دُرناهای کاغذی، یادآور فاجعه بمباران اتمی ژاپن

Shargh - - جهان - هادی فیروزی

امســال هم مراسم ســالگرد بمباران اتمی ژاپن به دســت آمريــكا در حالی برگزار شــد کــه مردم بســیاری با درســتکردن درناهای کاغذی کوچک، بــه قربانیان ايــن فاجعه ادای احتــرام کردند و ياد «ســاداکو» را گرامی داشــتند. ســاداکو ساســاکی دخترکــی ژاپنی بود که در 12ســالگی بر اثر بیماری سرطان ناشــی از تشعشعات هستهای انفجار اتمی هیروشــیما جان ســپرد. از آن پس ســاداکو نمادی از قربانیــان ايــن فاجعه شــد. ســاداکو زمانی که در بیمارســتان بســتری بود؛ از دوســتش شنید که اگر هزار درنای کاغذی درســت کند، ســامتیاش برمیگردد. براســاس افســانههای ژاپنی، اگر کسی هزار درنای کاغذی درســت کند، يكی از آرزوهايش برآورده میشــود. ســاداکو درحالیکه بستری بود، شــروع به ســاختن درناهای کاغذی کــرد، اما پس از ســاخت ۶۴۴ درنا درگذشــت. از آن زمان تا کنون به افتخار ســاداکو، هنوز همهساله دانشآموزان و مردم بســیاری درناهای کاغذی میســازند و در روز صلح )ششــم ماه آگوســت(، روزی که بمب اتمی آمريكا بر شــهر هیروشــیما فرود آمد، زير مجسمه ســاداکو میگذارند. در هفتادودومین ســالگرد اين حمله شــینزو آبه، نخســتوزير ژاپن، در ســخنانی گفت امیدوار اســت کشــورهای اتمــی و غیراتمی درباره جهانــی عاری از تســلیحات اتمی به توافق برســند. او گفت: برای اينكه مــا واقعا به دنبال يک جهان بدون ساح هستهای باشیم، نیاز به مشارکت کشورهای هستهای و غیرهســتهای داريم. بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکي دو عملیات اتمی بودند کــه در جنگ جهانی دوم به دســتور هــری ترومن، رئیسجمهور وقت آمريكا، علیه ژاپن انجام گرفتند. در اين دو عملیات، دو بمب اتمی به فاصله سه روز روی شهرهای هیروشیما و ناگازاکي انداخته شد که باعث ويرانی و کشتار گسترده شهروندان اين دو شهر شد. اين بمبارانها تا امروز تنها موارد استفاده جنگی از ساح هســتهای در جهان است. حدود 220هزار نفر بر اثر اين دو بمباران اتمی جان باختند که بیشتر آنــان را شــهروندان غیرنظامی تشــكیل میدادند. بیش از صدهزار نفر بافاصله هنگام بمباران کشته شــدند و بقیه تا پايان سال 1۹۴۵ بر اثر اثرات مخرب تشعشــعات راديواکتیو جان خود را از دست دادند. پــس از اين دو بمباران، دولت ژاپن در جنگ جهانی دوم تســلیم شــد. اولین بمب را صبح روز دوشنبه ششــم آگوست 1۹۴۵، ساعت ‪8 1۵:‬ به وقت محلی يــک بمبافكــن آمريكايی روی شــهر هیروشــیما انداخت. برای آنكه بمب تخريب بیشــتری داشــته باشــد، به نحوی تنظیم شده بود که ۵۷۶ متر بالای سطح زمین منفجر شود. انرژی تولیدشده به وسیله اين بمــب، با انرژی حاصل از 1۶ هــزار تن تیانتی برابر بود. بهطوریکه فعل و انفعالات اتمی در مرکز ايــن بمب باعث گرمايی حدود چندينمیلیون درجه ســانتیگراد شــد. بیش از ۶0 درصد ساختمانهای هیروشــیما از جملــه کارخانههای فولادســازی و صنعتی بر اثر اين بمباران نابود شــدند. تنها چیزی که از شــهر باقیماند، ساختمان تالار ترويج صنعتی اســتانی هیروشیما بود که انفجار، بالای گنبد اين بنا رخ میدهــد و به خاطر قرارگرفتن در کانون مرکزی انفجار، کاما ويران نشــد. ورود شــوروی به جبهه جنگ اقیانوس آرام باعث شد آمريكا هرچهسريعتر جنــگ را بهنفــع خود و بدون مشــارکت شــوروی پايــان دهد. ارتــش آمريكا برای اســتفاده مجدد از بمب هســتهای نیازی به مجوز جديد نداشــت، زيرا مجوزی کــه رئیسجمهور آمريكا برای حمله اتمی صادر کرده بود، اجازه استفاده از بمبهای جديد را میداد. هدف دوم حمله اتمی، شهر کوکورا بود. در اين شهر کارخانههای نظامی و اسلحهسازی زيادی وجود داشــت. وقتی هواپیمای بمبافكن به حدود منطقه مورد نظر رســید، وجــود دود و غبار امكان پیداکــردن هدف را از بین برده بود. عاوه بر ديد کم، پدافنــد هوايی و حضور هواپیماهای شــكاری ژاپن مسئله را کمی پیچیده کرده بود. در نتیجه ناگازاکي که در مسیر بازگشت بمبافكن به پايگاه هوايی قرار داشت و يكی از اهداف کماهمیتتر آمريكا در ژاپن محسوب میشد، قربانی دوم شد و پنجشنبه ۹ اوت 1۹۴۵ میادی، بمب ديگری به نام «مرد چاق» روی شهر ناگازاکي انداخته شد. در اين بمباران نیز نزديک به 80هزار نفر کشــته شدند و شــش روز پس از آن دولت ژاپن اعام کرد که تســلیم میشــود و جنگ جهانی دوم در هر دو جبهه اروپا و شــرق آسیا پايان يافت. اين جنگ ششــم ماه می 1۹۴۵ در جبهههای اروپا و پس از تسلیمشــدن آلمان پايــان يافته بود. ويرانی هیروشــیما بهمراتب بیشــتر از ناگازاکي بود. زيرا هیروشــیما شــهری مســطح بود و تشعشعات هستهای تمام شهر را درنورديد، ولی ناگازاکي میان دو دره قرار داشت و نصف شهر در يک دره و نصف ديگــر در دره مجــاور قرار گرفته بود. «هیباکوشــا» لقبی است که ژاپنیها به بازماندگان حمات اتمی هیروشــیما و ناگازاکي دادهاند. اگرچــه اين افراد از جهنم بمبــاران اتمی زنده بیرون آمدند اما تبعات و زخمهــای عمیق آن را تا پايان عمر به همراه دارند. ۷2 ســال از آن زمان میگذرد و بمبهای اتمی که امروزه قدرتهای اتمی دنیــا آنها را تولید ميکنند، بهمراتــب ويرانگرتر از بمبهــای اتمی زمان جنگ جهانی هســتند. آيــا کابوس بمبــاران اتمی باز هم تكرار میشود؟

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.