سهمی که نداشتیم سهمی هم نمیخواهیم

Shargh - - پژواک - مهردادپولادی

دیدار روز جمعه شــورای مرکزی و شورای عمومی انجمن اسلامی دانشــجویان دانشگاه تهران و علوم پزشــکی تهران با عبدالله نوری؛ وزیر کشــور دولتهای ســازندگی و اصلاحات و نماینده امام)ره( در ســپاه پاســداران انقلاب اسلامی و جهاد سازندگی با بحثهایی از چینش کابینــه دولت دوازدهم در رســانههای کشــور خبرساز شد. در این دیدار اعضای شورای مرکزی بــه بیان دغدغههایی ماننــد عدالت اجتماعی، حفــظ و گســترش پایگاههای مذهبــی، لزوم بازنگــری در مواردی که بهعنــوان چالشهای جریان اصلاحطلبی شمرده میشود، پرداختند. روشــن اســت در انتخاباتهــای مجلس ٩۴، ریاســتجمهوری و شــورای شــهر ٩۶ آنچــه بهعنوان ایجاد موج شرکت در انتخابات نامیده میشود، مدیون بدنه جوان و جریان دانشجویی منتســب به اصلاحطلبان اســت. هنگامی که دانشــجویان در تکاپوی به پای صندوق آوردن مــردم بودنــد، جریان رقیب با همــان جامعه هدف سنتی خود درگیر «رأی حلال» بود. نظام جمهوری اســلامی برای جریانی که شب و روز در خیابــان همت کرد و با اســتدلال و تبلیغات میدانی تلاش برای مشــارکت بالا در انتخابات را رقــم زد، قطعا عزیزتر اســت تــا جریانی که ثابتقــدم بر همان جامعه هدف ســنتی خود ایســتاده است. حال که از گوشــه و کنار با بیان دغدغهها از زبان اصلاحطلبان، آنها را با عنوان ســهمخواهی متهم میکنند، با ســرخوردگی از دســتاوردهای حداقلــی، تلاشهــای بدنه فعــال را بیثمر جلوه میدهــد. آقای عبدالله نــوری با بیــان اینکــه از ترکیب کابینــه نگران است، به بیان مســائل پیشروی جریان اعتدال پرداخت و گفــت: هنگامی که آقــای روحانی به خواســتهای جریــان رقیب نــگاه میکند، فرامــوش نکنــد کــه چشــمهای ٢۴میلیونی نظارهگر وی هســتند. گفتن این جنس حرفها بــه مزاج حضرات مؤتلف بــا جریان اصلاحات خوش نیامد و هجمهای از اتهام ســهمخواهی را روانه اصلاحطلبان کردند. آنها که در شهرها و حوزههای انتخابیشان رأی اول را هم کسب نکردند، رسانههایشــان این سخنان را حمل بر ســهمخواهی اصلاحطلبان کردند. درحالیکه همصداشــدن با جریــان رقیب هم آنهــا را از حربــه فرار به جلو باز نداشــت. آنچه بهعنوان سابقه چهار سال گذشــته دولت آقای روحانی روشن اســت؛ کابینهای همسو با جریان مؤتلف )اصولگرایان معتدل( اســت. هرچند تعدادی از وزرا اصلاحطلب نامیده میشــوند اما منش کوتاهآمدن از حق و خواستهای جریان، امری مســتمر و رایج در تصمیمگیریهای آنهاست. اینکه صحبت از چینــش کابینه بدون توجه به پایگاه رأیآوری و با اتکا به نمایندگی ٢۴میلیونی در بــازی ائتلاف بــه نفع چــه جریانی بچرخد مهم نیســت بلکــه آنچه مهم جلــوه میکند، ســلب اعتماد بدنه فعال دانشــگاه و پایگاهی است که به گفتمان دانشــگاهی اصلاحطلبان نزدیــک اســت. در مباحث دیــدار روز جمعه انجمن اسلامی دانشــجویان دانشگاه تهران و علوم پزشــکی تهران اگر هم صحبتی از کابینه شــد، بیشــتر معطوف به کنارگذاشتن تعارفات و ایســتادگی بــر حق هــر کابینهای که شــکل میگیرد، بود. این نکته جالب به نظر میرســد؛ جریانی که بیشــترین فشــار را به رئیسجمهور مــیآورد در این پینگپنگ رســانهای خود یک طرف میز ایستاده و با تاکتیک فرار به جلو خود را موضوع ســخنان آقای نوری قرار داده است. درحالیکه ضعیفترین تاکتیک ممکن، پاســخ به حرفی اســت که مخاطــب نامعلومی دارد. بنابراین اگــر بحثی از ســهمخواهی در کابینه مطرح باشــد، جریــان اصلاحات ســهمی جز ایستادگی ٢۴میلیونی نمیخواهد. اما در حیطه دفاع از تمامیت دانشگاه و انتخاب وزرای علوم و بهداشت باید به این ســهمی که دانشگاه در دولــت اول آقــای روحانی نداشــت هم توجه بسزایی شــود. دانشگاه در سه انتخابات گذشته گرمکننــده تنــور انتخابات بوده منتها ســهمی جز وزیر ســاکت نصیبش نشــده اســت. آنچه ایســتادگی بهحق آقــای روحانــی را میطلبد معرفی وزرایی اســت از جنس دانشگاه و ایستا بر دفاع از حق حداکثری آموزش عالی؛ نه چنان دوره گذشــته وزیــری که از حداقــل اختیارات خود اســتفاده کند و صرفا به اداره دانشگاه در مسیر ســابق بپردازد. سهم دانشــگاه از کابینه، ایستادن بر حق دفاع از تشکلها و رفع تبعیض و عدالت آموزشــی در تمام ســطوح است. در آخر نه دانشگاه سهم شــخصی میخواهد نه بدنهای که حماسه ٢۴میلیونی را رقم زد بلکه ســهمخواهی آن است که افراد کابینه با توجه به معیارهای استفاده حداکثری از اختیارات در راســتای خواســت عمومی، حمایت از حقوق شــهروندی و جامعه مدنی، مقابله با تبعیض، گســترش عدالــت اجتماعــی، نخبهگزینــی و اســتفاده از جوانان قدم بردارند وگرنه سهمی که نداشتیم، سهمی هم نمیخواهیم.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.