زمانی برای انتقامگرفتن از مسعود

Shargh - - ورزش -

همــان زمان هم رســیدگی به ایــن معضلات تبدیل به ســوژه «دســت دوم» شــد؛ آن زمان هم «دلواپســانی» بودند که در پی محرومیت شجاعی از حضور در تیم ملی به خاطر آن گفتوگو شدند. مسعود اما پای صحبتهایی که کرده بود، ایستاد.

۳- بیســتوچهارم خــرداد ۱۳۹6؛ حســن روحانی ملیپوشــان فوتبال ایران را به «پاســتور» فرا میخوانــد؛ مناســبت، صعــود مقتدرانه تیم ملی فوتبال به جام جهانی 20۱۸ روســیه اســت. در آن روز هرکســی کــه قرار بود صحبــت کند، از دغدغههــای پیشپاافتاده گفت بهغیر از مســعود شــجاعی که دغدغهاش دوبــاره دغدغه نیمی از «مردم ایران» بود؛ کاپیتان تیم ملی از رئیسجمهور میخواهد شــرایط برای «حضور زنان در ورزشگاه مهیا شــود». او روی این خواستهاش تأکید داشت و معتقد بود نباید حــق نیمی از مردم ایران به این ســادگیها نادیده گرفته شود. شجاعی البته با این درخواست دوباره دست روی یکی از خط قرمزهای «دلواپسان» گذاشت ولی نهتنها چنین خواستهای را منکر نشــد بلکه بعدا دوباره در چند گفتوگوی متفاوت خواســتهاش را با صدای بلندتری به زبان آورد.

4- یکــم تیــر ۱۳۹6؛ مرکــز جمعیــت دفاع از کودکان کار و خیابان پلمب میشود؛ برای بسیاری از ســتارههای «ســلبریتی» این موضــوع اهمیت چندانی ندارد ولی مسعود شجاعی دوباره در خط مقدم قــرار میگیرد؛ او در کنــار جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان مقابل درِ پلمبشده این مرکز حاضر شد. شجاعی ســاعاتی که کنار کودکان بود با حوصله و فروتنی بسیار به خواستههای بچهها پاسخ مثبت داد و با آنان سرگرم بازی شد. شجاعی خودش را نه یک ستاره و نه یک سلبریتی بلکه یک انســان میدید که برای دفاع از حقوق این کودکان آمده بود. او نمیخواســت دوباره حق کسی ضایع شود و تا حد توان برای این مرکز تلاش کرد.

5- همین روزها؛ شــجاعی را عــدهای فارغ از نگاههای جناحی و غرضهای شــخصی نصیحت میکننــد؛ صحبتهایشــان از روی دلســوزی و نگاهشان پدرانه اســت؛ عده این افراد چندان زیاد نیســت ولی باز هم همین افراد دلسوز صحبت از «حذف» نمیکنند؛ آنها از «اشتباه سهوی» صحبت میکنند که کسی لطمه نخورد. بااینحال هنوز هم آتش تندی در جریان اســت؛ آنها که ظاهرا غرض شخصی دارند فرصت را برای گرفتن انتقام از پسری که هرگز از دو تیم بزرگ پرســپولیس و اســتقلال، اســتفاده و سوءاســتفاده نکرد، مهیا میبینند. آنها فراموش میکننــد که سیاســتمداران ایرانی که بعضا تنیچند از آنها از جنس خود همین دلواپسان بودند، زیر سقفی در کارزار سیاسی قرار گرفتهاند که نمایندههــای آن رژیم هم بودهانــد. آنها فراموش میکنند پیشتر باز هم فوتبالیســت ایرانی بوده که مقابل تیمی از آن رژیم بازی کرده. آنها میخواهند «مسعود» و «مسعودها» نباشند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.