د گلايههرناشسی ت « ان زاننجامننهدیاشزه وقل » چميمنطرحشد كابينه

Shargh - - سیاست -

شــرق، آمنه شــیرافکن:

فعالان زن این روزها در تلاشاند تا چند روز مانده به معرفی کابینه حســن روحانی، از لابی و چانهزنــی برای انتصاب وزیر زن کم نگذارند. همین شــده که در گوشه و کنار شــهر نشستها و برنامههایی در ضرورت انتصاب وزیر زن در جریان اســت. انجمن اندیشــه و قلم در تالار مســجدالرحمن روز گذشــته میزبان گروهی از زنان بود؛ زنانی که هر کدام از زوایه دید خود به اهمیت حضور زنان در کابینه حسن روحانی پرداختند.

الهه کولایی، اســتاد دانشــگاه تهران، فاطمه گوارایی فعال حقوق زنان، ایراندخت فیاض، اســتاد دانشــگاه علامه طباطبایی و اعظم حاجیعباسی، دبیــرکل جامعه زینب از جمله حاضران در این نشســتاند. اعظم طالقانی میهمان ویژه این نشســت نیز پایان جلسه میرســد. همه میدانند که پس از عمل زانو نمیتواند بهآســانی در سخنرانیها و نشستها حاضر شود. اما دقایق پایانی جلســه وارد سالن میشود و جمعیت به احترام او میایستد و کف میزند.

اعظم طالقانی متعجب از شــایعه فراگیر کنار گذاشتهشــدن شهیندخت مولاوردی از معاونت امور زنان میگوید: «موفقیتهای او را بر نتابیدند. بعید میدانم کار و تصمیم آقای روحانی باشــد. خانم مولاوردی صراحت لهجه دارند و همین مشکلساز شده اســت، وگرنه ایشان از مدیران توانمند دولت حسن روحانی به شمار میآیند».

افغانستان 4 وزير زن دارد و روحانی هیچ

الهه کولایی که نامش بهعنوان یکی از ســه نامزد نهایی برای شهرداری تهران مطرح بود، صریحتر از همیشــه به موانع پیــش روی حضور زنان در ســاختار قدرت سیاســی ایران میپردازد. نقدش بر این است که «با گذشت چهار دهه از پیروزی انقلاب اســلامی و با شــعارهایی که برای الگوسازی در منطقه دادهایم، امروز در کابینه دولت افغانستان چهار وزیر زن داریم و هنوز باید بر ســر اینکه آیا در کابینه حسن روحانی زن وزیر باشد یا نباشد، چانهزنی میکنیم».

به گفته او «هر مدیر مردی را بخواهند جابهجا میکنند، از این پست به آن پست، از اینجا به آنجا، هیچکس نمیپرسد تجربه و پیشینهاش چه بوده. اما وقتی به زنان میرســد، همه صداها بالا میرود که سابقهاش چه بوده؟ قبلا کجا بوده؟ کار مدیریتی کرده، از عهده این ســمت برمیآید و... . این در حالی اســت که دولتها کمتر به زنان مجوز کار مدیریتی میدهند و متأســفانه به وقت چینش قوا به فکر تجربههای مدیریتی میافتند».

مشارکت زنان محدود به رأیدادن نیست

الهــه کولایی در این نشســت تأکید کرد «یک محرومیــت و انکار تاریخی در این ســالها برای زنان بوده و با اینکه امام خمینی تأکید کردهاند که زنان باید در مقدرات اساسی مملکت شرکت کنند، خوانش برخی آقایان این شده که وظیفه زنان فقط رأیدادن اســت. متأسفانه ســهم زنان در بالاترین نهاد انتخابی ایران- مجلس- کمتر از پنج درصد است. یعنی مشکل تنها مشکل برنامهریزی سیاسی نیست بلکه مشکل ریشهدارتر از این حرفهاست. تجربه تاریخی ما این بوده که زنــان قرنها به حوزه خصوصی و داخل خانه تعلق داشــتهاند. مدل پهلــوی هم مدل وارداتی غربی بود کــه تمامش با انقلاب اســلامی رد شد. اتفاقا سلســلهمراتب قدرت فقط در قدرت نیست و از خانه شروع میشود. در قانون مدنی ما مرد رئیس خانواده است و گویا همین مدل در کابینه و دیگر حوزهها نیز مطرح است. اما حالا وضع فرق کرده و زنانی که دیروز سخنرانیهای آقای روحانی را شنیدهاند، حالا میگویند سهم ما کو؟»

او همچنیــن با انتقاد از مردان در قدرت و مخالفتهایشــان برای حضور زنان در کابینه و دیگر ارکان قدرت گفته «آقایانی که با مدیریتشان مملکت را به اینجا رساندند، باید جواب بدهند چرا با جزئینگریها این دشواریها را در حوزههای مختلف برای کشور ما به وجود آوردهاند.»

