سوءظن به كابينه

Shargh - - اقتصاد -

اين كابينه، كابينهاي است كه هر نماينده كهنهكاري را به وسوســه ميانــدازد تا براي قهرمانشــدن به جدال با آن برخيزد.جدال با اين كابينه كار دشواري نيســت اما راه به ســرمنزل مقصود نخواهد برد. شــايد عاقلانهترين كار، عبور ســالم كاروان وزرا از راهروهاي مجلس اســت. رأي اعتمــاد دادن به يك يا چند وزير چيزي از اعتبار مجلس نمیكاهد. اولويت با اســتراتژي كلانی است كه اصلاحطلبان و نمايندگان آنــان در مجلس بعد از رأي در پيش ميگيرنــد، و آن نظارت و ارزشــيابي عملكرد وزرا اســت. مجلس هرچه زودتر از ايــن تنگه بگذرد بــه نفع همه اســت. آنچه اصلاحطلبــان را از پا درميآورد، حاشيههاســت و آنچه بــه آنان اعتبار و اصالت میبخشــد، تداوم سياستورزی آگاهانه است. تحريكِ سوءظن اصلاحطلبان با كوككردن اين ســاز كه روحاني در چهار سال گذشته به آنان نزديك شــده تا رأي بياورد و اينك براي پيشگيري از خطرات احتمالي بهدنبــال فاصلهگيري از آنان اســت، ترفندي سادهانديشانه است. اصلاحطلبان پذيرفتهاند چه در مدار قدرت باشــند و چه بيرونِ آن، براي نزديكشــدن به مردم بايــد صداي آنان باشند. اين سياست، هويت مستقل به آنان بخشيده اســت و هرچه اين هويت قوام يابد، اصلاحطلبان ناگزير به فاصلهگذاري بيشــتر بــا ديگران خواهند شــد؛ خط افتراقي كــه اصول بنياديــن هر جناح سياسي اســت. اصلاحطلبان توان آن را دارند تا با كشــيدن اين خط افتراق، صاحب اتوريتهای شوند كه فراتر از هر دولتي اســت. دولت روحاني دولتي برآمده از جَنم آنان اســت. جنمي كه تعينيافته از ميل مردم است و تا آخر بر دولت و كابينه روحاني سايه خواهد انداخت.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.