انتقادات بیپرده

Shargh - - سياست -

مراســم افطار رئيسجمهور با اصحاب رسانه به فرصتی بدل شد تا طرفين گايههای خود را از يکديگر بازگو کنند. از نمايندگان رســانهها کــه معتقد بودند رئيسجمهور برای آنها در اين پنج سال حتی فرصت يک جلسه گفتوگو هم فراهم نکرده تا رئيسجمهور که معتقــد بود رســانهایها نبايد توقع مــردم را بالا ببرند. حسن روحانی فضا را جنگ روانی توصيف کرد که دشــمن به راه انداخته و رســانهها بايد حواسشان باشد. جنگ روانی توصيفکردن اوضاع از سوی حسن روحانی، پاسخی بود به گايههای رسانهها از وضعيت معيشــت و روزگار نااميدی و حال بد رسانهها. عباس عبدی از خســتگی و نااميدی جامعــه گفت. از آماری گفت که مردم اميدی به بهبود ندارند و تا خواســت از راهکارها بگويد، فرصتش به اتمام رســيد. بيژن مقدم نيز در صحبتهای خود به همين فضای يأس اشــاره کرد و گره رفع آن را همدلی فارغ از اصاحطلببودن و اصولگرابودن خواند. مهدی رحمانيان هم ســخنان خود را معطوف به معضات رسانهها کرد. او از حال بد رســانهها گفت. به انتخابات سالهای پيش اشاره کرد که همه برای کمک و پيروزی روحانی وارد عرصه شــدند و هر چه داشتند در طبق اخاص گذاشتند، اما بعد از انتخابات به فراموشی سپرده شدند. رحمانيان خاطرات مختلفی را چاشنی گايههای خود قرار داد. به دولت ميرحســين موسوی اشاره کرد و گفت دولت مهندس موســوی خدمت امام رســيدند، امام گفت، چرا کارهای که میکنيــد به مردم نمیگوييد. اعضای دولت گفتند که کار داريم و وقت نداريم. امام فرمودند اين خودش يک کار اســت. رحمانيان در ادامه خطاب به روحانی گفت: آقای روحانی پنج ســال اســت که شــما رئيسجمهوريد و يکبــار با مديران رســانهها جلسه نگذاشــتهايد که صحبتهای آنها را که همان حرفهای مردم اســت بشــنويد. بعد هم به شوخی گفت که آقای روحانی دستکم برای ما از وزير ارشاد وقت بگيريــد. عذرا فرهانی، ديگر نمايندهای بود که از وضعيت امنيتی حاکم بر روزنامهنگاران و زندانیشدن آنان و بعضی احکام آنها مانند ممنوعالفعاليتشدن گفت و رو به روحانی کــرد و ادامه داد، آقای روحانی وقتی به روزنامهنگار میگويند حــق کارکردن نداری، يعنی برو بمير! سخنان نمايندگان که تمام شد، روحانی پشــت تريبون قرار گرفت و در جــواب آن همه نقد و گايه بــه دفاع تمامعيار از عملکــرد دولتش از 9۲ تا 9۷ پرداخت و به طعن گفت که دشــمنی زياد است، دشــمنیها را با بالابردن توقعات مردم زياد نکنيد. او اشــاره کرد که مشکات زياد اســت اما اين مشکات اقتصادی نيســت. بعد هم دوباره به ارائه آمار و ارقام از وضعيــت اقتصادی پرداخت و به دفعات تکرار کرد که از صندوق رأی پشيمان نيست و گفت مثال خوبی نيســت، ولی ولايمکن الفرار من حکومتک، ولا يمکن الفرار من صنــدوق! خداحافظی با صندوق رأی يعنی جنــگ داخلی. او با بيان اينکه اصحاب رســانه امروز نسبت به گذشته وظيفه و مسئوليت سنگينتری را بر عهده دارند، اظهار اميدواری کرد تا اين جلســه آغازی جديد برای توســعه همــکاری همگانی در راســتای تثبيت منافع ملی باشد. حســن روحانی با بيان اينکه نگرانی نسبت به آينده کشــور ايرادی ندارد، گفت: آن نگرانی خوب اســت که منتهی به عزم بيشتر، تصميم استوارتر، انسجام قویتر و برنامهای بهتر برای پيشبرد امور و رفع نگرانیها شــود. به هيــچ عنوان نااميدی در کشــور را نمیپســندم، نااميدی پايان ماجراست و اگر تسليمشــدن برای هر ملتی ناپسند و زشت است، نااميــدی، تسليمشــدن در برابــر بدخواهان اســت. رئيسجمهور ادامه داد: باوجود نگرانیها و مشکاتی که در بخشهای مختلف کشــور وجود دارد، چرا بايد به آينده کشــور، نظام و انقاب، نااميد باشيم. ما امروز با شــرايط جديدی در کشــور روبهرو هستيم. روحانی با اشــاره به برخی اظهارنظرها نسبت به اينکه عنوان میکنند، پای صنــدوق رأی رفتيم و نتيجهای نديديم، افزود: هم صندوق انتخابات ســال 9۲ و هم صندوق سال 96 دستاوردهای بسيار روشنی دارد که نمونه آن، آمار اخير بانک مرکزی درباره رشد اقتصادی است که براساس آن در ســال 96، ۴.۴ رشد اقتصادی داشتيم. رئيسجمهور افزود: ما از رشد منفی در کشور به رشد مثبت اقتصادی رســيدهايم و چرا بايد از صندوق رأی نااميد باشــيم. روحانی تصريح کرد: هيــچگاه نااميد نبوده و نيســتم و امروز نيز با وجود فشارهای سنگين، اما از آينده کشــور، مردم و نظام نااميد نيستم و کاما و بسيار هم به آينده اميدوارم.رئيسجمهور خاطرنشان کرد: نبايد مسئله جديد يا دشمنان جديد بسازيم بلکه بايد مســائل را شناخته و حلوفصل کنيم و با شناخت دقيق دشــمن برای پايان دشمنیها تاش کنيم. نبايد در رســانهها توقعات مردم را بيجــا بالا ببريم، چرا که بالا بردن بیحساب توقعات مردم يعنی ايجاد نااميدی در آنها، بلکه بايــد توقعات را در حد مقدورات و توان ملی ســامان و پاســخ دهيم. روحانی با بيــان اينکه امروز بار ســنگينی بر عهده شــما اصحاب رسانه قرار دارد، گفت: امروز مشــکل اصلی ما، مشکل اقتصادی، فرهنگی و يا امنيتی نيست، بلکه مشکل اصلی امروز مــا جنگ روانی اســت. بزرگترين غم بــرای يک ملت زمانی اســت که رسانههای بيگانه مرجع او باشند. در کمتر جايی ديدهام که يک ملت اينگونه به رسانههای بيرونی اعتنــا کنند، اين وضعيت بايد اصاح شــود و رسانههای داخلی مرجع اطاعرسانی به مردم باشند. رئيسجمهــور اضافه کرد: مرجع افکار عمومی مردم بايد رسانههای داخلی و رسانههای دارای نام و نشان باشــند نه رســانههای بی نام و نشــانی که در فضای مجازی به راحتی هر چه میخواهند میگويند و با القا و تخريب باعث انحراف مسير افکار عمومی میشوند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.