نقبی به تاريخ

فاطمه گوارایی از فعالان حقوق زنان از سخنرانان این نشست است. او به نمونههای تاریخی زنان موفق در صدر اسلام اشاره دارد. به گفته او «حضرت خدیجه از زنانی اســت که بالاترین ســطح اقتصادی جامعه مکه آن زمان را داشــت. آنوقت ما در ایران تازه بحث میکنیم مشــارکت اقتصادی زنان ما چیســت و رتبه جهانیمان در شکاف اقتصادی میان زن و مرد بیداد میکند. درحالیکــه که خدیجــه)س( بالاتــر و قدرتمدارتر از مــردان همعصرش ایســتاده بود. نمونه دیگر حضرت فاطمه)س( اســت و مدیریت او در فدک یا تلاشهای حضرت زینب)س( در عصری که به عصر نتوانســتنها شهرت داشــت اما او توانست پیامرســان کاروان در صحنه تاریخی شده و رسالتش را انجام دهد. امروز در عصری هســتیم که صدر اعظم آلمان، نخســتوزیر انگلســتان و کاندیدای ریاستجمهوری آمریکا زن هســتند، آنوقت ما تازه برای انتصــاب یک وزیر در کابینه باید چانهزنی کنیم».او همچنین خواســته امروز فعالان جامعه مدنی در ایران از کابینه را خواستهای طبیعی دانسته و میگوید: «وظیفه جامعه زنان این است که مطالبات را مطرح کرده و دولتی که برخاسته از آرای میلیونی است نیز باید پاسخگوی آن باشد. پاسخگوبودن وظیفه دولت مدرن است. مطالبهگری از سال 87 وارد ادبیات فعالان مدنی ایران، از جمله فعالان زن شد. اینکه رأیمان را همینجوری نمیدهیم. رأی در ازای برآوردهشدن مطالبات و خواستههاست . اما حالا دوباره بازگشت به همان روند مطالبهگری از دولت اســت کــه زنان ما بهخوبی متوجه اهمیت آن هستند .»

بازماندن زنان از قدرت از مصاديق خشونت علیه زنان است

اعظم حاجیعباســی، دبیرکل جامعه زینب، دختر زندهیاد مریم بهروزی، دبیرکل سابق جامعه زینب، است. مریم بهروزی با وجود رویکرد اصولگرایانه، از معدود زنانی بود که در مســیر زدودن تبعیضها علیه زنان ایران گامهای بلندی برداشــت. حالا دخترش اعظم حاجیعباســی، تلاش دارد مسیر او را ادامه دهد. حاجیعباسی تأکید دارد «دولتمردان هیچگونه برنامهریزی براي حضور مؤثر زنان در قدرت ندارند. متأسفانه حسب یک روند تاریخی و قدیمی همــواره ثروت و قدرت در اختیار مردان بوده و زنــان یا بیبهره یا کمبهره از آن هســتند. به همین خاطر به هنگام تقسیم سمتها، اغلب زنان از رسیدن به ســکوها و صندلیهای قدرت بازمیمانند. این مســئله اتفاقا از مصادیق خشونت علیه زنان است».

گوارایی درهمینحال میگوید: «یکی از معیارهای اصلی توسعهیافتهبودن و عقبمانده بودن یک کشــور میزان اهمیتی اســت که مسئولان آن به زنان دارند؛ هرچه زنان ردهپایینتری داشــته باشند، آن کشور عقبماندهتر است. آمار گواه آن است که ایران در موضوع شکاف جنسیتی و برابری از میان 144 کشور، رتبه 139 را دارد؛ پنجتا مانده به آخر؛ یعنی ما بسیار عقب هستیم».

اگر وزير زن گذاشتن مغاير شرع بود، همانموقع میگفتند

حاجیعباســی تأکید دارد که «اگر امروز برخی مسئولان میگویند که زنی در قدوقامت وزیر و ســفیر نداریم، این مشــکل به جامعه زنان برنمیگردد. معنای این جمله این اســت که متأسفانه ســاختار سیاسی ما در چهار دهه گذشــته به زنان مجوز رشــد و بالندگی در ســاختار سیاســی را نداده است. بااینحــال همان مســئولان بهخوبی میدانند که زنــان توانمندی در قامت وزارت و معاونت وزیر مطرح هستند».

به گفته او: «ضعف سابقه اجرائی به مدیران یک کشور بازمیگردد که در 40 سال نتوانســتند زنانی پرورش دهند که امروز بتوانند بهآسانی در جایگاه وزارت و ریاســتجمهوری قرار بگیرند».گوارایــی نیز درهمینحال به نمونه انتصاب مرضیه دســتجردی به وزارت بهداشــت در دوره احمدینژاد اشاره کرده و میگوید: «اگر در انتصاب خانم دستجردی ممانعت بینشی و سیاسی و مغایرت شــرعی وجود داشــت، همانموقع باید جلوی آن گرفته میشد. بنابراین معتقدم هیچ گونه مغایرت شــرعی نبود. چنانچه اگر نقض شــرعی بود، شــورای نگهبان و ســطوح بالاتر نظام با یک رویداد غیرشرعی مخالفت میکردند. بنابراین الان کاملا توجیه اســت و بهانه نباید این باشــد که دارند از یک جاهایی فشــار میآورند که وزیر زن نمیخواهیــم، اما خب این نکته هــم وجود دارد که عدهای میخواهند مردم را از رأیی که به دولت دوازدهم دادهاند، ناامید کنند».

آقايان اينهمهسال چه گلی بر سر کشور زدند

الهــه کولایی نیــز تأکید دارد که «آقایان در این همه ســال که بر کشــور مدیریت کردند چه گلی بر سر کشور زدند. چرا وقتی نوبت به کابینه میرسد و سهم مردان در کابینه، همه سکوت میکنند. چون فرض این است که حوزه قدرت حوزه مردانه اســت و آنها به دنبال ســهم نیستند. ایجاد فرصتهای برابر که یکی از شــعارهای دکتر روحانی در جریان انتخابات است، امروز باید در حوزه سپردن مسئولیتهای خطیر به زنان تحقق یابد».

نشســت ســهم زنان از هیئت وزیران پایــان مییابد. اعظــم طالقانی با خانمهــای فعال در حــوزه زنان خوشوبش میکند. اعضای «هماندیشــی زنــان»؛ جریان مدنــیاي که اینروزها بنــا دارد در هماهنگــی با طیفهای مختلف از ضرورت حضور وزیر زن در کابینه بگوید نیز در جلســه حاضرند و مشغول گپوگفت با خانم طالقانی.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.