تله مخالفان دولت و اصلاحات

محمدرضا تابش . نايبرئيس فراکسيون اميد

Shargh - - صفحه اول -

معرفی گزينههای پيشــنهادی بــرای تصــدی وزارتخانههــای دولــت دوازدهــم و حضــور وزرا در مجلس، مباحث زيــادی را در فضای سياسی و رســانهای ايجاد کرده اســت. به نظر میرسد پيش از ورود به موضوع صلاحيــت وزرای پيشــنهادی، توجــه به يــک نکته ضروری اســت؛ نکتهای که احتمــالا به دليل فاصله چهارســاله از مقطع انتخابات سال 92، از ذهن مردم و حتــی نخبگان تا حدی دور مانده اســت. انتخابات سال 92 در شــرايطی برگزار شد که دو نگرانی عمده پيشروی نيروهای سياسی علاقهمند به کشور و مردم وجود داشت؛ نخســت فضای سوءتفاهم جدی ميان بخشهــای زيــادی از جامعه با دولت و فشــارهای فزاينــده خارجــی که هدف آن، فروپاشــی ســازمان اقتصادی کشــور و بهزانودرآوردن ايــران بود. دولت احمدینژاد نيز با عملکرد پراشتباه خود، زمينه را کاملا برای مؤثر واقعشــدن طراحیهای بيرونی عليه ملت ايران فراهم کرده بود. در آن روزها، با وجود مســائل خاص فضای سياسی در دوران بعد از انتخابات دهم رياســتجمهوری، رئيسجمهور دوران اصلاحات و همه نيروهای اصلاحطلب و ميانهرو، برای برونرفت از آن شرايط به يک اجماع ملی رسيدند و دکتر حسن روحانــی بهعنوان نامزد اجماعــی، مورد حمايت اين جريانات قرار گرفت. مردم ايران نيز که خواهان زندگی در تراز ايرانيان و رشد و توسعه ايران در سايه صلح و مفاهمه با جهان هستند، از اين اجماع حمايت کردند و دکتــر روحانی بــا رأی 19ميليونی آنــان، به جايگاه رياســتجمهوری رســيد. لازم به گفتن نيست که اگر اين اتفــاق رخ نمیداد، تداوم فشــارها و تهديدهای خارجی و نابســامانیهای داخلی و کاهش ســرمايه اجتماعی دولت، میتوانســت مــا را به چه نقطهای برســاند. دولت يازدهم در شــرايطی آغاز به کار کرد که «ابربحران»هايی مانند بیکاری و معيشت، محيط زيست، آب، آسيبهای اجتماعی و... مقابل دولتمردان قرار داشــت. در حوزه سياســت خارجی نيز غلبه بر اجماعسازی عليه ايران در قالب ايرانهراسی، عزمی جدی میطلبيد. با درنظرداشتن اين شرايط، حتما بايد بــه رئيسجمهور و مردانش نمــرهای پذيرفتنی داد. مردم نيــز در انتخاباتهای پس از آن، تلاش کردند با وجود محدوديتها، چهرههايــی را برگزينند که باور به مســير اصلاحات و اعتدال داشــته باشند. حال اگر اصلاحطلبــان و دولت دوازدهم نتوانند اين مطالبات را برآورده کنند، سرنوشتی شبيه اصولگرايان در انتظار آنها اســت که با وجود دراختيارداشتن قوای مختلف و ساير نهادها، نتوانستند کارنامهای پذيرفتنی از خود برجای بگذارند. ضرورت تداوم راهی که از ســال 92 آغاز شــد، امروز بيش از آن مقطع احساس میشود و همين ضــرورت بود که بــزرگان جريان اصلاحات و کشــور را برای دعوت از مردم در راســتای انتخاب دوباره روحانی و اصلاحطلبان در انتخابات شــوراها، مجاب کرد. شخصی در کشور پيدا نمیشود که منکر وجود کاستیها در عملکرد دستگاه اجرائی باشد؛ اما فضای عمومی کشور در مســير درستی قرار گرفته و برنامــه محوری و کار علمــی، بهعنوان يک ضرورت پذيرفته شــده اســت. همچنين نگاه جهان به ايران، تغييری جدی نســبت به گذشــته دارد که ماحصل تلاش تيم ديپلماسی وزارت خارجه و حمايت ارکان نظام و مقام معظم رهبری از گرفتن بهانهها از دست بدخواهان ايران اســت. حال به فصل انتخاب کابينه رســيدهايم و مباحث مختلف دربــاره حمايتکردن يا حمايتنکردن رئيسجمهــور دوران اصلاحات از کابينه مطرح شــده است. مسئله اينجاست که وقتی ايشــان از کليت کابينه و رئيسجمهور حمايت کرده، به طريق اولی از وزرای منتســب به جريان اصلاحات هم حمايت میکند... .

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.