فعا « »ازکمپی د لااند ندانششجوگیایهرمایزگورلدوشریقت د دنونلجاتتاننشگیاهمیگوین ستد

Shargh - - جامعه - ادامه در صفحه 18

شهرزاد همتی: «کالاییشدن مدارک دانشگاه و غلبه نگاه کمّی به فعالیتهای علمی که نشــئتگرفته از آییننامههــای ارتقای اعضای هیئت علمی اســت، راه سوءاســتفاده اســتادان از دانشجویان تحصیلات تکمیلی را برای ارتقای درجــه و ایجاد رزومه برای خــود همــوار کرده که ایــن مهم به ســطح علمی اســتادان و کیفیــت آموزش دانشــگاهها ضربه زده اســت. این مهم جز با اصلاح قوانین و آییننامههای بالادســتی که ملاک و معیار رتبهبندی اســتادان را کمّــی تلقی میکنــد و از نگاه به امــور کیفی غافل اســت، بهبود نخواهد یافت. شایســته است مدیران عالیرتبه و تصمیمگیران حوزه وزارت علوم با اعمال تغییرات اساسی در این قوانین، مانع از ادامه این روند مخرب شــوند تا بیشازاین جایگاه ارزشــمند علمی دانشگاهها به واسطه کمیتمحوری تنزل نیابد». این بخشــی از بیانیهای است که بیش از هشت هزار نفر از دانشــجویان در ذیل کمپینی با نام نجات دانشگاه آن را امضا کردهاند. کمتر از دو ماه از ماجرای گرمای دانشگاه شــهید چمران اهواز و تحصن دختران این دانشــگاه گذشته است. هر روز خبری از برگزارنشدن جلســات انجمنهای صنفــی به گوش میرســد. فعــالان رســانهای و سیاســی به دلایــل متعدد از ورود به دانشــگاهها ممنوع میشــوند. دانشجویان و تشــکلهای صنفی بارها به صورت دستهجمعی به وزارت علــوم رفتهاند و با درهای بســته روبهرو شــدهاند. از طرفی پولیشــدن هر حرکت علمی در دانشــگاه، انگار تیر خلاصی برای دانشجویانی است کــه نام نخبه را یدک میکشــند. برای همین اســت کــه آنها میگویند ایــن روزها حال دانشــگاه خوب نیســت. انگار توقیــف، تهدید و احضار قرار نیســت پایش را از روی گردن دانشــگاه بردارد. دانشجویان میگویند در برهههای مختلف دانشجویان بودند که با حرکتهای گســترده توانستهاند تغییرات جدی را در نبض حیات اجتماعی و سیاسی کشور ایجاد کنند. از 16 آذر که خیابان دانشــگاه به خون آذر شــریعت و بزرگنیا رنگین شــد، تا پیروزی انقلاب و ســردادن سرود یار دبستانی، از اصلاحات تا امروز که نوبت به اعتدال رسیده، دانشجویان شریان اصلی حرکتهای اجتماعی و سیاســی را در دســت داشــتهاند. آنها پس از گذراندن دوران هشتســاله احمدینژاد، به امید بازگشــت همان امیدی کــه دولت تدبیر و امید از آن دم مــیزد، دوباره امیدوار شــدند. آمدن رضا فرجیدانــا در وزارت علــوم، اعتــراض به وضعیت بورسیهها، جرقهای برای شروع بود؛ اما این جرقهها با اســتیضاح و برکناری فرجیدانا خاموش شــدند. وزیــر علوم تــا لحظه نــگارش این گــزاش محمد فرهادی اســت. او با رســانهها میانــه خوبی ندارد. مدیران رســانهای او در پاســخ بــه نامههای مکرر روزنامه «شــرق» برای گفتوگو اعلام میکنند وزیر و تیمش رسانهای نیستند؛ اما مسئله رسانهاینبودن فرهادی نیســت. فرهــادی به گفته دانشــجویان از این وزیربودن خوشــحال نبوده و تلاشــی هم برای حــل بحرانها نکــرده. در ماههای اخیــر مطالبات صنفی دانشــجویان بارها منجر به تحصن آنها شــد و با رأی دوباره به تدبیر دانشــجویان با امید بازگشتِ فرجیدانا یا کسی شــبیه به او دوباره امیدوار شدند. کمپیــن نجات دانشــگاه در راســتای همیــن بیم و امیدها شــکل گرفت. امیدهایی که دوباره در نطفه خامــوش شــدند. خبــری از آمدن آدمهایی شــبیه فرجیدانا در وزارت علوم نیست. اسامی مطرحشده آنقدر عجیب اســت که دانشجویان میگویند کاش فرهادی بــا همه بیحوصلگیهایــش باقی بماند. جمعهشــب، توییتر با هشــتگهای وزارت فرمایشی و نجــات دانشــگاه پــر شــد. در راســتای همه این اتفاقات سعید ســلیمانی، دبیر اتحادیه انجمنهای علمی مهندســی مواد- دانشجوی کارشناسی ارشد مهندســی مواد علم و صنعت، عرفــان ثبوتی، دبیر شــورای صنفی دانشگاه علم و صنعت- کارشناسی ارشد مهندسی مواد دانشگاه علم و صنعت، مهدی پرنیانچی، دانشــجوی کارشناسی رشــته مهندسی مواد دانشــگاه امیرکبیر، عضو شــورای مرکزی ناظر بر نشــریات دانشــگاهی وزارت علوم، شهابالدین شهســوارزاده، دبیر انجمن اســلامی دانشــجویان آزاداندیش دانشــگاه علامه طباطبایی، دانشــجوی کارشناســی دانشگاه علامه، پیش از بهمیانآمدن دو کاندیدای فعلی وزارت علوم به «شــرق» آمدند و از دغدغههایشــان گفتند. آنها میخواهند دیده شوند. دانشــجویان، زنان، فعالان اقتصادی و اجتماعی، در یک صف ایســتادهاند و دربــاره کابینه 24میلیونی با حسن روحانی درددل میکنند.

