خرد فراجنسی محصول حضور برابر و عادلانه «زن» و «مرد»

Shargh - - سیاست - ناهید توسلی * پژوهشگر و کنشگر حقوق زنان

از مقطــع انقلاب تاکنون، زنــان هیچگاه از خود کم نگذاشته و همیشــه در همه عرصهها، وظیفه انسانی، اجتماعی، مدنی، دینی و... خویش را همراه با نقش زن/ مادرانهشــان ایفا کردهاند و هرگاه هم که نیاز سیاســی، اقتصادی، فرهنگــی، اجتماعی، هنری و... دولتها ایجاب میکرده و در برهههایی هم کــه لازم میبــوده، )حتی با آگاهــی از نقش «میانهای/ ابزاری») از حضور مؤثر خود در جامعه هزینه کردهاند. اما نکته پرســشبرانگیز این است؛ همین زنان هنگامی که برای بهدســتآوردن حق مشروع برابر و عادلانه خود سهمخواهی کردهاند، متأسفانه نهتنها پاســخی مثبت دریافت نکردهاند بلکه با بهانههــای گوناگون روبهرو شــدهاند! این نــوع برخوردهای متناقض و غیرقانونی ما زنان را سردرگم کرده است، آنسان که اصلا نمیدانیم واقعــا در کجای جامعه ایستادهایم!

بــه یــاد دارم در آغــاز ریاستجمهوری دوره هفتم، رئیسجمهــور قرار بــر این داشتند که در کابینهشان وزیر زن معرفی کنند. اما ایشــان نتوانســتند ایــن کار را انجام دهند و وقتی مورد پرســش قرار گرفتند تلویحا اشــاره به عدم تأیید علما کردند.

برای ما زنان، بهویــژه آنانی که در جنبش زنان به فعالیت مشــغول هستیم، این یقین حاصل شده بــود که عنوان «وزارت»، برای زنان مغایر با موازین دین و شــرع اســت. گرچه عمیقا باورمنــد به این بودیــم - زیرا در تاریخ اســلام خوانده بودیم - که زنان مســلمان از خدمت به جامعه اسلامی و کار در آن جامعه طبــق هیچ مأخذ قرآنی و دینی منع نشدهاند، زنانی مانند «رُفیده» که بیشک نخستین ژانــدارک در 14۰۰ ســال پیش در اســلام بود و به بیماران زخمی در جنگهای پیامبر یاری میرساند یا حضرت «زینــب» (س( که صدای تظلم خود را در عصر عاشورا به گوش دشــمنان «حسین» (ع( و جهانیــان آن روز )و حتــی امروزه( رســاند و در صحنههای جنگ و فعالیتهای اجتماعی حضور داشتند.

جای شــگفتی فراوان و پرسشی جدی دارد؛ آیا تغییری در شکل و ساختار کشور یا در قانون اساسی آن بهوجود آمده است که ما زنان از آن بیخبریم؟ یا علمــا، تغییر نظــر دادهاند؟ چه اتفاقــی افتاده است که دولت هفتم و هشتم که اولین دولتی بود کــه مصرانه آمادگی معرفی وزیر زن را داشــت، از این کار منع شــد اما دولت دهم سه وزیر زن برای کابینه معرفی میکند و شگفتانگیزتر اینکه دولت یازدهم با همــه قولوقرارها و وعدههایی که دکتر روحانی داده بود، حتی یک زن را به وزارت نگمارد؟ و اینــک نیز هنگام چینش کابینــه دولت دوازدهم زمزمههایی مبنی بر حضورنداشتن وزیر زن از سوی برخی مسئولان زن و مرد شنیده میشود.

بدیهی اســت جمهوری اســلامی باید با توجه به شــرایط امروز جهان و نیز جهان امروز در ســده ۲1 و هزاره ســوم و جهانی که شــورمندانه شاهد گســترش جنگ و کشت و کشتار و ویرانی شهرها و کشورهای منطقه و جهان، نابودی طبیعت و زمین، این زیســتگاه ما آدمیزادگان کــه در همــه اســاطیر و دینهــای باســتان، کــه هم توان باردهــی و بَردهیاش و هم بردباریاش، همســان توان زایندگــی و نیز بردباری «زن/مــادر» اســت، بایــد از حضــور فیزیکی و نیز حضور اندیشــواری «زن»، که نیمی از جمعیــت 8۰میلیونی این کشور است بهرهگیری کند.

نقش و حضــور زنان در عرصــه عمومی، بــا وجود وقعننهادن دولت و مسئولان به آن، بهعنوان امری بدیهــی و انکارناپذیــر اینک به مرحلهای رســیده است که برگشت از آن دیگر امکانپذیر نیست، زیرا خواســتههای برحق حقوقی/انســانی شهروندان بهویژه زنان، که نیمی از جامعه را شامل میشوند خواســتههایی اســت که بیاعتنایی و عبور از آن و فروهشتن آن، زیســتن در جهان هزاره سوم و سده ۲1 میــلادی را عملا برای خود مردان نیز مشــکل خواهد کرد.

بدون شــک، همراهی و همدلی و همنشــینی «خــرد مادینــه» در کنار «خــرد نرینــه» و تجمیع ایــن دو و بهرهگیری از «خرد فراجنســی» جهان را امنتر و سرشــارتر از مهر و محبــت و عاطفه و نیز «مصلحانه»تر خواهد کــرد. نه مگر: «انا خلقناکم من ذکر و انثی... »؟

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.