جایگاه طبقه کارگر ایران و مطالبات آن

Shargh - - ديپلماسي -

فرایند تکامل بورژوازی در ایران بهگونهای اســت که بهشــدت نیروهای واپسگرا را به ســود خودش حذف میکنــد و این مرحله گذار اســت. مرحلهای که این درگیری به این شــکل حاد است و بورژوازی رانتجو درنهایت عقب نخواهد نشســت و میرایی اینها را میتوان در افــق میانمدت دید. ولی آیا این مســیر را باید بــه حال خودش گذاشــت؟ اتفاقا این مسیر را نباید به حال خودش گذاشت؛

یعنی باید با بــورژوازی مولد ملی که میخواهد آنهــا را اســتحاله کنــد، بهصورت مشــروط ائتلاف طبقاتی بکنیم. مســئله بر سر این است که بورژوازی قدرتمند رانتجو تمامقد ایســتاده کــه مانع ارتباط اقتصاد ایران با جهان شود.

آفت نگاه انتزاعی به سرمایه

عنصر شــناختی که بهصورت انتزاعی ســرمایه را میبیند، این جناحبندیهــا را نمیبیند و اینکه ما کجا باید با این جناحبندی یک ائتلاف ناگفته یا گفته داشته باشم؟ کجا باید فشار بیاوریم که در مقابل آن حریف دیگر ســکندری نخورد. چون آن یکی حریف فاشیست است و همه را نابود میکند.

چه از لحاظ اقتصــادی که طبقه کارگر را بیکار و ضعیف میکند و جامعه بیثبات میشــود، چه از لحاظ سیاسی که حاضر نیست حداقلی از فضای باز سیاســی را بهراحتی تحمل کند. مــا باید این بازی را انجام دهیم و از نظر تئوری شــناخت هم باید آن را تقویت کنیم، بدون آنکه هراس داشــته باشیم. باید رفت بر ســر موضع اقتصاد توسعه پایدار ایستاد. اگر چپهای ما روی اقتصاد توســعه بایســتند، امکان نوشــتن برنامه حداقل را در حوزه تولید پیدا میکنند و در حوزه رفاه هم همینگونه میشود.

توافق بر سر یک برنامه حداقلی

برای توسعه متوازن ایران، یک برنامه حداقلی لازم است، برای اینکه از یک سو برنامه حداقل قابل توافق با بورژوازی مولد اســت و از دیگر سو برنامه حداقلی اســت و توزیع هم حداقلی است، چون در این مقطع با سیســتم رانتجو روبهرو هستیم، کف مواجههمان اقتصاد توســعه است. برنامه حداقلی که از اقتصاد توسعه آغاز میشود، طیف وسیعی را در بر میگیرد؛ چون اقتصاد توسعه از روستو راست هســت تا چپها، وســطها مثل آمارتیاسن هستند. مبانی اقتصاد توســعه یکی است و دیالوگی داریم که در ســطح جامعه هم میتوان ارائه کرد و همه آن را میفهمنــد، اتاق بازرگانی هم میفهمد. پس میتوانیم با این بورژوازی مولد یک ائتلاف حداقلی را سامان بدهم و به او بگوییم از اینجا آغاز میکنیم و خیلی هــم صادقیم و اصــلا نمیخواهیم کلک بزنیم. این دســتور کار، جامعه مــا را یک قدم جلو میبرد. نمیتوان هژمونی فکری به سبک گرامشی و به ســبک لنین را به دســت آورد. سبک گرامشی این اســت که جنگ مواضع میکند، نه جنگ رو در رو. ســبک لنین این بود که زودتر برســیم به جنگ رو در رو. در دنیــای امروز، جنــگ رو در رو نداریم. ایــن را هم دیوید هاروی میگوید؛ زمان جنگ رو در رو تمام شده است، چراکه خطر فاشیسم هر لحظه تهدید میکند و همین بلایی بر سرمان میآید که در منطقه آمده است. این راه ترقی و پیشرفت ایران را پردرد و رنجتر میکند.

وقتی میخواهیم با دولت آقای روحانی گفتوگو کنیم، باید بگوییم برنامه ششم اقتصادی دولت شما در چارچوب اقتصاد توســعه نیســت. در چارچوب اقتصاد توســعه، برای نهاد رقابتی باید ســندیکا به وجود بیاید، ولی دولت شــما برنامه حداقلی را برای این کار تدوین نکرده اســت؛ برای اینکه در عملکرد اقتصادی دولت نوسان بسیار زیاد است. این دیالوگ باید با دولت وجود داشته باشد که اعلام شود اگر در موضوع حوزه کار نهادها رقابتی نشود، اگر سندیکاها تشکیل نشود، در اقتصاد نوآوری نخواهیم داشت.

در شــرایطی کــه امنیت پایدار باشــد، ســرمایه موجب رشــد نیروهای مولد و سرمایهگذاری در این بســتر میشود، اما با ارجاع صرف به امنیت و ندیدن اینکه جامعه از کجا دچار ناامنی میشــود و ندیدن نیازهــای زندگــی اقتصــادی، اجتماعی و سیاســی طبقات فرودســت جامعه، امنیت پایــدار تبدیل به امنیت نظامیگری میشود.

دولــت از اقتصــاد دانشپایــه حــرف میزند، امــا نمیتواند آن را محاســبه کند. این همه ســال گذشته اســت، اما بلد نیست یک اقتصاد دانشپایه را محاسبه کند. نیرویهای سیاسی و فعالان حوزه کار نباید بگویند فراکســیون بورژوازی ملی قدرتمند نشــود، بلکه باید گفت این دولت هنوز بلد نیســت مدافع این فراکســیون بشــود! قرار نیســت نیروی حوزه کار فقط نقش غریقنجــات را بازی کند، بلد نیســت اقتصاد دانشپایه را محاســبه کنند. در این سمت، وقتی فعالان کارگری برای حداقل دستمزد چانهزنی میکنند، این چانهزنی نباید سبب هلدادن طبقه کارگر به طرف ســرمایهدار و ســرمایهدار به طرف طبقه کارگر شــود و این بورژوازی را تضعیف کنــد. باید زبدهتر عمل کنند. یک مطالبه مهم طبقه کارگر باید این باشد که در اقتصاد دانشپایه، دولت چه کاری بــرای کارگران میکند؟ یــک دلیل مهم بیکاری کارگران این اســت که مهارت ندارند. چرا دولت مدرســههایی را که در مناطــق جنوبی بود، تعطیل کــرد؟ اگر کارگران با این مزد اندک موافقت میکنند، بهشــرط افزایش این مــدارس باید توافق حاصل شود.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.