ﺍﺯ ﺁﺩﻡﻫﺎ ﻧﻤﻲﮔﺮﻳﺨﺖ

Vaghay Ettefaghie - - News -

ﺧﻼﺻﻪ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻛﻮﺯﻳﻤﻮ، ﺑﺎﻭﺟﻮﺩ ﻓﺮﺍﺭ ﺷﮕﻔﺖﺍﻧﮕﻴﺰﺵ، ﻛﻤﺎﺑﻴﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑﻮﺩ. ﺗﻨﻬﺎ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲﻛﺮﺩ ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺁﺩﻡﻫﺎ ﻧﻤﻲﮔﺮﻳﺨﺖ؛ ﺣﺘﻲ ﺑﺮﻋﻜﺲ، ﻣﻲﺗﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻧﻤﻲﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﺳﺮ ﻛﻨﺪ. ﺩﺭ ﺟﺎﻫﺎﻳﻲ ﻣﻲﭘﻠﻜﻴﺪ ﻛﻪ ﺭﻭﺳﺘﺎﻳﻴﺎﻥ ﺩﺭ ﻛﺎﺭ ﺷﺨﻢﺯﺩﻥ ﻭ ﺩﺭﻭﻛﺮﺩﻥ ﻭ ﭘﻬﻦﺍﻧﺒﺎﺷﺘﻦ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﻣﺆﺩﺑﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺳﻼﻡ ﻣﻲﻛﺮﺩ. ﻛﺸﺘﮕﺮﺍﻥ ﺷﮕﻔﺖﺯﺩﻩ ﺳﺮ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻲﻛﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﻭ ﺑﻲﺩﺭﻧﮓ ﺟﺎﻱ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲﺩﺍﺩ: ﺍﺯ ﺁﻥ ﻋﺎﺩﺕ ﻗﺪﻳﻤﻲ، ﺩﻭﺭﺍﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﻻﻱ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﻣﻲﺭﻓﺘﻴﻢ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻣﻲﻛﺮﺩﻳﻢ ﻭ ﺭﻫﮕﺬﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﺩﺳﺖ ﻣﻲﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻴﻢ، ﺩﻳﮕﺮ ﭼﻴﺰﻱ ﺩﺭ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺟﺎ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ. ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ، ﺭﻭﺳﺘﺎﻳﻴﺎﻥ ﻛﻪ ﻣﻲﺩﻳﺪﻧﺪ ﺍﻭ ﺁﻥ ﻫﻤﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺭﺍ ﺑﺎﻻﻱ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﭘﻴﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﺩﺭﻣﻲﻣﺎﻧﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺍﻭ ﭼﻪ ﻛﻨﻨﺪ: ﺁﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥﮔﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺰﺭﮒﺯﺍﺩﮔﺎﻥ ﻣﻲﻛﺮﺩﻧﺪ، ﺑﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻣﺶ ﻛﻼﻩ ﺍﺯ ﺳﺮ ﺑﺮﺩﺍﺭﻧﺪ ﻳﺎ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﻭﻟﮕﺮﺩﻱ ﺑﺘﺎﺭﺍﻧﻨﺪ. ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻋﺎﺩﺕ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺭﻓﺘﻪﺭﻓﺘﻪ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻛﺎﺭﻫﺎﻱ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻳﺎ ﻭﺿﻊ ﻫﻮﺍ ﮔﻔﺖﻭﮔﻮ ﻣﻲﻛﺮﺩﻧﺪ؛ ﺣﺘﻲ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻲﻧﻤﻮﺩ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺑﺎﺯﻱ ﺍﻭ ﺧﻮﺷﺸﺎﻥ ﻣﻲﺁﻳﺪ، ﺑﺎﺯﻱﺍﻱ ﻛﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﺳﺮﮔﺮﻣﻲﻫﺎﻱ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺩﺍﺭﺍ ﻧﺒﻮﺩ. ﻛﻮﺯﻳﻤﻮ، ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺍﺯﻱ ﺭﺍ ﺑﺎﻻﻱ ﺩﺭﺧﺘﻲ ﻣﻲﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﻛﺎﺭﻛﺮﺩﻧﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﻲﻛﺮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻛﻮﺩ ﻭ ﺑﺬﺭ ﻣﻲﭘﺮﺳﻴﺪ. ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺭﻭﻱ ﺯﻣﻴﻦ ﺑﻮﺩ، ﻫﺮﮔﺰ ﻓﺮﺻﺖ ﭼﻨﻴﻦ ﻛﺎﺭﻱ ﺭﺍ ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ. ﻧﻮﻋﻲ ﺷﺮﻣﺰﺩﮔﻲ ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﻲﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺭﻭﺳﺘﺎﻳﻴﺎﻥ ﻭ ﺧﺪﻣﺘﻜﺎﺭﺍﻥ ﮔﻔﺖﻭﮔﻮ ﻛﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﺍﻛﻨﻮﻥ، ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺎﻻ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻛﻪ ﺁﻳﺎ ﺧﻂ ﺧﻴﺸﻲ ﻛﻪ ﻣﻲﻛﺸﻨﺪ، ﺭﺍﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ ﻭ ﮔﻮﺟﻪﻓﺮﻧﮕﻲﻫﺎﻱ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﻫﻤﺴﺎﻳﻪ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ ﻫﻨﻮﺯ. ﮔﺎﻫﻲ ﺩﻳﮕﺮ، ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖﻫﺎﻱ ﻛﻮﭼﻜﻲ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲﺩﺍﺩ؛ ﻣﺜﻼ ﺑﻪ ﺳﻔﺎﺭﺵ ﺑﺮﺯﮔﺮﻱ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﻭ ﻣﻲﺭﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺯﻧﺶ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻨﮓ ﺳﻮﻫﺎﻧﻲ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ ﻳﺎ ﻣﻲﺭﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺁﺏ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﻓﻼﻥ ﺑﺎﻍ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﻨﺪ. ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖﻫﺎﻳﻲ، ﺍﮔﺮ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻪﺍﻱ ﮔﻨﺠﺸﻚ ﻣﻲﺍﻓﺘﺎﺩ ﻛﻪ ﺩﺭ ﮔﻨﺪﻣﺰﺍﺭﻱ ﻣﻲﻧﺸﺴﺘﻨﺪ، ﺳﺮﻭﺻﺪﺍ ﻣﻲﻛﺮﺩ ﻭ ﻛﻼﻫﺶ ﺭﺍ ﺗﻜﺎﻥ ﻣﻲﺩﺍﺩ ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺘﺎﺭﺍﻧﺪ.

ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺩﻳﺪﺍﺭ

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.