چه شــد كه فكر كرديد بايد دانشگاه را نجات دهيد؟ اصلا اين ماجرا از كجا پيش آمد؟

حرف ما در كمپين، تغيير وزير نيست، تغيير سياستها و تحقق مطالبات است. اين حرف اصلی است كه ما در كمپين دنبال میكنيم. كمپين با اينكه فلانی وزير شود، به اتمام نمیرسد؛ به حرف ما هم نيست كه اين آقا بشود وزير و... ما مطالباتی داريم كه در جهت تحقق آن مطالبات حركت میكنيم؛ پس آن مطالبات را ما نوشتيم

در ابتــدا بهتر اســت راجع به کلمه نجات یــک توضیح بدهم. زمانــی میبینیــم یک نفــر دچار مشــکلی شــده و میرویــم او را از بحــران خارج کنیــم و نجاتش دهیم؛ زمانی هم میبینیم یک نفر وارد بحران میشود و جلویش را میگیریم یا یــک خطی تهدیدش میکنیم و جلویــش را میگیریم؛ هر دوِ اینها مصداق نجات اســت. ممکن اســت خیلیهــا فکر کنند که دانشــگاه ما به معضلی دچار شده و ما میخواهیم بگوییم که دانشــگاه باید نجات پیدا کند؛ اما این اشــتباه است؛ دانشگاه تکبعدی نیست و چند بُعد دارد. همین که ما الان چهار نفر از چهار حوزه مختلف دانشــجویی اینجا هســتیم، خودش نشاندهنده تعدد ابعاد دانشگاه است؛ یعنی قرار نیست که ما در یکی از زمینهها بگوییم دانشــگاه دچار افول شــده یا دچار افول خواهد شد. به نظر ما دانشگاه در مســیری قرار گرفته که این مسیر آن را به بیراهه خواهد برد. این مشــکلاتی که دانشــگاهها دارند، در بیانیهای که ما نوشــتیم، تجلی پیدا کرده؛ این مشــکلات اعم از بورسیههای فراوان و کالاییشدن علم و تــرک کارورزی، تخصیصنیافتــن بودجــه کافی، لغو مجوزها و مشــکلات دیگری که ما فقط به فرازهایی از آنها اشاره کردیم، است. در واقع همه اینها دانشگاه را به مسیری میبرد که به سمت افول میرود. ما میخواهیم دانشــگاه را از این مســیر نجات بدهیم تا دانشگاه به آن شأن حقیقی خویش بازگردد.

