منطقهامن بلقـيس! مسير دسترسـى به كوه بلقيس:

TOURISM - - كولهپشتي -

■ شهرسـتان ماهنشـان در 113 كيلومترى شمالغرب شهر زنجان قرار دارد و شايد نامش كمتر به گوش مسافران اين استان خورده باشد. مىگويند اين شهر قدمتى چهارهزار ساله دارد.

ماهنشــان، با طبيعــت بكر و زيبايش در حاشــيه رودخانه قزلاوزن دورههاى تاريخى متعددى را تجربه كرده اســت و وجــود قلعهها و بناهــاى تاريخى آن را بهعنوان منطقه غنى گردشگرى معرفى ميكند. ماهنشان گوهرى ارزشمند در گردشگرى استان زنجان است كه جن و پرى در يك قاب به تصوير كشــيده شــدهاند تا در كناره كوههاى رنگارنگش تابلوى بىنظيري از اوج خلقت را به تصوير بكشند.

انگوران در مرز سه اسـتان:

پناهگاه حياتوحش انگوران از بكرترين مناطق طبيعت ايران و قديمىترين منطقه حفاظتشــده كشور اســت كه در مرز سه استان زنجان، آذربايجان غربى و كردســتان قرار گرفته و به پناهگاهى بــراى گروهى از نادرتريــن جانوران ايران تبديل شده اســت. انگوران، منطقهاى كوهستانى است و بلندتريــن كوههــاى اســتان زنجــان در ايــن منطقه قــرار گرفتهانــد، به همين دليل زمســتانهايى ســرد و تابســتانهايى خنك دارد و از نظر تقسيمات كشورى در شهرســتان ماهنشــان در بخش غربى اســتان زنجان واقع شده است. در انگوران جمع درندگان بومي ايران جمع اســت و اكثر گوشــتخواران بزرگ بومي ايران در ايــن منطقه زندگى مىكننــد. خرس قهوهاى، پلنگ ايرانى، گرگ خاكســترى، كفتار راهراه، گربه جنگلى، شــغال، گوركن و روباه قرمز و همينطور ســياهگوش اوراســيايى و ســمور جنگلــى كه از حيوانات بســيار كمياب ايران هستند، همگى در اين منطقه ديده شدهاند. تنوع و تعداد بالاى گوشتخواران بزرگجثه، نشانهاى ســاده براى تشخيص ســلامتى و بارورى طبيعت يك منطقه اســت. چنين حيواناتى فقــط در مناطقى زندگى مىكنند كه تعــداد زيادى از حيوانات علفخوار را در

خود داشــته باشد و وجود تعداد بالاى حيوانــات علفخوار هم خود به معنى پوشــش گياهى پربار اســت و پوشش گياهى مناسب هم فقط در جايى ايجاد مىشــود كه از نعمت آب فراوان و آفتاب كافى و خاك بــارور برخوردار باشــد. مهمتريــن حيوانات علفخــوارى كه مىتوان در اين منطقه مشــاهده كرد، قوچ و ميش يا همان گوسفند وحشى، كل و بز يا همان بز كوهى، آهو و گراز هســتند. بهخصوص قوچ و ميش ارمنى جمعيت خوبى در اين منطقه دارد.

انگوران شــامل دو منطقه امن با نامهاى بلقيس و گردهتاج است.

در ايــن منطقه به دليل وجود بركه و آببندان در گدار زمســتانى و بهارى گونههاى زيادى از پرندگان آبــزى مهاجــر يافت ميشــود كــه از مهمتريــن آنها مىتــوان به آنقوت، تنجه، چنگــر، برخى از مرغابىها، لكلك ســياه و فلامينگو اشاره كرد. در داخل پناهگاه حياتوحــش انگوران يك كريدور مهاجرتى از منطقه امــن بلقيس در داخــل منطقه حفاظتشــده انگوران به سمت منطقه امن قرهبوق براى گدار زمستانى و بهارى قوچ و ميش وجود دارد.

