امکان تغییر در پارادایم سیاست خارجی ایران

Shargh - - دیپلماسي - نقی آقالو روزنامهنگار

پیام اصلــی و دقیق آمریــکا که ســیگنالهای آن در لابهلای ســخنان مردان اول تا ســوم این کشور شنیده شــده و قبلا در رویارویی دموکراتها با جمهوریخواهان اعلام شده بود، دو جمله زیر است:

«همفکــران و همقطاران ایرانی ما! بجنبیــد و دولت فعلی را کنار بزنید تا بتوانیم با خیال آســوده، رودررو، مسائل مورد اختلاف را بررسی کنیم و در همهچیز به تفاهم برسیم!».

به یاد بیاورید ســپتامبر ســال 2015 را که ســنای آمریکا، صحنه درگیری موافقــان و مخالفان برجام بود. 42 ســناتور از صد ســناتور بــه حمایت از توافقنامه برخاســتند، اما 56 ســناتور مخالف بودند و دو سناتور باقیمانده موضع ممتنع گرفتند.

این در حالی بود که جاش ارنســت، ســخنگوی وقت کاخ سفید، گفت: «تندروهای ایران و آمریکا، در یک جبههاند».

به گفته وی، استدلال تندروهای آمریکایی مخالف برجام با نظر تندروهای داخل ایران، مشــابه اســت! و این زمانی بود که شخصی مثل پمپئو نماینده جمهوریخواهان در کنگره بود.

از سوی دیگر، اوباما در همین سال گفته بود: «اگر بتوانیم مسئله هستهای را حل کنیم و ایران از فشــار تحریمها خلاص شــود، ... فرصتهای بیشتری برای مردم ایران فراهم میشــود کــه نهایتا میتواند به قدرتیابی بیشــتر میانهروهای ایران منجر شود».

از لابهلای رویدادها و رویکردها، تمایلات رادیکالهای وطنی، اینطور درک میشود: نباید، افتخار ترقی و توسعه و تفاهم با قدرتهای جهانی بهویژه با آمریکا به نام کسی جز خودمان ثبت شود! تا مردم، آنان را قهرمان نپندارند!

هر تدبیری و هر گشایشی باید به سرانگشت تدبیر ما )یعنی اصولگرایان( نوشته یا انجام و توافق شود!

حال سه راه بر روی دولتمردان و اصلاحطلبان )اگر این دو را با یک درجه اغماض در یک جبهه فرض کنیم( باقی مانده؛

1- به پیروی از روش رهبر کرهشمالی، بساط گفتوگو و مذاکره را با دولت رادیکال ترامپ پهن کنند.

2- کنار بکشــند و ریش و قیچی را تماموکمال در سیاســت خارجی به دست ناتوان رادیکالهای وطنی بسپارند!

3- همیــن رفتار کجــدار و مریز فعلی را ادامه دهند که عبارت باشــد از ادامه ارتباط با اتحادیه اروپا و تلاش در زندهنگهداشــتن برجام بدون آمریکا و... تا چه پیش آید! اما درباره امکان اجرای چارههای سهگانه مذکور، چند نکته وجود دارد: اول: دولتمردان فعلــی ایالات متحده، همتایان خــود را برای مذاکرات میطلبند!

دوم: دولــت و اصلاحطلبان باید با چه توجیــه و منطقی، خود را از متن قضایا کنار بکشــند؟ با چه رو و دلایلی، مردم، طرفداران و رأیدهندگان را به کنارهگیری، متقاعد کنند؟

سوم: و البته رفتار کجدار و مریز فعلی هم به گمان قریب به یقین خیلی از نیروهای کارآمد، ره به جایی نمیبرد!

بنابراین تمام ویژگیهای یک مشکل سیاسی، آشکار شده و همه را گرفتار کرده است! به گمان نویسنده، این وضعیت اولا هرچه زودتر باید گشوده شود. ثانیا، دیوار بنبســت جز با تغییر پارادایم سیاست خارجی و داخلی ایران گشوده نمیشود.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.