پس آن نفس نجات دانشــگاه که بــرای این کمپین اســتفاده شــده، نشــئتگرفته از همین حقیقت است؛ خارجکردن دانشگاه از مسیری که آن را میبرد به سمت ویرانی و نجاتدادن از یک مسیر غلط.

میگويند شرايط نسبت به دولتهای قبلی بهتر است. شــما چه انتظاراتی از وزارت علوم و دانشگاه داشتيد كه برآورده نشــد؟ چه كارهايی كرديد برای گفتمان با مســئولان دانشــگاه كه برآورده نشده كه قرار شده اين كمپين را تشكيل دهيد و اين كمپين چه سازوكاری دارد و قرار است برای شما چهكار كند؟

مشــکل اصلیای که ما در دانشــگاه با آن مواجه هستیم، نشئتگرفته از سیاستگذاریهای نادرست در ابعاد مختلف فعالیتهای دانشــجویی است. الان ما در اینجا چهار جناح؛ نشریات دانشجویی، انجمنهای اسلامی، شوراهای صنفی و انجمنهای علمی داریم. مــا در شــرایطی قــرار داریم که سیاستهای غلطی در دانشگاه صــورت میگیــرد. نمیگویــم ایــن سیاســتگذاریها لزوما از وزارتخانههــا نشــئت میگیرد؛ ایــن سیاســتگذاریها از برخی نهادهای دیگر هم میآید، اما ما محل بحثمــان با نهاد انتخابی و با سازوکاری اســت که از دولت خارج میشــود و بــا وزیر علوم، عالیتریــن مرجــع در این زمینه میتوانیــم صحبت کنیم. تجلي این سیاســتگذاریها در بحث علمی خیلی پررنگ اســت؛ همان بحثهایی که اول داشتیم. موضوعاتی مثل همان کالاییسازی علم که اگــر بتوانیم بازتر کنیم، مصداقش همین پولیشــدن دانشــگاه اســت. پیشتر گفتم کــه 85 درصد هزینه از دانشــجو دریافت میشود؛ این دانشــگاه را به چه سمت و ســویی خواهد برد؟ این سیاستگذاریهای غلط، مشــکلات گســتردهای به وجود آورده و در کنار آن انفعال مدیرانی که در دانشگاهها مشغول فعالیت هستند و مدیرانی که بهویژه در نیمه دوم دولت گذشته در رأس کار بودند؛ انتظارات بیشــتری از آنها میرفت. مثلا در مواجهه با برخی فشارهای بیروني در دانشگاه، انگار آرمان دولت این است که دانشگاهی داشته باشد که برایش مخاطره نیافریند؛ دانشــگاه ســاکت باشد، اتفاقی در آن نیفتد، رســانهای نشود، بعدش جنجال درســت نشــود؛ انگار تنها وظیفهای که برای مدیران دانشــگاهی تعریف شده، همین اســت و این مشکل اساسی است.

