ناگهان دیر میشود!

Shargh - - سیاست - کریم ارغندهپور

درســت اســت کــه امــروز تــازه روز اول دوران ریاستجمهوری جدید است، ولی واقعیت این است که چهار سال فرصت زیادی نیست. ما با چالشهای فراوانی مواجه هستیم. اگر واقعبین باشیم، با درنظرگرفتن منابع محدود نمیتوان شعارهای عجیبوغریب داد. من چهار سال پیش هم در روزهای پیش از انتخاب وزرا نوشتم که توسعه در دوران حاضر از مسیر تخصصیترشدن و البته جزئینگرترشدن در امور امکانپذیر است و نه برعکس. بر این مبنا وزیری که برنامهاش با شعارهای کلی پر شده، معیار مشــخصی برای اندازهگیری میزان موفقیت او در دست نیست. وزیری که برای چهار سال برنامه میدهد اصولا نمیتواند ادعاهای کلان داشــته باشد؛ همین که بتواند با توجه به داشــتهها -که حتما کم نیســت- در دام روزمرگیهــا و اختلافــات ویرانگر نیفتد و درســت هدفگــذاری کند و برنامههای مشــخص و راهبردی و البته محدود داشته باشــد، راه را درست رفته است. اگر به این ترتیب باشد، درمجموع، دولت بعد از چهار سال فقط در کلافهای ســردرگم اجرائی گرفتار نشده، بلکه با هدفگذاری درســت نهتنها گرههای کور مشــخصی را گشــوده، بلکه زمینه را برای اصلاحات ســاختاری نیز فراهم کرده است. همه میدانند که اقتصاد از مهمترین چالشهای پیشروســت. روشن است که در این بخش باید ضمن ادامه مهار تورم به رونق و تولید نیز اندیشید، ولی نامزدی کــه در انتخابات وعده رشــد 2٥درصدی مــیداد، آنقدر وعــدهاش رؤیایــی و غیرممکن بود که آن شــعار فقط تبلیغاتی مینمود. ســخن این است که با توجه به منابع و شــرایط کشــور میتوان هدفگذاری معقولــی داشــت و به ســمت آن حرکت کــرد. عین همین مبنــا در بخشهای دیگر هم امکانپذیر اســت. نبایــد فریب بهانهجویان و تخریبهــا را خورد. آنان که در کمین مچگیریها نشســتهاند، در هر صورت کارشان را ادامــه میدهنــد و شــب را روز و روز را شــب جلوه میدهند. یک وزیر وقتی بر کرســی مینشیند باید بداند مدت محدودی در مسند اســت. باید برنامهاش را فعلا حداکثر چهارســاله ببندد و برای دستیابی به نتیجه باید اولویتهایش را بهگونهای - در جهت مطالبات مردمی کــه به رئیسجمهور رأی دادنــد- تعیین کند که در روز پایانی کار به سامان رسیده باشد و پایه خوبی برای ادامه راه در آینده فراهم شده باشد.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.