ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﺩﮔﺎﻩ ﺍﺣﻤﺪﻱﻧﮋﺍﺩ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻣﻲﺷﺪ

ﻗﺎﺿﻲ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﻛﻬﺮﻳﺰﮎ ﻭ ﺍﺣﻤﺪﻱﻧﮋﺍﺩ:

Vaghay Ettefaghie - - صفحه اول -

ﺳﻴﺎﻣﻚ ﻣﺪﻳﺮﺧﺮﺍﺳﺎﻧﻲ، ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺑﻪ ۲۱ ﺳﺎﻝ ﺭﻳﺎﺳﺖ ﺷﻌﺒﻪ ۶۷ ﺩﺍﺩﮔﺎﻩ ﻛﻴﻔﺮﻱ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﺗﻬﺮﺍﻥ )ﺷﻌﺒﻪ ۶ ﻓﻌﻠﻲ( ﺭﺍ ﺑﺮ ﻋﻬﺪﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺍﻭ ﺩﺭ ﮔﻔﺖﻭﮔﻮﻳﻲ ﻛﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺑﻪ ﻧﻘﻞ ﺍﺯ ﺗﺴﻨﻴﻢ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﺆﺍﻻﺗﻲ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﻗﻀﺎﺕ ﻛﻬﺮﻳﺰﮎ، ﺍﺣﻤﺪﻱﻧﮋﺍﺩ، ﻣﺤﻤﺪﺭﺿﺎ ﺭﺣﻴﻤﻲ ﻭ ﺍﺧﺘﻼﺱ ﺍﺯ ﺑﻴﻤﻪ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﭘﺎﺳﺦ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻣﺸﺮﻭﺡ ﺍﻳﻦ ﮔﻔﺖﻭﮔﻮ ﺩﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ:

ﺷﻤﺎ ﻭ ﺳﺎﻳﺮ ﻗﻀﺎﺕ ﻗﻮﻩﻗﻀﺎﺋﻴﻪ ﺍﺯ ﺣﺴﺎﺏﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺁﻥﻗﺪﺭ ﺳﺮﻭﺻﺪﺍ ﺑﻪ ﭘﺎ ﻛﺮﺩ، ﺍﻃﻼﻉ ﺩﺍﺷﺘﻴﺪ؟ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲﺭﺳﺪ ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺴﺎﺏﻫﺎ، ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﻗﻀﺎﻳﻲ ﻣﻮﺭﺩ ﻫﺠﻤﻪ ﻭﺍﻗﻊ ﺷﺪ.

