به دنبال گياه شفابخش

TOURISM - - پرسه -

■ ميلاد وندائى/ قرنهاست كه حكايتهاى دو شغال سخنگو با نامهاى »كليله« و »دمنه«، جهان را مسحور خود كرده است. خاستگاه اين داستانها كه هزار و اندى سال پيش وارد ايران شدند، هند بود.

»كليله و دمنه« در واقع تأليفى اســت مبتنى بر چند اثــر هندى كــه مهمترين آنها »پنجه تنتــره« به معنى پنج فصل در زبان سانســكريت اســت كه به وســيله فيلسوف »بيدباو« و به دســتور پادشاه هندى »دبشليم« نوشته شد. آنطور كه از نوشــتههاى قدما برمىآيد، »برزويه« طبيب پارسى در زمان خسرو انوشيروان، مؤلف اين اثر در ايران اســت. مىدانيم او طبيب دربار خسرو انوشيروان ساسانى بود كه براى تحقيق درباره گياهان شــفابخش به هندوستان رفته بود و كتاب »پنجه تنتره« و برخى داستانهاى هندى را به ايران آورد و حدود 560 ميلادى آنها را به فارســى ميانه (پهلوى) ترجمه كرد و نامش را »كليلگ و دمنگ« گذاشت كه متأســفانه امروز نسخهاى از زبان پهلوى اين اثر به جا نمانده است.

طبــق روايتى، برزويه براى به دســت آوردن گياهى كه مردگان را زنده كند، به هندوســتان سفر كرد كه موفق به اين كار نشــد، ولى دانشمندان هندى به او پنجهتنتره را معرفى كردند و گفتند كه نادانان و نابخردان را كه به مثابه مردگان هستند، عاقل مىكند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.