تاريخ تذکرها به مانتوپوشان سياسي

Shargh - - سياست - آمنه شيرافکن politics@sharghdaily.ir

فهرســت کابينه آمده و زنان نااميدتر از هميشــه، به سياستگذاريهاي حســن روحاني در انتصابها مينگرند. راه چارهاي هم نيســت. گويا اشــارتها از اينسو و آنســو زياد بوده که حالا مدير موفقي مانند شــهيندخت مولاوردي بايد از معاونت به مشــاورت برســد و معصومه ابتکار، بهجــاي او راهي معاونت امور زنان رياســتجمهوري شــود. بااينحال، اگرچه معرفينشــدن وزير زن در کابينــه دوازدهم موجي از نقدهــا و اعتراضها را در جامعــه مدني، نمايندگان مجلــس و فعــالان سياســي برانگيخــت؛ امــا روز گذشــته خبر معرفي لعيا جنيدي به سمت معاونت حقوقي رئيسجمهــوري، خبر خوش ديگري بود که در لابــهلاي بيمهريهاي کابينــه دوازدهم به زنان درخشــيد. جنيدي از حقوقدانان مسلط به کار است و از هميــن حالا ميتــوان پيشبيني کــرد که بتواند در مقــام وزارت خوش بدرخشــد. او دانشآموخته حقوق دانشــگاه تهران است و تحصيلات پسادکترا را در هاروارد به پايان رســانده اســت. همه اينها نکات مثبتي درباره لعيا جنيدي و کارنامه کاري و تحصيلي او اســت؛ اما ســاعاتي از خبر معرفي او نگذشته بود که تصاوير متفاوتي از او روي سايت رياستجمهوري قرار گرفــت. خبر صبحگاهي معرفي معاون حقوقي رئيسجمهــور، همراه با تصاويري از يــک زن ايراني با پوشــش معقول و مرســوم نهادهاي رسمي بود؛ مقنعه و مانتويي ســاده، پوشــيده؛ اما ساعاتي بعدتر تصويري از لعيا جنيدي با پوشــش چادر روي سايت رياســتجمهوري مخابره شــد. چکيده بحث اينکه يحتمــل خانم جنيــدي براي حضور در اين ســمت، پذيرفته از مانتو به چادر تغيير پوشش دهد.

اينکه هنوز حجاب رسمي زنان ايراني براي حضور در دســتگاههاي رســمي و دولتي پذيرفته نيســت، ماجراي امروز جامعه و کابينه دوازدهم نيست.

معصومــه ابتکار که به رياســت ســازمان محيط زيســت منصوب شــد هم مانتويي بود. خبــر آمد که برخي منتقدان بــا حضور يک خانم مانتويي در کابينه دولت اصلاحات موافق نيســتند؛ همين شد که ابتکار از مانتــو به چادر تغيير پوشــش داد. حتي آنطور که زهرا شجاعي در گفتوگويش با «شرق» روايت کرده، تلفني نحوه کشدوختن به چادر را به ابتکار آموخته است. از پرونده خانم ابتکار که بگذريم، همين مسئله گريبانگير زنان نماينده مجلس نيز شــده است؛ زناني که اين بار با پوشــش مانتو بــراي تبليغات نمايندگي مجلس اقدام کردهاند، با همان پوشــش از مردم رأي گرفتهاند و کمي بعدتر به واسطه از آنها خواسته شده است تا پوشششــان را جور ديگري کنند. نخستين زني که بهصراحت در اين زمينه ســخن گفته، الهه کولايي اســت. مهدي کروبــي، رئيس وقت مجلس ششــم، در تماسهاي تلفني از او خواســته بود چادر به ســر کند و حساســيتي در مجلس ايجاد نکند. او همانجا پاي تلفن به شــيخ مهدي کروبــي توضيح داده مردم پوســترهاي تبليغاتي من را ديدهاند، آنجا هم پوشش من مانتو بوده، با همين پوشش کار ميکنم و سر کلاس و دانشــگاه ميروم. جالب اينکه مرضيه دباغ در سال ۱۳۷۹ گفته بود: «اگر نماينــدگان زن بدون چادر وارد مجلس شــوند، کتک خواهند خورد». آن موقع الهه کولايي و طاهره رضازاده، نماينده شــيراز، در معرض اين تذکر بودند. کولايي آنجا از پذيرش خواست رئيس مجلس ســر باز زده و به راه خود ميرود تا با پوشش مانتــو وارد مجلس شــود. خبرها حاکي از آن اســت که پيشــنهادهاي مشابهي درباره اســتفاده از پوشش چادر به طيبه سياوشيشاهعنايتي نيز داده شده است. سياوشي نيز در جمع نمايندگان مجلس دهم تنها زن چادري اســت؛ بماند که اگر مينو خالقي هم از حضور در مجلــس باز نمانــده بود، آنوقــت دو زن در ميان نمايندگان زن با اين پوشــش مرسوم در صحن علني مجلس حاضر ميشــدند. همه اين داستانها روايت شــد تا دوباره به ماجراي تصاويــر مانتويي و چادري از لعيــا جنيدي بازگرديم. لعيــا جنيدي به مصلحت شــخصي و شــايد اهميت پذيرش معاونت حقوقي رياستجمهوري به اين نکته رسيده که مسئله پوشش چــادر را بپذيــرد؛ در جامعه ايران زناني با پوشــش چــادر و زناني با پوشــش مانتو به چشــم ميخورند. آنها کنار هــم زندگي ميکنند، دانشــگاه ميروند و با هم رفيقاند. اينطور تعيينامتيازکردن براي زناني که حتما به پوشــش چادر درآمدهانــد، در واقع امکان و انگيــزه ميليونها زن ايراني با پوشــش مانتو را از بين خواهد برد. چهبســا اينکه زني را به صرف حضور در کابينه، تشويق به پوشش چادر ميکنند، تبعات منفي در جامعه داشته باشد. نمونههای موفق زنان را نبايد به قالب آورد و يک شکل کرد. وزير زن در کابينه نداريم، حتي به ســبک و ســياق محمود احمدينــژاد، وزير کشور معرفيشــده زني را در قامت استاندار نميبيند و توصيهاش به زنان تلاش بــراي حضور در معاونت اســتانداري اســت. انواع نگاههاي بازدارنده در ميان مسئولان مانع از رشد و ترقي زنان است.

ايــن نگاههــا و نگرشهــا جز به افســردگيهاي افسارگسيخته ميان زنان ايراني، به راه ديگري منتهي نخواهد شد. زنان را به رسميت بشناسيم؛ چه چادري و چــه مانتويي. اين نوع نــگاه احترام را در جامعه به پوشــش بالاتر ميبرد و انگيزه دختران جوان را براي حضور در ســمتهاي بالاتر افزون ميکند. جامعه ما دهههاي متوالي با زنان نامهربان بوده، کمي چاشنی مهرباني لازم است.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.