ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﻯ ﺻﺎﺩﺭﺍﺗﻰ

SMTnewspaper - - ﺧﺒﺮ -

ﺑﺎ ﺷﻜﺴﺖ ﺩﺍﻋﺶ ﺩﺭ ﻋﺮﺍﻕ ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺍﻣﻨﻴﺖ ﻭ ﺛﺒﺎﺕ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻛﺸﻮﺭ، ﺑﻰﺗﺮﺩﻳﺪ ﻣﻬﻢﺗﺮﻳﻦ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﺩﻭﻟﺖ ﻋﺮﺍﻕ ﺑﺎﺯﺳﺎﺯﻯ ﻭ ﺍﺣﻴــﺎﻯ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ ﻭﻳﺮﺍﻥ ﺷــﺪﻩ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻭﻳــﮋﻩ ﺩﺭ ﺑﺨﺶ ﺗﻮﻟﻴﺪﺍﺕ ﺻﻨﻌﺘﻰ ﺍﺳــﺖ. ﺭﻭﻳﻜﺮﺩﻯ ﻛﻪ ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﺪ ﺁﻣــﺎﺭ ﺻﺎﺩﺭﺍﺕ ﻏﻴﺮﻧﻔﺘﻰ ﻣــﺎ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻛﺸــﻮﺭ ﺭﺍ ﺗﺤﺖﺗﺎﺛﻴﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﻳﻜــﻰ ﺍﺯ ﻣﻬﻢﺗﺮﻳﻦ ﺑﺎﺯﺍﺭﻫﺎﻯ ﻫﺪﻑ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﭼﺎﻟﺶ ﺟﺪﻯ ﺭﻭﺑﻪﺭﻭ ﻛﻨﺪ.

ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻰ ﻛﻪ ﺗﺮﻛﻴﺐ ﺳــﺒﺪ ﺻﺎﺩﺭﺍﺗﻰ ﻣﺎ ﺑﻪ ﻋﺮﺍﻕ، ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ ﻣﺘﻨــﻮﻉ ﺍﺯ ﺗﻮﻟﻴﺪﺍﺕ ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ ﻏﺬﺍﻳﻰ ﺑﺎ ﻓﻨﺎﻭﺭﻯ ﻣﺘﻮﺳــﻂ ﺭﻭ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺍﺳــﺖ، ﺑﻪ ﻃﻮﺭﻗﻄﻊ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻳﻰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺤــﺪﻭﺩﻩ ﻓﻨﻰ ﻭ ﺗﻮﻟﻴــﺪﻯ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺩﺭ ﻋﺮﺍﻕ ﺑﺎﺷــﻴﻢ. ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻳــﻰ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺟﻬــﺖ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﺍﺯ ﺗﻮﻟﻴــﺪﺍﺕ ﺩﺍﺧﻠﻰ ﻋﺮﺍﻕ، ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﻣﺎﻧﻊ ﺗﻮﺳــﻌﻪ ﺻﺎﺩﺭﺍﺕ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻛﺸــﻮﺭ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻦ ﺣﻖ ﻣﺴــﻠﻢ ﻫﺮ ﻛﺸﻮﺭﻯ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺯﻳﺮﺳﺎﺧﺖﻫﺎﻯ ﺗﻮﻟﻴﺪﻯ ﺑﻮﻣﻰ ﺑﺮﻭﺩ. ﺍﻣﺎ ﭘﺮﺳﺶ ﻛﻠﻴﺪﻯ ﺍﻳﻦ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﺤﺘﻮﻡ ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﭼﻴﺴــﺖ؟! ﺍﮔﺮ ﻛﻤﻰ ﺯﺍﻭﻳﻪ ﺩﻳﺪ ﺧــﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫــﻰ ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻓﺮﺍﮔﻴﺮ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺑﻨﮕﺮﻳﻢ ﺩﺭ ﻣﻰﻳﺎﺑﻴﻢ ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ ﺳــﻬﻢ ﺧــﻮﺩ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﺍﺭﻫﺎﻯ ﻫﺪﻑ ﺍﺻﻠــﻰ ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﺑﺎﻳﺪ ﮔﺮﺍﻧﻴﮕﺎﻩ ﺗﻮﻟﻴﺪﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﻫﻴﻢ.

ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﺍﻳﻦ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻫﺎ ﺩﻳﮕــﺮ ﻗﺪﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﺮﺍﺯ ﺗﺠﺎﺭﻯﺷــﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﻯ ﻣﺮﺯﻯﺷــﺎﻥ ﻧﻤﻰﮔﻴﺮﻧﺪ؛ ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﻫﺮ ﻛﺸــﻮﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ ﺗﺮﺍﺯ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻘﻴﺎﺱ ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺁﻥ ﻛﺸــﻮﺭ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻭ ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻛﺮﺩ ﻭ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺩﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﻳﻰ ﺁﻥ ﻛﺸﻮﺭ.

ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺳــﺎﺩﻩﺗﺮ، ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ ﺍﻳﺎﻻﺕ ﻣﺘﺤﺪﻩ ﻓﻘﻂ ﻣﺘﺎﺛﺮ ﺍﺯ ﺗﺮﺍﺯ ﺗﺠــﺎﺭﻯ ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﻳﻰ ﺁﻥ ﻧﻴﺴــﺖ ﻛﻪ ﺣــﺪﻭﺩ 790 ﻣﻴﻠﻴﺎﺭﺩ ﺩﻻﺭ ﻛﺴﺮﻯ ﺻﺎﺩﺭﺍﺕ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻭﺍﺭﺩﺍﺕ ﺩﺍﺭﺩ؛ ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻬﻢ ﺻﺎﺩﺭﺍﺕ ﺍﻣﺮﻳــﻜﺎ ﺭﺍ ﻋﻼﻭﻩ ﺑــﺮ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﻳﻰ ﻣﺮﺯﻯ ﺍﻳﻦ ﻛﺸــﻮﺭ ﺩﺭ ﺻﺎﺩﺭﺍﺕ ﻛﺸــﻮﺭﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭼﻴــﻦ، ﻛﺮﻩﺟﻨﻮﺑﻰ، ﻣﺎﻟﺰﻯ، ﺗﺎﻳﻮﺍﻥ، ﺍﺭﻭﭘﺎ، ﺗﺮﻛﻴﻪ، ﻋﺮﺑﺴــﺘﺎﻥ، ﺍﻣﺎﺭﺍﺕ، ﺍﻓﺮﻳﻘﺎ،ﻛﺎﻧﺎﺩﺍ، ﺍﺳــﺘﺮﺍﻟﻴﺎ ...ﻭ ﻧﻴــﺰ ﻛﻪ ﺍﻣﺮﻳﻜﺎ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺳــﺮﻣﺎﻳﻪﮔﺬﺍﺭﻯ ﻛﺮﺩﻩ، ﺑﺮﺭﺳــﻰ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺟﻤﻊ ﺟﺒﺮﻯ ﺳــﻬﻢ ﺻﺎﺩﺭﺍﺕ ﺍﻣﺮﻳﻜﺎ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﻛﺸــﻮﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻣﺤﺎﺳــﺒﺎﺕ ﺗﺮﺍﺯ ﺗﺠﺎﺭﻯ ﺍﻳﺎﻻﺕ ﻣﺘﺤــﺪﻩ ﻟﺤﺎﻅ ﻛﺮﺩ. ﺑﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﺳﺨﻦ، ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﺻﺎﺩﺭﺍﺕ ﻛﺸﻮﺭﻫﺎﻳﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﺮﺍﻥ، ﻓﻘﻂ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺑﻪ ﺻﺎﺩﺭﺍﺕ ﻣﺮﺯﻯ ﺁﻧﻬﺎﺳــﺖ، ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻫﺎﻯ ﺑﺰﺭگ ﺟﻬﺎﻧﻰ، ﺩﻳﺮﻯ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﻣﺮﺯﻫــﺎﻯ ﺻﺎﺩﺭﺍﺗﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻮﺳــﻌﻪ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺣﺪﻭﺩ ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﻳﻰ ﻛﺸﻮﺭﻫﺎﻯﺷــﺎﻥ ﻓﺮﺍﺗــﺮ ﺭﻓﺘﻪﺍﻧﺪ. ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ، ﻓﺸــﺎﺭ ﻧﺎﺷﻰ ﺍﺯ ﺭﻗﺎﺑﺖ ﻛﻪ ﻋﺎﻣﻞ ﺍﺻﻠﻰ ﻭ ﺗﻌﻴﻴﻦﻛﻨﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻭ ﺣﻔــﻆ ﻭ ﺑﻘﺎﻯ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺍﺳــﺖ، ﻛﺸــﻮﺭﻫﺎﻯ ﻗﺪﺭﺗﻤﻨــﺪ ﻭ ﻧﻮﻇﻬﻮﺭ ﺍﻗﺘﺼــﺎﺩﻯ ﺭﺍ ﻧﺎﮔﺰﻳﺮ ﻛﺮﺩﻩ ﺗﺎ ﺑــﺮﺍﻯ ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﻫﺰﻳﻨﻪ ﻭ ﻓﺎﻳﺪﻩ ﻫﻢ ﻛﻪ ﺷــﺪﻩ، ﻓﻀﺎﻯ ﻛﺴــﺐﻭﻛﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺴــﻂ ﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺣﻀﻮﺭ ﻭ ﺳــﺮﻣﺎﻳﻪﮔﺬﺍﺭﻯ ﻣﺴــﺘﻘﻴﻢ ﻭ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺩﺍﻧــﺶ ﻭ ﻓﻨﺎﻭﺭﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻋﻤﻖ ﺑﺎﺯﺍﺭﻫﺎﻯ ﻫﺪﻑ، ﺍﺯ ﺳﻬﻢ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻛﻨﻨﺪ ﺑﻰﺁﻧﻜﻪ ﺁﻣﺎﺭﻫﺎﻯ ﺭﺳــﻤﻰ ﺻﺎﺩﺭﺍﺕ ﻭ ﻭﺍﺭﺩﺍﺕﺷــﺎﻥ ﺣﺴﺎﺳﻴﺖﺯﺍﻳﻰ ﻛﻨﺪ، ﺩﺭ ﺳــﺒﺪ ﺩﺭﺁﻣﺪﻫﺎﻯ ﻣﻠﻰ ﺳﺎﻳﺮ ﻛﺸــﻮﺭﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺳﻬﻴﻢ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺳﻔﺮﻩ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻣﻠﻰ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻴﺰ ﺳﻬﻢ ﺑﺒﺮﻧﺪ. ﺍﻳﻨﻚ ﺳﺆﺍﻝ ﻣﻬﻢ ﺍﻳﻦ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﺭﻗﺎﺑﺘﻰ ﻭ ﻧﻔﺲﮔﻴﺮ، ﺗﺮﺍﺯ ﺗﺠﺎﺭﻯ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺳــﺎﻝﻫﺎﻯ ﮔﺬﺷــﺘﻪ، ﺭﺷﺪﻯ ﺻﻌﻮﺩﻯ ﺭﺍ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﺎﻭﺟﻮﺩ ﺗﺤﺮﻳﻢﻫﺎ ﻭ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖﻫﺎ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﺮ ﺣﺠﻢ ﺻﺎﺩﺭﺍﺕ ﻏﻴﺮﻧﻔﺘﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﻴﻔﺰﺍﻳﺪ؟!

ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮﺍﻗﺐ ﺑﻮﺩ ﻋﺎﺩﺕ ﺑﻪ ﺗﺠﺎﺭﺕ ﺳﻨﺘﻰ ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺗﺼﻤﻴﻢﮔﻴــﺮﻯ ﻓﺮﺩﺍﻯ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﺒﺘﻼ ﻧﻜﻨﺪ! ﺻﺮﻑﻧﻈﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺑﻄﻦ ﻛﻤﺮﺑﻨﺪﻯ ﺍﺯ ﻛﺸــﻮﺭﻫﺎﻯ ﺁﺷــﻮﺏﺯﺩﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﻛــﻪ ﺑﺎﺯﺍﺭﻫــﺎﻯ ﺍﺻﻠﻰ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺗﺸــﻜﻴﻞ ﻣﻰﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﺗﺎ ﺟﻨﮓ ﻭ ﺁﺷــﻮﺏ ﻭ ﻧﺎﺍﻣﻨﻰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺳﺎﻳﻪ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ، ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻰ ﺍﻳﻦ ﻛﺸﻮﺭﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﺤﺼﻮﻻﺕ ﻭ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻗﻰ ﻭ ﭘﺎﻳﺪﺍﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ؛ ﺍﻣــﺎ ﺁﻣﺎﺭﻫﺎ ﮔﻮﻳﺎﻯ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﺗﻠﺦ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﻫﺴــﺘﻨﺪ ﻭ ﺁﻥ ﺣﺠﻢ ﺑﺎﻻﻯ ﺻﺎﺩﺭﺍﺕ ﻣﻮﺍﺩ ﺧﺎﻡ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﻪﺍﻯ ﺑﻪ ﺳــﺎﻳﺮ ﻛﺸــﻮﺭﻫﺎﻯ ﻫﺪﻑ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺭﺯﺵﺍﻓﺰﻭﺩﻩ ﻣﻨﺎﺳﺒﻰ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻈﺎﻡ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺑﻪ ﺑﻴﺎﻥ ﺳﺎﺩﻩﺗﺮ، ﻛﺸﻮﺭﻫﺎﻯ ﺗﻮﻟﻴﺪﻯ ﺩﻧﻴﺎ ﺑــﺮﺍﻯ ﺟﺬﺏ ﻣﻮﺍﺩ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭ ﺍﻗﻼﻣــﻰ ﻛﻪ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﺵ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺤﺘﺎﺝ ﺍﺳــﺖ، ﻧﻪ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺗﺤﺮﻳﻢ ﺑﻴﻦﺍﻟﻤﻠﻠﻰ ﺍﻳﺮﺍﻥ، ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﻧﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺟﺪﻯ ﻣﻰﮔﻴﺮﻧﺪ ﻭ ﻣﺎﺩﺍﻡ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺫﺧﺎﻳﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﺪ ﮔﺮﻩﮔﺸﺎﻯ ﻣﺸﻜﻼﺕ ﺗﻮﻟﻴﺪﻯ ﺳﺎﻳﺮ ﻛﺸﻮﺭﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ ﻭ ﺁﻏﻮﺵ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ! ﺍﻣــﺎ ﻭﻗﺘﻰ ﭘﺎﻯ ﻛﺎﻻﻳﻰ ﺑﺎ ﺍﺭﺯﺵﺍﻓــﺰﻭﺩﻩ ﺑﺎﻻ ﺑﻪ ﻣﻴﺎﻥ ﻣﻰﺁﻳﺪ، ﻫﻢ ﺗﺤﺮﻳﻢ، ﭘﺮﺭﻧﮓ ﻣﻰﺷــﻮﺩ، ﻫﻢ ﻣﻮﺍﻧﻊ ﺗﻌﺮﻓﻪﺍﻯ ﻗﺪ ﻋﻠﻢ ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﻫﻢ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖﻫﺎﻯ ﺳﻴﺎﺳــﻰ ﻭ ﺗﺠﺎﺭﻯ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﻰﻳﺎﺑﻨﺪ ﻭ ﭼﻬﺮﻩ ﺧﻨﺪﺍﻥ ﻭ ﺳﻬﻞﮔﻴﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺒﺎﺩﻝ ﻣﻮﺍﺩ ﺍﻭﻟﻴﻪ، ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺎ ﭼﻬﺮﻩﺍﻯ ﻋﺒﻮﺱ ﻭ ﺳﺨﺖﮔﻴﺮ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﻣﻰﺷﻮﺩ!

ﭘﻴــﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﻫﺎﻯ ﺩﻭﮔﺎﻧﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﻧﻴﺴــﺖ ﺟﺰ ﺁﻧﻜﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎﺯﺍﺭﻫــﺎﻯ ﻫــﺪﻑ ﺍﻣﺮﻭﺯﻣﺎﻥ )ﻛــﻪ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﺁﺷــﻔﺘﮕﻰ ﻭ ﺟﻨﮓ ﺩﺍﺧﻠﻰﺍﻧﺪ( ﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭼﺸــﻢﺍﻧﺪﺍﺯﻯ ﻛﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺁﻥ ﻣﻰﺭﻭﺩ، ﻏﺎﻓــﻞ ﻛﻨــﺪ. ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺗﻮﺳــﻌﻪ ﺻــﺎﺩﺭﺍﺕ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺑﻨﻴﻪ ﺗﻮﻟﻴــﺪ ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺴــﺘﻴﻢ، ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻭﻳﻜــﺮﺩ ﺗﺠﺎﺭﻯ ﺧــﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺻﻼﺡ ﻛﻨﻴﻢ ﻭ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺳــﺎﻳﺮ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻫــﺎﻯ ﻣﻮﻓﻖ، ﻣﺮﺯﻫﺎﻯ ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﻯ ﺻﺎﺩﺭﺍﺗﻰﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺴــﻂ ﻭ ﮔﺴــﺘﺮﺵ ﺑﺪﻫﻴﻢ ﻭ ﺑﻪ ﻋﻤﻖ ﺑﺎﺯﺍﺭﻫﺎﻯ ﻫﺪﻑ ﻭﺭﻭﺩ ﻛﻨﻴﻢ ﻭ ﺑﭙﺬﻳﺮﻳﻢ ﻛﻪ ﻣﺘﺤﺪﺍﻥ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﻟﺰﻭﻣﺎ ﺷــﺮﻳﻜﺎﻥ ﺍﺑﺪﻯ ﻣﺎ ﻧﻴﺴــﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺛﺒﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﻨﻴﺖ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻛﺸــﻮﺭﻫﺎ، ﻧﻈﺎﻡ ﺻﺎﺩﺭﺍﺗﻰ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷــﺪﺕ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺯﺍﺭﻫﺎﻯ ﺁﺳﺎﻥ ﻣﻌﺘﺎﺩ ﺷﺪﻩ، ﺩﻳﮕﺮ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺩﻭﺍﻡ ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ ﻭ ﻧﺎﮔﺰﻳﺮ ﺍﺯ ﺗﺮﻙ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻣﮕﺮ ﺁﻧﻜﻪ ﺗﻮﻟﻴﺪﻛﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﻣﺎ ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻴﺰﺑﺎﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﺳــﺎﻛﻦ ﺧﺎﻧﻪﺍﻯ ﺷــﻮﻧﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩﺍﻯ ﻧﺰﺩﻳﻚ، ﺳــﻔﺮﻩﺍﺵ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻴــﭻ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪﺍﻯ ﭘﻬﻦ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.