رستم دستان اينجازاده شد مرورىبرروستاهاىفراموششدهدرگوشهگوشهايران

TOURISM - - ايرانگشت -

عطرتازگىدر»انجاورودگلين«

■ »انجاورودِ گلين« روسـتايى است گردشـگرپذير در منطقه گيلانغرب كرمانشاه. اين روستا حدود 33 كيلومتر با گيلانغرب فاصله دارد و 215 كيلومتر هم با كرمانشاه.

شــغل غالب مردم اين روستا كشــاورزى، باغدارى و دامدارى بهشمار ميرود و عمده محصولات باغها و مــزارع هــم انار، گــردو، برنج و گندم اســت. برخى از مردم روســتا در نزديكى خانهشــان درخت نارنج و پرتقال كاشــتهاند كه البته محصولشان جنبه تجارى ندارد. باغهاى مركبات در اين ناحيه مىتواننــد تأثير مثبتــى در اقتصاد بگذارند. انجاورود نسبت به ساير روستاهاى دهستان گلين بزرگتر است و امكانات بيشترى هم دارد. مردم اين روســتا مهربان و مهماننواز هستند و از حضور مسافران در روستايشان استقبال مىكنند. رودخانه گلين در نزديكى انجاورود، از ميــان دو كوه عبور و باغها و زمينهاى كشــاورزى اين روستا را آبيارى مىكند. علاوهبــر اين، امكان پرورش ماهى هم بهواســطه اين رود در منطقه وجود دارد و ســرزندگى و طراوت خاصــى هم در اين روســتا احســاس مىشود. اهالى خانههايشان را با سنگ، گل و چوب به شــيوه سنتى مىسازند. در اين روستا خانههايى ديده مىشــود كه حياطشــان پشت بام خانه ديگرى اســت. اين روستا با وجود آب و هواى معتدل و كوهستانى و گاهى سرد، طبيعتى زيبا و سرسبز دارد.

بقاياىيكتمدن12هزارساله

■ كُرتويچ روسـتايى اسـت واقع در استان كرمانشـاه. اين روسـتا از توابع دهستان كندوله به حسـاب مىآيد و در بخش دينور شهرسـتان صحنه واقع شـده اسـت. كرتويچ حدود 30 كيلومتر از شهرستان صحنه و 75 كيلومتر از شهر كرمانشاه فاصله دارد. اغلب مردم اين روســتا به مشــاغل باغدارى و كشاورزى مشــغولاند و عدهاى نيز در كنار اينها دامدارى مىكننــد. اهالــى اين روســتا بهخصوص در زمينــه پــرورش گوســفند شــهرت دارند و البته اين كار را هنوز به شــيوه ســنتى انجام مىدهنــد. مهمترين محصولات كشــاورزى روســتا گندم و چغندر محســوب ميشود و مهمترين محصولات باغى كرتويچ نيز انگور است و گردو. از جاذبههاى روستاى كرتويچ، طبيعت بكرى اســت كه آن را دربر گرفته و البتــه آثار بهجامانــده از روزگاران دور كه نشــان از تاريخ كهن اين روســتا دارد. همين ويژگىها موجب شــده اســت كه كرتويچ در زمينه صنعت گردشگرى نيز به موفقيتهايى دســت پيدا كنــد. ازجمله آثــار تاريخى اين روســتا، تپه شيخآباد بهشمار ميرود كه گفته مىشود حدود 12هزار سال قدمت دارد. كاوشهاى باستانشناسان انگليسى كه در سال 88 در اين منطقه انجام شد، نشان مىدهد اين تپه جزو اولين زيستگاههاى بشر در خاورميانه بوده و ظاهراً جزو اولين محلهايى محسوب ميشود كه انسان از غارنشينى به يكجانشينى روى آورده است. اگر به كرتويچ ســفر كرده و مهمان خانههاى اهالى اين روســتا شويد، زناني را مىبينيد كه با تشى پشم گوسفندان را به نخ تبديل كرده و گندم را با دستينه آسياب مىكنند و مهمترين كارشان تهيه روغن ناب كرمانشاهى است.

