آفت سیاستزدگی در مدیریت شهری

Shargh - - يادداشت -

اختلاف شدید بین اعضای شورای چهارم درباره مصادیق تخلف و نحوه نظارت بهترین شــاهد این مدعاست. چند نفر از اعضای شورا اعلام کردهاند شهرداری پاسخگوی سؤالات اعضای شــورا نیســت. حتی دربــاره پرونده امــلاک واگذارشــده به برخــی افراد خاص که در رســانهها با عنوان املاک نجومی معروف شد، همّ رئیس شورا و همفکرانش بهجای کسب توضیحات بیشــتر از شــهردار و ارائــه گــزارش بیطرفانه مبتنی بر ارزیابی کارشناسی به شــهروندان، معطوف به جلوگیری از ارائــه اطلاعات بــه صاحبان حق و شــکایت از رســانههای «افشاکننده» بود. بهاینترتیــب، حمایت جانبدارانه اکثریت شــورا از شهردار با وجود همه ابهامات و ســؤالات موجــود، موجب شد شــورا بهعنوان نماینده شهروندان تهرانــی عملا توان نظارتــی خود را از دست بدهد.

پ – اصــاح قوانیــن و ضــرورت بازنگری

اجرای قانون شــوراها و ســپردن اقتــدار لازم بــه ایــن نهادهــا، عملا موقعیتــی را فراهم کــرد که بهتدریج کاســتیهای قوانین و مقررات موجود آشــکار شــده و راه بــرای بازبینــی و بازنگری در آنها هموار شود. بااینحال مجادلات و ملاحظات سیاسی موجود موجب شــده این امر مهم تحتتأثیر منافــع حزبی و جناحی قــرار گرفته و فراموش شود. بهعنوان بارزترین مثال، میتوان به بحث انتخاب شــهرداران کلانشهرها با رأی مستقیم شهروندان اشــاره کــرد. طبعا چنیــن موضوعی میبایســت مــورد بحث اهــل فن و کارشناســان قرار گرفته و نکات مثبت و منفــی آن تبیین شــده و درنهایت با طــی مراحــل قانونی، تصویــب یا رد شود. اما اظهارنظر شتابزده و همراه با دستپاچگی برخی از فعالان سیاسی موجب شد موضوع فعلا منتفی شده و بایگانی شــود زیرا آن جناح سیاسی خاص رجوع مســتقیم به آرای مردم را در چنیــن شــرایطی بهنفــع خــود نمیبیند! حتی اعتراض حقوقی اهل فن به انتخــاب چندباره شــهردار در سال 92 هم مسکوت ماند، زیرا گروهی از اصحاب قدرت معتقــد بودند باید شهردار وقت در مقام خود باقی بماند. به بیــان دیگر در این میدان هم امکان استفاده از تجربیات برای اصلاح مسیر آینده و ارتقای کیفی مدیریت شــهری فراهــم نشــد. درکل میتــوان گفت سیاستزدگی فضای تصمیمگیری در میــدان مدیریت کلانشــهرها موجب شده اجرای قانون شــوراها و سپردن امور شــهرها به نماینــدگان منتخب مــردم، توفیــق گســتردهای بههمراه نداشته باشد. در چنین شرایطی سپردن زمام امور کلانشهر تهران به فردی که چندان اهل تعامل بــا منتخبان مردم نباشــد و نظارت قانونی شورای شهر را هــم برنتابد، گامی بــزرگ به عقب بوده اســت. جملهای کــه دکتر علی مطهری، نایبرئیس مجلس شــورای اسلامی، چندی پیش درباره انتخاب شــهردار برای تهــران گفت، بســیار قابلتأمل است. به نظر ایشان، شهردار تهــران باید فردی باشــد کــه هوس رئیسجمهورشــدن به ســرش نزند! این اظهارنظر دردمندانه در شــرایطی مطرح شده که کشــور ما و کلانشهر تهران در سالهای گذشته هزینههای گزافــی بابــت اینگونــه هوسهای مدیریتی متحمل شــدهاند. بااینحال، به نظر من، باید این جمله ایشــان را با تکملهای اصلاح کرد: نهادهای نظارتی بایــد به حــدی بیطــرف و توانمند و «کارشــناس» باشــند که اگر شــهردار تهــران هوس رئیسجمهورشــدن به ســرش زد )که البته اشــکالی ندارد(، نتوانــد از امکانات شــهر تهــران برای رسیدن به اهداف سیاسی خود استفاده کند و راهی جز «شــهردار خوب »بودن برای تهران و خدمتگزاری هرچه بیشتر و بهتر برای مردم شــهر نداشته باشد. شورای پنجم که بهزودی دوران رسمی فعالیت خود را آغاز خواهد کرد، باید با تأمل در تجربه 18ساله گذشته، تلاش و همت خود را بــرای هموارکردن راه ارتقای کیفی مدیریت شــهری با هدف آمادهکردن آن برای ایفای نقشی مهم در آینــده کلانشــهرها و بــه تبع آن اقتصاد کلان کشورمان، صرف کند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.