منطقه امن:

بلقيس، روسـتاى انگوران:

ارتفاعات مهم در منطقــه انگوران كــوه بلقيس، قارياقــدى، جانقرتاران، صنــدوق ســندران، قوشــكار، ســارىگونى، توزلــو، ديمكان، چالداغ، قوشاسورى و بلبك است. كوه بلقيس درســت در مرز غربى اســتان زنجــان، 12 كيلومترى روســتاى ياســتىقلعه و چسبيده به اســتان آذربايجان غربى واقع شــده اســت. قله تخت بلقيس يا قله بلقيس بــه ارتفاع 3هــزار و 332 متر از ســطح درياهاى آزاد قرار دارد. اين كــوه از جمله كوهها و قلههاى تاريخى ايرانزمين اســت كه افســانههاى زيادى در مورد آن نقل ميشــود. قرارگرفتن محوطه تاريخى تختسليمان در نزديكى كوه بلقيس، بســيارى از افسانهها را به اين مجموعه ربط ميدهد و گفته ميشــود بناى بالاى قله، دژى نظامــي بــراى نگهبانى و محافظت از آتشــكده آذرگشنســب و مجموعــه تختســليمان بوده اســت. چشــمانداز زيباى »تختسليمان« و درياچه اسرارآميز آن از كوه بلقيس چشــمنوازى ميكند. كوه بلقيس در محدوده منطقه حفاظتشده انگوران زنجان قرار گرفته اســت و محدوده اين كوهســتان با عنــوان منطقه امن بلقيس شناخته ميشود.

صعود به قله تخت بلقيس از مسيرهاى متفاوت و متعددى امكانپذير اســت. برخى اين قله را از كنار درياچه تختســليمان صعود ميكنند و همين مسير را بازميگردند. روستاى قراولخانه مبدأ صعود در مســيرى ديگر به قله بلقيس است كه نسبت به حركت از تختسليمان خيلى كوتاهتر است، اما سومين مسير صعود به قله بلقيس، استفاده از جاده خاكى معدن ســنگ اســت كه بعــد از زندان ديو و آبگرم تختســليمان به ســمت شمالشــرق منحرف ميشــود. در اين مســير از معدن سنگ با عبور از دره و رودخانــه درون آن بــه مســير اصلى تختســليمان ميرســيم كه تا حد زيــاى راه را كوتاهتر مىكند. راه ديگر اســتفاده از جاده ماشــينرو معدن سرب و روى

پناهـگاه حياتوحـش انگـوران يكـى از قديمىتريـن مناطـق حفاظتشـده ايران اسـت كه در مرز 3 اسـتان زنجان، آذربايجان غربـى و كردسـتان قـرار گرفتـه و حـدود هزار هكتـار وسـعت دارد كه نزديـك به 30هـزار هكتـار آن پناهگاه حياتوحش اسـت و بقيه بهعنوان منطقه حفاظتشده تعيين شده است زنجان اســت كه شــما را تا ارتفاع 3هــزار و 124 مترى ميبرد. براى اســتفاده از اين جــاده بايد از كنار معــدن عبور كنيد كــه اين نياز به مجوز محيطزيســت و حراســت معدن سرب و روى دارد. البته اين مســير به دليل انفجارهاى متعدد در محدوده معــدن و كنار جاده، بســيار خطرنــاك اســت. معدن ســرب و روى انگوران زنجان در دامنــه جنوبشــرقى كــوه بلقيــس، بهعنــوان بزرگترين معدن سرب و روى خاورميانه شناخته ميشــود. كوه بلقيس يكــى از كوههايى اســت كه زخمــي زيادهخواهىهاى ما انســانها شده است. با اين وجود و علىرغم تخريب زياد، پوشــش گياهى منطقه در فصل تابستان چشمنوا زىميكند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.