رشتههای غیرالمپیکی اختصاص دارد. تیم ملی کاراته ایران در بخش مردان نیز چهار نماینده در بازیهای جهانی 2017 لهســتان داشــت که تمامی این نمایندگان مقتدرانه صاحب مدال شــدند. ذبیحالله پورشــیب به مدال طلا دست یافت و ســجاد گنجزاده، امیر مهدیزاده و علیاصغر آسیابری صاحب مدال نقره شــدند. در ادوار گذشــته بازیهای جهانی کاراته ایران تنها دو مدال برنز کســب کرده بود اما اینبار با درخشش ملیپوشان طلسم شکســت و یک طلا و چهار نقره حاصل کار کاراته ایران شــد و جایگاه سومی به دست آمد.

به نفع او رأی داد. متأسفانه داوران در مسابقات قهرمانی جهان سال گذشته اتریــش هم همین کار را در حق من کردند و آیومی را برنده معرفی کردند. تا الان شــش بار است که من و آیومی با هم رودررو شدهایم که سه بار من او را با گرفتن امتیاز بردم. سه بار هم او برنده شده که دوبارش با رأی داور و یک بار با امتیاز بوده. با همه اینها خیلی خوشحالم که اولین افتخار در این بازیها را من برای کاراته بانوان به دســت آوردم». اولین لژیونر زن کاراته ایران در حالی ســومین مدال جهانی خود را به کارنامه افتخاراتــش اضافه کرد که باز هم بدون دراختیارداشتن مربی تخصصیاش کنار تاتامی به این مهم دست یافت.

اتفاق ناراحتکننده اینجا بود که ســمانه خوشقدم، مربی حمیده وقتی همراه شــاگردش به فرودگاه رفت تا به لهستان اعزام شود، متوجه شد ویزای شینگن او تمام شده و نمیتواند در این سفر هم او را همراهی کند.

مسئولان فدراســیون کاراته در شــرایطی مقصر اصلی بهوجودآمدن این اتفــاق بودند که به ســادگی از کنار این موضوع عبور کردند و هیچ واکنشــی نسبت به آن نشان ندادند: «برای بازیکنی مثل من که به مربیام وابسته هستم ســخت بود بدون او راهی مسابقات شوم. ما از قبل ویزای خانم خوشقدم را چک کرده بودیم. ضمن اینکه از فدراسیون هم پرسیده بودیم و آنها هم گفتند مهلت دارد اما متأسفانه آن اتفاق افتاد.

بههرحال ما اینقدر درگیر مسابقه و اردو هستیم که فراموش میکنیم باید به این مسائل هم رسیدگی کنیم. مسئولان فدراسیون باید پیگیر کار میشدند کــه این اتفاق نیفتد. من خیلی از مســابقات را بدون حضور خانم خوشقدم رفتم و مدال گرفتم. درحالیکه باید کنارم میبود. خدا را شکر در طول این سفر مدام با مربیام در تماس بودم و مســابقه به مسابقه به من توضیح میدادند که باید چه کار کنم. همین حس نزدیکی بین ما کمکم کرد که بتوانم با تماس تلفنی هم کوچ خوبی داشــته باشــم. البته این را هم بگویم که سایر اعضای تیم ملی مردان من را تنها نگذاشتند و همهجوره در مسابقات کمکم کردند».

قله آرزوهای حمیده هم مثل هر ورزشــکار دیگری گرفتن مدال بازیهای المپیک اســت. او حالا تنها مدال المپیــک را در کارنامه افتخاراتش کم دارد: «خدا به من خیلی کمک کرده و تا الان هرچه خواســتم به آن رسیدم. در هر میدانی؛ چه جهانی، چه آســیایی و چه تورنمنتهای بینالمللی که شرکت کــردم، مدالآور بودم. اگرچه هنوز مدال طلای مســابقات قهرمانی جهان را به دســت نیاوردهام و باید برای آن هم تلاش کنم. اما هدف اصلیام رسیدن به بازیهای المپیک 2020 توکیو اســت. آرزوی هر ورزشــکاری گرفتن مدال المپیک اســت. حتی رفتن در این مســیر هم زیباســت. انشــاءالله که بتوانم مدال این رویداد بزرگ را هم بگیرم. واقعا المپیکیشــدن کاراته اتفاق بزرگی برای ورزش ما محسوب میشــود. کاراته ایران پتانسیل این را دارد که همین مدالهای جهانی را در بازیهای المپیک به دست آورد». نایبقهرمان کاراته بانوان جهان در نظر دارد مدتی را استراحت کند و از سال 2018 حضورش در مسابقات را برای گرفتن سهمیه المپیک 2020 آغاز کند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.