ﺧﻴﻠﻲﻫﺎ ﺩﺭ ﻗﻮﻩﻗﻀﺎﺋﻴﻪ ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﻭ ﭼﻴﺰﻱ ﻧﺒﻮﺩ ﻛﻪ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ. ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻢ ﻣﺎﺟﺮﺍﻱ ﺍﻳﻦ ﺣﺴﺎﺏﻫﺎ ﺑﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﺁﻗﺎﻱ ﺭﺍﺯﻳﻨﻲ ﻭ ﺩﻫﻪ ۰۷ ﺑﺎﺯﻣﻲﮔﺮﺩﺩ. ﺍﻳﻦ ﺣﺴﺎﺏﻫﺎ، ﺑﺤﺚ ﭘﻮﻝﻫﺎﻱ ﺩﺍﺩﮔﺴﺘﺮﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﻧﻚ ﻣﻠﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻗﺒﻼ ﺑﺎﻧﻚ ﺳﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﻣﻲﺑﺮﺩ ﻭ ﺣﺎﻻ ﻗﻮﻩﻗﻀﺎﺋﻴﻪ ﺳﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﻣﻲﮔﻴﺮﺩ. ﻣﻲﮔﻮﻳﻨﺪ ﺍﻳﻦ ﻭﺟﻮﻩ، ﻭﺟﻮﻩ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺳﺖ ﻧﻪ ﺩﺍﺩﮔﺴﺘﺮﻱ. ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﭘﻮﻝ ﺩﺍﺩﮔﺴﺘﺮﻱ ﺍﺳﺖ. ﭘﻮﻟﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺩﻟﻴﻞ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺍﺩﮔﺴﺘﺮﻱ ﻣﻲﮔﺬﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺭﺗﻲ ﺍﻳﻦ ﭘﻮﻝﻫﺎ ﺩﺭ ﻳﺪ ﺩﺍﺩﮔﺴﺘﺮﻱ ﺍﺳﺖ. ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺣﺴﺎﺏﻫﺎ ﺩﺍﺩﮔﺴﺘﺮﻱ ﺧﻴﻠﻲ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﻗﻮﻩﻗﻀﺎﺋﻴﻪ ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻮﺩ، ﻫﺮﮔﺰ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺍﻳﻦ ﺣﺴﺎﺏﻫﺎ ﻧﻤﻲﺭﻓﺘﻨﺪ ﭼﻮﻥ ﻧﻴﺎﺯﻱ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻭﻗﺘﻲ ﻛﺴﻲ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺪ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺣﺘﻴﺎﺟﺎﺕ ﻣﺎﻟﻲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﻃﺮﻑ ﻛﻨﺪ ﭼﺮﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺑﺤﺜﻲ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﭘﺮ ﺩﺭﺩﺳﺮﻱ ﺑﺮﻭﺩ ﻛﻪ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻫﻢ ﻣﻲﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻄﺮﺡ ﺷﻮﺩ، ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ ﺧﻮﺑﻲ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺑﻪﻫﺮﺣﺎﻝ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺳﻮﺩ ﺣﺎﺻﻞ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﻩ ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺴﺎﺏﻫﺎ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﻣﺸﻜﻼﺕ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻲ ﻭ ﻣﺸﻜﻼﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺑﺮﻃﺮﻑ ﻛﺮﺩﻧﺪ.

ﺷﻤﺎ ﻧﺰﺩﻳﻚ ۰۴ ﺳﺎﻝ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﻗﻀﺎﻳﻲ ﺑﻮﺩﻳﺪ ﻭ ﺣﺪﻭﺩ ۲۱ ﺳﺎﻝ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﺷﻌﺒﻪﺍﻱ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺍﺷﺘﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﺮﺍﻳﻢ ﻣﺴﺌﻮﻻﻥ ﻋﺎﻟﻲﺭﺗﺒﻪ ﻛﺸﻮﺭ ﺭﺳﻴﺪﮔﻲ ﻣﻲﻛﺮﺩ. ﺩﺭ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩﻫﺎﻱ ﺷﺨﺼﻴﺖﻫﺎﻱ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﻭ ﺩﻭﻟﺘﻲ، ﭼﻘﺪﺭ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺳﻔﺎﺭﺵ ﻣﻲﺷﺪ ﻭ ﭼﻘﺪﺭ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺳﻔﺎﺭﺵﻫﺎ ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝﻣﻲﻛﺮﺩﻳﺪ؟

ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﺍﺯ ﻧﺎﺣﻴﻪ ﻗﻮﻩﻗﻀﺎﺋﻴﻪ، ﺳﻔﺎﺭﺵﻫﺎ ﺻﻔﺮ ﺑﻮﺩ. ﺭﺋﻴﺲ ﻗﻮﻩﻗﻀﺎﺋﻴﻪ )ﺁﻣﻠﻲﻻﺭﻳﺠﺎﻧﻲ( ﻛﻪ ﺑﺮ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩﻫﺎﻱ ﺷﻌﺒﻪ ۶۷ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﺩﺍﺷﺖ، ﺭﺍﺟﻊﺑﻪ ﻫﻴﭻﻛﺴﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻧﻜﺮﺩ؛ ﻫﻴﭻﻛﺲ. ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﺳﺆﺍﻝ ﻣﻲﻛﺮﺩ ﻭ ﺑﺤﺚ ﻣﻲﻛﺮﺩﻳﻢ ﻛﻪ ﭼﺮﺍ ﺍﻳﻦﻃﻮﺭ ﺭﺃﻱ ﺩﺍﺩﻩﺍﻡ ﻭ ﺩﻟﻴﻠﻢ ﭼﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﻱ ﺻﺪﻭﺭ ﺑﺮﺍﺋﺖ ﻳﺎ ﻣﺤﻜﻮﻣﻴﺖ؛ ﻭﻟﻲ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻔﺖ ﻛﻪ ﻓﻼﻧﻲ ﺭﺍ ﻣﺤﻜﻮﻡ ﻳﺎ ﺁﺯﺍﺩ ﻛﻦ. ﺣﺘﻲ ﺩﺭ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﺁﻗﺎﻱ ﺍﺣﻤﺪﻱﻧﮋﺍﺩ؟ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﻧﮕﻔﺖ؛ ﺣﺘﻲ ﺩﺭ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﺁﻗﺎﻱ ﺍﺣﻤﺪﻱﻧﮋﺍﺩ ﻫﻢ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺗﻮﺻﻴﻪﺍﻱ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﻧﺪﺍﺷﺖ. ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻭﻗﺘﻲ ﺳﺮ ﻗﻀﺎﻳﺎﻳﻲ ﺑﺤﺚ ﻣﻲﻛﺮﺩﻳﻢ، ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻣﻲﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﻳﺪ ﺟﻮﺍﺏ ﺑﺪﻫﻲ. ﺑﻴﻨﻲ ﻭ ﺑﻴﻦﺍﷲ، ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩﺕ ﻭ ﺧﺪﺍﻱ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺭﺳﻴﺪﻱ، ﺭﺃﻱ ﺑﺪﻩ. ﻣﻲﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﻱ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺟﻮﺍﺏ ﺑﺪﻫﺪ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻴﺪ ﻧﻪ ﻣﻦ. ﻣﺴﺌﻮﻻﻥ ﻗﻮﻩﻗﻀﺎﺋﻴﻪ ﻫﻴﭻﻭﻗﺖ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺷﺨﺺ ﻳﺎ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩﺍﻱ ﺳﻔﺎﺭﺵ ﻭ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻧﻤﻲﻛﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺩﻟﻴﻠﺶ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺣﺮﻑ ﻛﺴﻲ ﮔﻮﺵ ﻧﻤﻲﻛﺮﺩﻡ. ﺍﺯ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﻗﻀﺎﻳﻲ ﭼﻪ ﻃﻮﺭ؟ ﺍﺯ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﻗﻀﺎﻳﻲ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺻﻮﺭﺕ ﻛﻪ ﺭﺳﻤﻲ ﺑﺎﺷﺪ، ﻧﺒﻮﺩ. ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮﺩ ﻛﺴﻲ ﺭﺍ ﻣﺜﻼ ﺩﻭﺳﺖ ﻳﺎ ﺭﻓﻴﻘﻲ ﺭﺍ ﺑﻔﺮﺳﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺳﻔﺎﺭﺷﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻜﻨﺪ ﻭ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ ﺧﺪﻣﺘﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺑﮕﻴﺮﻡ ﺍﻣﺎ ﻓﺎﻳﺪﻩﺍﻱ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺮﺍﻳﻢ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﻭ ﺩﻻﻳﻞ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﻬﻢﺗﺮ ﺑﻮﺩ.

ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩﻫﺎﻱ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻬﻤﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺭﻳﺎﺳﺘﺘﺎﻥ ﺑﺮ ﺷﻌﺒﻪ ۶۷ ﺩﺍﺩﮔﺎﻩ ﻛﻴﻔﺮﻱ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪﮔﻲ ﻛﺮﺩﻳﺪ، ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﻗﻀﺎﺕ ﺑﺎﺯﺩﺍﺷﺘﮕﺎﻩ ﻛﻬﺮﻳﺰﮎ ﺑﻮﺩ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﺷﻤﺎ ﻫﻤﻜﺎﺭﺍﻥ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﺤﻜﻮﻡ ﻛﺮﺩﻳﺪ.