الان میخواهيد چه كار كنيد؟ برای شروع كمپين چه كرديد؟ چند امضا جمع كرديد؟ قرار اســت چه اتفاقی بيفتد؟ چه كسانی به شما ملحق شدهاند؟

در حقیقــت جمعــی از بچههــای علمــی خیلی وقت پیش ایدهای به ذهنشــان رســید درخصوص این مشــکلات که بیایند این مشــکلات را که نقد منطقی به آن وارد اســت، مطرح کنند. در این مســیر این پیشنهاد با گروههای مختلف دانشــجویی، به بحث گذاشته شد، چون نقدها تنها به یک حوزه وارد نیســت. این نقدها و مطالباتی که ما داریم، درهمتنیده اســت و خیلی از آنها بر دیگری اثر میگذارد و نشــئتگرفته از یک چیز کلانتر اســت. در این جمع بچههای نشــریات همکاری بسیار خوبی دارند. جمعی از بچههای انجمنهای اســلامی از دانشــگاهها به این کمپین پیوســتند، جمــع زیادی از بچههای شــورای صنفی به این کمپین پیوستند و اولین خروجی این مجموعه همان نامهای بود که نوشــته شد و دغدغههای جوامع مختلف دانشــجویی و حوزههای مختلف دانشــجویی در آن متجلی شد. ما اعلام کردیم آنهایی که واقعا دغدغهمند هســتند و این مسائل برای آنها مطرح اســت، به کمپین بپیوندنــد و پای آن نامه را امضا کننــد؛ البته این اولین حرکت کمپیــن بود. در این مسیر دستکم هشــت هزار دانشجو به کمپین پیوستند و نامه را امضا کردند.

تصور اين كمپين چيســت؟ يعنی بــا تغيير وزير مشكلات شما هم حل میشود؟

نه، ببینید، حرف ما در کمپین، تغییر وزیر نیســت، تغییــر سیاســتها و تحقــق مطالبات اســت. این حرف اصلی اســت که ما در کمپیــن دنبال میکنیم. کمپین با اینکه فلانی وزیر شــود، به اتمام نمیرسد؛ به حرف ما هم نیســت که این آقا بشــود وزیر و... ما مطالباتــی داریــم که در جهت تحقــق آن مطالبات حرکــت میکنیم؛ پــس آن مطالبات را ما نوشــتیم. میتوانیــم تیتــروار به همــه آنها اشــاره کنیم و در خلال صحبتهایمان است. اما هدف اصلی کمپین، انتخاب وزیر نیســت، رســیدن به مطالبات و شنیدن صدای دانشــجو اســت. ما در نظر داریم که صدا و حرف دانشجوها منتقل شود و امیدوار باشیم و تلاش کنیم برای این قضیه که مجموعه مدیران دولتی این حرفها را بشــنوند و پیگیر این مطالبات باشــند؛ این هدف اصلی کمپین اســت. مثــلا همین بحث درباره آقــای فرجی اتفاق افتاد و با اینکــه آقای روحانی تا حدودی هزینه بازگشت آقای فرجی را هم داده بود و او را رئیس ستاد دانشگاهیان خود قرار داد، اما ایشان بهعنوان وزیر در همان زمان معرفی نشد؛ چرا؟ چون پیشــاپیش قرار نیست این شعار بیشتر از شعار باشد. شاید نســبت به این فضا در بعضی از موارد مقداري نگاه بدبینانه باشــد، اما به نظر میآید اولویت دولت، دانشــگاه نیســت. به نظر میآید دولت پیشــاپیش دنبال دانشــگاهی اســت که صدایــی از آن درنیاید. آقــای مطهری درباره این قضیــه دقیق گفتند؛ گفتند اینکه آقای فرهادی بعد از چندین وزیر میآید و رأی اعتماد میگیرد، به این دلیل اســت که بدهبســتانی اتفاق افتاده است؛ به نظر میآید این معامله نهتنها در ایــن دولت ادامــه پیدا میکند، بلکــه به احتمال زیاد جدیتر پیگیری میشــود. اصــولا فکر میکنیم درباره دانشــگاه فقط و فقط دارد با این مدل برخورد میشود که قرار نیست مطالباتی از آن شنیده شود و قرار است بهصورت نمادین دانشگاه در هر بازیای از آقای روحانی یا تیم متبوع ایشان حمایت کند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.