بچههاي سرگردان موصل

Shargh - - جهان -

هزاران نفر از بچههاي موصــل در جريان جنگ چندينماهه براي آزادسازي اين شهر و نيز سالهايي کــه پيشتر صــرف حاکميت دولت داعش شــد، از والدينشان جدا شــدند. بعضي از آنها را ميتوان در لابــهلاي ويرانههــاي موصل يافت کــه همچنان با هراس و وحشــت دستوپنجه نرم ميکنند؛ بسياري نيز در زمره پناهجويان اينجا و آنجا پراکندهاند.

در مواردي سرنوشت پدران اين بچهها مرگ بوده است. افراد خانوادهها در خلال جنگهاي خياباني و بمبارانهاي هوايي در جريان فرار از شهر، از هم جدا شــدهاند. هول وهراس ناشــي از اين جنگ به خيلي از آنها آســيبهاي جدي رســانده است. حمايت از اين بچهها و رســاندن آنها به خانوادههايشــان يکي از مأموريتهاي فوري ســازمانهاي کمکرسان در موصل اســت. «ماريا سيلفام»، کارشــناس سازمان حمايت از کودکان ســازمان ملل متحد )يونيســف( ميگويــد: «اين بچهها در معرض خطرات شــديدي قرار گرفتهاند. اکثرشــان تجارب فوقالعاده دردناکي دارنــد». يکــي از روزهاي مــاه اکتبر بود کــه مريم، دختــري 9ســاله، خانــوادهاش را تــرک کــرد تا از مادربزرگــش در غــرب موصل ديدن کنــد. آن زمان اين منطقــه در کنترل داعش بــود. نيروهاي عراقي حمله خود را براي آزادسازي اين بخش از شهر آغاز کردند و او مجبور شــد همانجا بماند. حســن، پدر مريم به رويترز ميگويد، ســال 2014 يک پاسبان بود اما وقتي داعشــيها بر موصل مسلط شدند، از ترس کشتهشدن از کار خود استعفا داد و تلاش کرد همسر دومش را با مريم و ســه خواهرش به جاي ديگري منتقل کند. حســن که اکنون در خانــهاي دورافتاده در بخش شرقي موصل ســاکن است، ميگويد: «ما جاهــاي مختلفي زندگي کرديم. دائم در حال انتقال بوديــم. مريم بــا مادربزرگش همانجــا ماند. وقتي پلها بســته شد، ديگر نتوانستم به سراغ آنها بروم». در نهايت خانواده بــه اردوگاه آوارگان پناه بردند اما مريم همانطور در بخش غربي گرفتار شده بود.

چند ماه بعــد که نيروهاي دولتي موفق شــدند بر آن منطقه مســلط شــوند، مريــم و مادربزرگش هم توانســتند خود را به اردوگاه برســانند. پدرش از يونيســف خواست به آنها کمک کنند و مسئولان اين ســازمان موفق شــدند دخترش را براي او پيدا کنند؛ ســرانجام خانواده به هم رســيدند. پــدر ميگويد: «هر روز صداي بمباران و کشــتار را ميشنيديم. باور نميکردم روزي بتوانم دخترم را دوباره پيدا کنم».

زندگي براي اين خانواده همچنان دشــوار است. بعــد از جنــگ تصميم گرفتنــد از اردوگاه به شــهر برگردنــد اما صاحبخانه جوابشــان کرد. حســن به ســختي مايحتاج زندگــياش را تأميــن ميکند. او درعينحــال از اينکــه دوباره دختــرش را پيدا کرده خوشــحال اســت. دختــرش با دو چشــم بــراق و لبخندي خجالتــي ميگويد ميخواهد به مدرســه برود. ميگويد: «هرگز به مدرسه نرفتهام. ميخواهم کتاب و کيف داشته باشم و حروف الفبا را ياد بگيرم. اين آرزوي من اســت». ســازمان يونيسف ميگويد، در ميــان خرابههــا و زبالههاي موصــل کودکاني را پيدا کرده اســت. بعضي هنگام فرار به پناهگاههاي امن، خانوادههايشــان را از دســت دادهاند. بعضي وقتها هم والدين مجبور شــدهاند براي نجات جان خودشــان بچههــا را رها کرده يا آنهــا را به ديگران بسپارند. بســياري از بچهها مجبور به جنگ يا انجام اعمال خشــونتآميز شــدهاند. کما اينکه از بسياري نيز سوءاستفاده جنســي شده است. ماريا سيلفام در اربيل به رويترز ميگويد: تعداد کودکان خارجشــده از موصل، در چند ماه گذشــته بهشدت افزايش پيدا کــرد. به گفته او، دشــوار ميتوان تعــداد بچهها را تخمين زد. مسئله نجات اين کودکان و شناساييشان در جريان است. گروههايي متخصص براي شناسايي اين کــودکان خانه به خانه ســر ميزنند. يونيســف ســعي ميکند براي هرکدام يک ولي قانوني يا يکي از نزديکانشــان را پيــدا کند. ماريا ســيلفام ميگويد: «تمرکز اساســي ما بر مراقبت و حمايت از آنهاست. ما ســعي ميکنيم مطمئن شويم مراقبتهاي اوليه برايشان وجود دارد».

در اردوگاهها، معمولا بچهها به صورت موقت در کنار خانوادههايشان نگهداري ميشوند. اگر پدران يا نزديکانشــان پيدا نشــوند، به خانههاي بهداشت زير نظر دولــت انتقال مييابند. اگــر اين امکان هم نبود، بچهها به کســاني سپرده ميشوند تا آنها را به فرزندخواندگي بپذيرند.

اين بچهها در وهله نخست نياز به خدمات خاص از جمله مشــاورههاي رواني دارند و بعضي نيازمند مراقبتهاي جســمي و روحي هستند. ماريا سيلفام ميگويد، دولت عراق نيازمند منابع و زيرساختهاي لازم براي مقابله با اين چالش است. يونيسف تلاش ميکند مطمئن شــود کودکان سالم هستند و با آنها بدرفتاري نشــده يا موقع بازگشت به جامعه از آنها سوءاستفاده نمیشود.

ماريا ســيلفام با اشــاره بــه کودکان داعشــي يا طرفدارانشــان ميگويد: «بعضي از اين بچهها را به دليل گرايشهای پدرانشــان کســي قبول نميکند». از اين بچههــا، بعضي در خيابانها پرســه ميزنند و بعضــي به بيگاري گرفته ميشــوند. او ميافزايد: «براي بازســازي زندگي اين بچهها و بازگرداندنشان به مدرســه کارهاي زيــادي بايد کرد. ايــن اقدامات زمان ميبرد». اما با تصميم دولت عراق براي حمله بــه تلعفر و ادامه جنگ با داعــش، بايد منتظر موج جديدي از بچههای سرگشته در عراق بود.

منبع: رويترز عربي

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.