ﺁﻥ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﻻﻳﻪﻫﺎﻱ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﺩﺍﺷﺖ ﻛﻪ ﺍﺳﺎﺳﺎ ﺑﺮﺧﻲ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﻲﺷﻮﺩ ﺑﻴﺎﻥ ﻛﺮﺩ. ﺗﺨﻠﻔﺎﺕ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﻣﺤﺮﺯ ﺑﻮﺩ. ﺩﺍﺩﺳﺘﺎﻥ ﻳﻚ ﺷﻬﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻱ ﺯﻳﺮﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻧﺒﻮﺩ ﻭ ﻧﻤﻲﺩﺍﻧﻢ ﻛﻪ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﻧﻴﺴﺖ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﻲ ﻛﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺑﺮﺍﻱ ﺩﺍﺩﮔﺎﻩ ﻣﺤﺮﺯ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺗﺨﻠﻔﺎﺕ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ.

ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺟﻨﺠﺎﻟﻲ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ، ﻣﺤﻜﻮﻣﻴﺖ ﺁﻗﺎﻱ ﻣﺮﺗﻀﻮﻱ ﺑﻪ ۰۰۲ ﻫﺰﺍﺭ ﺗﻮﻣﺎﻥ ﺟﺮﻳﻤﻪ ﻧﻘﺪﻱ ﺑﻮﺩ.

ﺩﺭ ﺣﻜﻢ ﺩﺍﺩﮔﺎﻩ، ﺍﻧﻔﺼﺎﻝ ﺩﺍﺋﻢ ﺍﺯ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﻗﻀﺎﻳﻲ، ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻝ ﺍﻧﻔﺼﺎﻝ ﺍﺯ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺩﻭﻟﺘﻲ ﻭ ۰۰۲ ﻫﺰﺍﺭ ﺗﻮﻣﺎﻥ ﺟﺰﺍﻱ ﻧﻘﺪﻱ ﺻﺎﺩﺭ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﻓﻘﻂ ۰۰۲ ﻫﺰﺍﺭ ﺗﻮﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺰﺭﮒ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﺍﻣﺎ ﻧﺪﻳﺪﻧﺪ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺷﻬﺮ ﺩﺍﺩﺳﺘﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﺣﺮﻑ ﺍﻭﻝ ﺭﺍ ﻣﻲﺯﺩﻩ، ﻣﺤﺎﻛﻤﻪ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻧﻔﺼﺎﻝ ﺩﺍﺋﻢ ﺍﺯ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﻗﻀﺎﻳﻲ ﻣﺤﻜﻮﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻧﻔﺼﺎﻝ ﺩﺍﺋﻢ ﺍﺯ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﻗﻀﺎﻳﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﻳﻚ ﻗﺎﺿﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺣﻜﻢ ﺍﻋﺪﺍﻡ ﺍﺳﺖ. ﻫﻴﭽﻜﺲ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﻔﺼﺎﻝ ﺭﺍ ﻧﮕﻔﺖ ﻭ ﻧﺪﻳﺪ ﻭ ﻓﻘﻂ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﭼﺮﺍ ﺑﻪ ۰۰۲ ﻫﺰﺍﺭ ﺗﻮﻣﺎﻥ ﻣﺤﻜﻮﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻗﺎﺿﻲ ﺗﺎﺑﻊ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺍﺳﺖ. ﻗﺎﻧﻮﻧﺎ ﺁﻗﺎﻱ ﻣﺮﺗﻀﻮﻱ ﺍﺯ ﺑﺎﺑﺖ ﻣﻌﺎﻭﻧﺖ ﺩﺭ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺧﻼﻑ ﻭﺍﻗﻊ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ۰۲ ﻫﺰﺍﺭ ﺗﻮﻣﺎﻥ ﻣﺤﻜﻮﻡ ﻣﻲﺷﺪ ﻭ ﺣﺮﻑ ﺩﻳﻮﺍﻥﻋﺎﻟﻲ ﻛﺸﻮﺭ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻮﺩ ﺍﻣﺎ ﭼﻮﻥ ﮔﻔﺘﻴﻢ ﺳﺒﺐ ﺍﻗﻮﻱ ﺍﺯ ﻣﺒﺎﺷﺮ ﺍﺳﺖ، ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻣﻲﺩﻫﺪ ﺣﺪﺍﻛﺜﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ ﻭ ﻣﺎ ۰۰۲ ﻫﺰﺍﺭ ﺗﻮﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ ﻭﮔﺮﻧﻪ ﻗﺎﻧﻮﻧﺎً ﺑﺮﺍﻱ ﻣﻌﺎﻭﻧﺖ ﺑﺎﻳﺪ ۰۲ ﻫﺰﺍﺭ ﺗﻮﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻲﺷﺪ. ﮔﻔﺘﻴﻢ ﭼﻮﻥ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﺩﺍﺩﺳﺘﺎﻥ ﺑﺮ ﻣﺄﻣﻮﺭ ﺍﺟﺮﺍ ﻏﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩﺳﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻧﺪ، ۰۰۲ ﻫﺰﺍﺭ ﺗﻮﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ. ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﺎﻡ ﻗﻀﺎﻭﺗﺘﺎﻥ ﺑﺎ ﺁﻗﺎﻱ ﻣﺮﺗﻀﻮﻱ ﻫﻢ ﺑﻪﻋﻨﻮﺍﻥ ﺩﺍﺩﺳﺘﺎﻥ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﻛﺎﺭ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻳﺪ؟ ﻧﻪ. ﺍﺻﻼ. ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺩﺍﺩﺳﺮﺍﻫﺎ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷﺪ، ﻣﻦ ﺩﺍﺩﮔﺎﻩ ﺑﻮﺩﻡ. ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺁﻗﺎﻱ ﻣﺮﺗﻀﻮﻱ ﺑﻪﻋﻨﻮﺍﻥ ﺩﺍﺩﺳﺘﺎﻥ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﺷﻤﺎ ﻛﻪ ﺭﺋﻴﺲ ﺷﻌﺒﻪ ۶۷ ﺑﻮﺩﻳﺪ، ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﻣﻲﻓﺮﺳﺘﺎﺩ. ﺩﺭ ﺧﻼﻝ ﺍﻳﻦ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩﻫﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻧﺪﺍﺷﺘﻴﺪ؟

ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﻣﻲﻓﺮﺳﺘﺎﺩ ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﺁﻗﺎﻱ ﻣﺮﺗﻀﻮﻱ ﻣﻦ ﻫﻴﭻ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺭﻭﺍﺑﻄﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺩﺍﺩﺳﺮﺍ ﺑﺎ ﻗﻀﺎﺕ ﺩﺍﺷﺖ، ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻪﺍﻱ ﺑﺎ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ. ﺑﻪ ﻧﻈﺮﻡ ﻣﻲﺭﺳﻴﺪ ﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﺁﻗﺎﻱ ﻣﺮﺗﻀﻮﻱ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﺧﻮﺩﻡ ﺍﺳﺖ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ؛ ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺟﺎﻫﺎﻳﻲ ﺑﻪﺻﻮﺭﺕ ﺭﺳﻤﻲ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﻣﻲﺩﻳﺪﻳﻢ ﻭﮔﺮﻧﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻪ ﻣﻦ ﭘﻴﺶ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﻧﻪ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ.

ﮔﻔﺘﻴﺪ ﺑﻪﺧﺎﻃﺮ ﺭﻭﺍﺑﻄﻲ ﻛﻪ ﺁﻗﺎﻱ ﻣﺮﺗﻀﻮﻱ ﺑﺎ ﻗﻀﺎﺕ ﺩﺍﺷﺖ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻴﺪ ﺑﺎ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ. ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺁﻗﺎﻱ ﻣﺮﺗﻀﻮﻱ ﺑﺎ ﻗﻀﺎﺕ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻮﺩ؟