در حوالى زادگاه رستم دستان

■ اينجا حوالى بلندترين قله جنوب شـرقى ايران اسـت؛ جايى كه طبق نقل شـاهنامه، رستم دسـتان آنجا زاده شـد. آتشفشـان نيمهخاموش تفتان در 25 كيلومترى جنوب غربى ميرجاوه از توابع زاهدان؛ اينجا لاديز است. روستايى سرسبز در دامن دشتى وسيع كه از شمالش رودخانه لاديز مىگذرد و در جنوبش كوه شاهچنار قامت برافراشــته و سايه انداخته است بر سر خانههاى روستا؛ خانههايى كه از بيشترشان عطــر كاهــگل و خشــت و چوب به مشــام مىرسد. اينجا بهشتى گمشده است. بهشتى با مــزارع و گندمزارهاى وســيع و درختان پربــار انار، گلابى و هلو. خاك ســخاوتمند روســتا با اهالى مهربان اســت و سفره سبز دشــت و علفزارها هم هميشــه بــراى دامها گسترده. لاديز خاطره سالهاى زيادى را در سينه دارد؛ ســالهايى كه انسانهاى دوران پارينهســنگى روى اين خاك راه مىرفتند و زندگى مىكردند و حالا دستساختههايشان از آن دوران بــه يادگار مانده اســت. لاديز ديدنىهايى دارد كه نبايد آنها را از دســت داد؛ آبشــار لاديز و كمى آنســوتر غارى طبيعى كه به دوران پيش از تاريخ بازمىگردد. اگر گوش بســپاريد، غار با شــما سخن مىگويد و با چكهچكههاى قطرات آب و پژواك صداى آن، ترانهاى زيبا را در گوشتان زمزمه مىكند.

سفر در زمان به وقت ميش سره

■ »ميش سره دشت« جايى است كه اگر مىخواهيد صد سال به عقب برگرديد و جلگه شرق گيلان را در آن موقع ببينيد، پيشنهاد مىكنيم دست به كار شويد.

مبدأتان را قاســمآباد ســفلى در 20 كيلومتري رامســر و 50 كيلومتري لاهيجان قرار داده و از آنجا راه بيفتيــد و در جاده اصلى روســتا، خيابان شــهيد حجت على پور را ادامه داده تا به خيابان بهارســتان برســيد. ايــن خيابــان را ادامــه دهيــد تــا پــس از 15 دقيقه به ميش ســره دشت برسيد. ميش ســره دشــت يعنى چــراگاه ميــش، مملو از كونوس يــا ازگيل اســت و در اواخر فصل پاييز و زمســتان مىتوانيــد ازگيل بخوريد. مواظب تيغها باشــيد؛ بهتر اســت دستكش بپوشــيد. ميش سره دشت را به سمت جنوب ادامه دهيد و در امتداد جاده شنى به باغهاى پرتقال وســيع برســيد. بــوى بهارنارنج در ارديبهشــت، صحنه ميوهچينــى و بارگيرى ميوهها در زمســتان با خودروهاى بارى صد سال پيش و دست آخر ديدن چشمانداز دريا، پرندهنگرى و سقوط و صعود ابرها در دامنه گيشــار از جاذبههاى اين منطقه اســت. ميش سره دشت را در جاده شنى كمى به سمت جنوب ادامه دهيد تا به كوچهباغى سمت راست جاده برسيد.

كوچهباغ را به ســمت غرب ادامه دهيد تا بعد از بيســت دقيقه به جاده ســيالات برســيد. اين جاده شــنى را پايين بياييد تا به دوراهى چالهســرا و ســپس به كوچه ابريشــم يك و گيلهبوم برســيد. رفت و برگشت به ميش سره دشت از قاسمآباد و يك ساعت تفرج در آن حدود چهار ساعت طول مىكشد.

■ نگين يوسـفى/ همـه ما تا به حال انواع متفاوتى از سـفرها را تجربه كرده و به ديدن مناطق مختلفى رفتهايم.

گاهـى دل بـه طبيعت سـپرده و در مناظر تماشـايى آن غرق شـدهايم و گاه هـوس مرور تاريـخ به سـرمان زده و به دنبال ميراث تاريخى گشتهايم.

هريــك از ايــن مقاصــد رنــگ و بوى خاصى دارند و هر كدامشان مىتوانند خاطره و تجربــهاى تــازه براى ما خلــق كنند؛ اما در اين ميان گوشههاى بسيارى از سرزمينمان از چشــمها دور مانده و حتى برخى به فراموشى ســپرده شــدهاند؛ روســتاهايى كه جلوههايى چشــمنواز را در خود جــاى داده و مىتوانند شــيرينترين لحظات را برايمــان بيافرينند. در ادامه به روســتاهايى سر مىزنيم كه آنقدرها هم شــهرت ندارند، اما با ديدنىهاى چشمنواز خود مىتوانند در فهرســت مقاصــد بعدى ما براى سفر جاى گيرند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.