در مسیر تباهی

Shargh - - جامعه -

۲- برخــی از زمينههــای کاربــردی کنونی با تعريف پروژههای کوچکمقياس و پايلوت و البته عملياتی و ملموس و سپردن آن به چند نهاد اعم از دانشگاه و پژوهشگاه و شرکت فعالسازی شود. در اين صورت مجموعههای سنگين بوروکراتيک، بیبرنامــه، بیانگيزه، عافيتطلــب و مدعی که طيف متناقض و متضادی از کادرها را به اجبار به هم وصلهپينه کردهاند و با صرف هزينههای گزاف صرفا به تمشــيت امور جاری خــود میپردازند، شناســايی خواهند شــد، همچنيــن مديريتهای مشابه.

۳- بــه نقش جدی و محوری بهرهبردار توجه و اصــولا پروژههــا در چارچوب نيل به ســرويس مســتمر و مورد تأييد و انتفــاع بهرهبردار تعريف شــود. تأييــد و ارزيابــی نتايج و ارائــه الزامات و مشــخصات فنی و سيستمی محصول و نه فرايند از سوی بهرهبردار الزامی است.

4- ظرفيــت بخــش خصوصــی بهويــژه تشــکلهای جوان و نوپای دانشبنيان به جد به کار گرفته شود. بهمنظور پرهيز از هدررفت منابع و پيشگيری از انجام دانشجويی پروژهها، بهکارگيری مجريان واقعــی و نه مدعيان، قراردادهای جدی، شــفاف، صريح و با محصــول معين و ملموس و محســوس تنظيم و تضامين لازم اخذ شود. سند تســت و صحتســنجی پروژهها، نحوه استمرار خدمــت و هزينههــای مترتب جزء پيوســتهای الزامی باشد.

۵- براســاس درسآموخته استاد ارجمندی، «توسعه و مهندســی يک سيستم عميقا تابع بوم منطقه اســت». ايجاد تحــول در وضعيت کنونی نيازمنــد مديران و کادرهايی اســت کــه کارنامه موفقی در تعريف، طراحی، پيادهســازی و اجرای يک محصول فناورانه داشــته باشــند تــا درک و تحليل درســتی از ابعــاد مختلف، متنــوع و گاه متضاد موضوع داشــته و راهبران مناسبی باشند. چنين کادرهايی بايد به ســطوح مختلف تعريف، بررســی، تصميمگيری و اجرا تزريق شوند. مراد از محصول فناورانه نيز يک دســتاورد کارا، ماندگار، مســتمر و خدمترسان اســت که عوايد و نتايج آن ضامن بقا و تداومش باشــد و نه يک فعاليت محدود و مبتنی بر خواســت و ســليقه مقطعی سياسی.

۶- فقــط در حــوزه ســنجش از دور فضايی صــد کاربــرد را برشــمردهاند. از پايــش اراضی گرفته تا رصد ســلامت عمومی و فقــر. بهعنوان يک کارشناس ســنجش از دور و به ضرس قاطع ارائه محصولات کاربردی، عملياتی، خدمترسان، مســتمر، مطمئــن، قابــل اتــکا و رافــع نيازهای بهرهبــردار در بازه زمانی يکســاله را تحققپذير میدانم.

رويکرد کنونــی جز به کمرنگ شــدن اميدها، اتلاف منابع، انزوای نخبگان و کارشناســان کاربلد و بیانگيزهگی رهنمون نخواهد بود. ازآنجايیکه جامعه فاقــد تجربهای محســوس و ملموس از خدمت فضايی اســت، اساسا مطالبهای را مطرح نمیکند؛ اما بهيقين با توسعه کشورهای همسايه و عقبافتادگی کشور در آينده و پررنگترشدن اين خلأ جز دست تقاضا و تمناسوی بيگانه درازکردن، چارهای نخواهيم داشت.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.