ﻧﻈﺮﺍﺗﻲ ﺩﺍﺷﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩﻫﺎ ﺑﻪ ﻗﻀﺎﺕ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﻲﻛﺮﺩ. ﺑﻪﻫﻤﻴﻦﺧﺎﻃﺮ ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻲﺩﺍﺩﻡ ﻫﻴﭻ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻪﺍﻱ ﺑﺎ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﻭ ﻓﻘﻂ ﺩﻭﺭﻱ ﻛﻨﻢ ﻭ ﻫﻴﭻ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻪﺍﻱ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺷﺘﻴﻢ. ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻨﻲ ﻛﻪ ﺍﺻﻼ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺒﻮﺩﻳﻢ ﻛﻪ ﺧﺪﺍﻱ ﻧﻜﺮﺩﻩ ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻪ ﻳﺎ ﺧﺼﻤﺎﻧﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ. ﻫﻴﭻ ﺭﺍﺑﻄﻪﺍﻱ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺷﺘﻴﻢ. ﻓﻘﻂ ﻣﻦ ﻣﻲﺩﺍﻧﺴﺘﻢ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﺳﺘﺎﻥ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻫﻢ ﻣﻲﺩﺍﻧﺴﺖ ﻣﻦ ﺭﺋﻴﺲ ﺷﻌﺒﻪ ۶۷ ﻫﺴﺘﻢ. ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺴﺎﺏ ﺩﺭ ﻣﺤﺎﻛﻤﻪ ﺁﻗﺎﻱ ﻣﺮﺗﻀﻮﻱ ﺑﻪ ﻣﺸﻜﻞ ﺑﺮﻧﺨﻮﺭﺩﻳﺪ. ﺑﻠﻪ، ﺧﻴﻠﻲ ﺭﺍﺣﺖ ﺑﻮﺩﻡ. ﻣﺎ ﺭﺃﻱﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﻲﺩﺍﺩﻳﻢ ﻭ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻫﻢ ﮔﺎﻫﻲ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﻣﻲﻛﺮﺩ ﻭ ﮔﺎﻫﻲ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﻫﻢ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﻧﻤﻲﻛﺮﺩ. ﺍﺯ ﻧﺎﺣﻴﻪ ﺁﻗﺎﻱ ﻣﺮﺗﻀﻮﻱ ﺩﺭ ﺭﺳﻴﺪﮔﻲ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﺳﻔﺎﺭﺷﺎﺗﻲ ﺷﺪ ﻳﺎ ﺧﻴﺮ؟ ﻧﻪ، ﺑﻪ ﻣﻦ ﺳﻔﺎﺭﺷﻲ ﻧﺸﺪ ﭼﻮﻥ ﺍﺻﻼ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺷﺘﻴﻢ ﻛﻪ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻪ ﺍﺯ ﻣﻦ ﭼﻴﺰﻱ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ. ﺷﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺁﻗﺎﻱ ﺁﻭﺍﻳﻲ )ﺭﺋﻴﺲ ﻭﻗﺖ ﺩﺍﺩﮔﺴﺘﺮﻱ ﻛﻞ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﺗﻬﺮﺍﻥ( ﭼﻴﺰﻱ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﺁﻗﺎﻱ ﺁﻭﺍﻳﻲ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﻴﺰﻱ ﻧﻤﻲﮔﻔﺖ. ﺍﻳﻦ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻣﻦ ﺍﺻﻼ ﻭ ﺍﺑﺪﺍ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺖ.

ﺩﺭ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﻛﻬﺮﻳﺰﮎ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﻣﺴﺎﺋﻠﻲ ﻛﻪ ﺯﻳﺎﺩ ﺳﺮﻭﺻﺪﺍ ﻛﺮﺩ، ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻭﻟﻴﺎء ﺩﻡ ﻣﺮﺣﻮﻡ ﺟﻮﺍﺩﻱﻓﺮ ﺑﻮﺩ.

