حسادتهای پساانتخاباتی در آستانه مراسم تحلیف

Shargh - - پژواک - غلامرضا هاشمیفرد

در حکومتــی که ســنگ بنای آن بــر «میزان، رأی ملت اســت» بنا شده باشد، تلاش عده کمی برای نادیدهگرفتــن و بیاحترامی به قاطبه ملت به نوعی خودزنی منجر خواهد شــد. طبق روال همــه انتخابات هــا ، افراد معتمــدی که پس از بررسیهای لازم و گذشتن از مجاری قانونی اجازه پیدا میکنند در برابر قضــاوت مردم قرار بگیرند، هر کدام بــه میزان طرف مقابل، امکانِ نشســتن بر مســند موردنظــر را دارند.)خواه بــا برنامهای جامــع، مدون و شــفاف، خواه با زایش یکشــبه برنامهای قطــور، طویل و نامعلــوم(، بههرحال اگر طرفی بــا وجود انبوه تریبون و رســانهها و... نتیجه چرتکهاندازیاش درســت از آب درنیامد، نباید ســد راه حرکت عظیم کشــور شــود. آنچه از نظریــات و آموزههــای دینــی و ملیمان تکرار میکنیم، شایسته است در بوته عمل به این مهم منجر شــود که به جای پاشــیدن بــذر ناامیدی و رشــکورزیدن بــه محبوبیت طــرف مقابل، عدم محبوبیت خود را بررســی کنیم.آسیبشناسی را جایگزین آسیبرســاندن و گرهگشــایی را به جای گرهافکنی پیش بگیریم. تجربه نشــان داده خود مــردم بهتر از هرکس دیگر میفهمند چه کســی دیــن و لباس دین را برای خدمت و کدام با هدفی غیر از آن برگزیده اســت. بنابرایــن همانطور که رئیسجمهــور منتخب اخیرا به درســتی تصریح کرد : «موفقیت دولت، موفقیتِ همه ملت است .» پس در آستانه مراســم تحلیف دوازدهمین دوره ریاستجمهوری، حسادتهای پســاانتخاباتی را کنــار بگذاریم و به آبادانی کشــور عزیزمان ایران بیندیشیم.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.