ﻣﻦ ﺷﻨﻴﺪﻡ ﻭ ﺍﺯ ﺟﻮﺍﺩﻱﻓﺮ ﺳﺆﺍﻝ ﻧﻜﺮﺩﻡ ﺍﻣﺎ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﻮﺩﻡ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﻌﺪﺍ ﺩﺭ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻣﺤﺎﻛﻤﻪ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺷﺪ. ﺍﻳﻦ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺷﺨﺼﻲ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ. ﺟﻮﺍﺩﻱﻓﺮ ﻛﺴﻲ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺩﺭ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺩﺍﺩﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﺣﺎﻝ ﻣﻲﺭﻓﺖ ﻭ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻣﻲﺷﺪﻳﻢ ﺍﻭﺭﮊﺍﻧﺲ ﺧﺒﺮ ﻛﻨﻴﻢ. ﺍﺯ ﻧﺤﻮﻩ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻳﻦﻃﻮﺭ ﺩﺳﺘﮕﻴﺮﻡ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺒﻼ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺁﻗﺎﻱ ﺟﻮﺍﺩﻱﻓﺮ ﺍﺯ ﺩﺍﺩﻥ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟ ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ ﺑﻮﺩ. ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﻲﻛﺮﺩﻡ ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻲ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲﺷﺪ ﺣﺎﻟﺶ ﺑﺪ ﺷﻮﺩ. ﺷﻤﺎ ﺁﻗﺎﻱ ﺣﻴﺪﺭﻱﻓﺮ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻭﻧﺖ ﺩﺭ ﻗﺘﻞ ﺗﺒﺮﺋﻪ ﻛﺮﺩﻳﺪ. ﻣﻦ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻪ ﻣﻌﺎﻭﻧﺖ ﺩﺭ ﻗﺘﻞ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﺩﺭ ﺭﺃﻱ ﻫﻢ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﻳﻢ ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﻣﺠﻤﻮﻉ ﻫﻴﺄﺕ ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮﻩ ﻗﻀﺎﻳﻲ، ﺩﻭ ﺑﻪ ﺳﻪ ﺷﺪﻳﻢ. ﻣﻦ ﻭ ﻳﻜﻲ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﻜﺎﺭﺍﻥ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻪ ﻣﻌﺎﻭﻧﺖ ﺩﺭ ﻗﺘﻞ ﻭ ۵۱ ﺳﺎﻝ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺩﺍﺷﺘﻴﻢ ﺍﻣﺎ ﺳﻪ ﻫﻤﻜﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﭼﻨﻴﻦ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻱ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺩﻳﻮﺍﻥ ﻫﻢ ﺑﺮﺍﺋﺖ ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻭﻧﺖ ﺩﺭ ﻗﺘﻞ ﺭﺍ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮﺩ.

ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻫﻢ ﺟﻨﺠﺎﻟﻲ ﺷﺪ، ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﺁﻗﺎﯼ ﺍﺣﻤﺪﻱﻧﮋﺍﺩ ﻭ ﺍﺣﻀﺎﺭ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺩﻭﺭﻩ ﺭﻳﺎﺳﺖﺟﻤﻬﻮﺭﻱ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺑﻮﺩ.

ﻣﻦ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﻭ ﺩﺍﺭﻡ، ﺑﺎ ﺗﺨﻠﻔﺎﺕ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻲ ﺩﺭ ﺭﺃﺱ ﻗﺪﺭﺕ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺷﻮﺩ. ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ ﺗﺨﻠﻔﺎﺕ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻥ ﻫﻢ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺩﻭﺭﻩ ﺭﻳﺴﺖ ﻳﺎ ﻣﺪﻳﺮﻳﺘﺸﺎﻥ ﻫﻴﭻ ﺳﻮﺩﻱ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻣﺜﻼ ﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻗﺎﺿﻲ ﻣﺘﺨﻠﻒ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺑﺎﺯﻧﺸﺴﺘﮕﻲ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺷﻮﺩ، ﻫﻴﭻ ﺳﻮﺩ ﻭ ﺍﺭﺯﺷﻲ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺷﻮﺩ ﺗﺎ ﺩﺭﺳﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺳﺎﻳﺮ ﻗﻀﺎﺕ ﺑﺎﺷﺪ.

ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺭﺻﻔﺤﻪ۳

ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺍﺳﺘﻌﻔﺎﯼ ﺳﺮﺩﺑﻴﺮ ﻭ ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ ﻓﺮﻡ ﻭ ﺷﻜﻞ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﻭ ﺟﺎﺑﺠﺎﻳﻲ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ، ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﻭﻗﺎﻳﻊ ﺍﺗﻔﺎﻗﻴﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﻭﻗﻔﻪ ﻣﺠﺪﺩﺍ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.