Ba­ron Man­fred von Richt­hof­en

Alles over Geschiedenis - - Woi Primeurs -

De ‘Ro­de Ba­ron’ was een ge­vreesd jacht­vlie­ger

die be­kend stond om zijn schiet­kun­sten.

Man­fred von Richt­hof­en was koel, plichts­ge­trouw en de bes­te pi­loot van de Duit­se Lucht­dienst. De­ze sta­tus had hij te dan­ken aan 80 over­win­nin­gen op ge­al­li­eer­de vlie­gers die hem naar de kroon pro­beer­den te ste­ken. Stuk voor stuk viel zijn te­gen­stan­ders het­zelf­de lot ten deel: ze wer­den neer­ge­scho­ten. Von Richt­hof­en ver­o­ver­de met zijn vlieg­kun­sten en zijn moe­di­ge lei­ding over zijn es­ka­ders een te­rech­te plek in de lucht­vaart­ge­schie­de­nis. De bij­naam ‘Ro­de Ba­ron’ kreeg hij door­dat hij zijn toe­stel­len rood schil­der­de, om te la­ten zien dat hij niet bang was om zijn her­ken­baar­heid te ver­gro­ten.

De jon­ge Von Richt­hof­en werd ge­bo­ren in het Prui­si­sche Breslau, in een fa­mi­lie van land­adel. Hij bleek tij­dens zijn jeugd een suc­ces­vol ja­ger en hield van niets meer dan het rond­slui­pen in de Duit­se bos­sen op zoek naar prooi. Een he­le ka­mer van zijn ou­der­lijk huis was ge­de­co­reerd met zijn jacht­tro­fee­ën. Zijn lief­de voor het ja­gen zet­te hem er­toe om dienst te ne­men in het le­ger. Op zijn elf­de ging hij als ca­det naar de pres­ti­gi­eu­ze mi­li­tai­re school in Wahl­statt. Hij was geen goe­de stu­dent. “Ik was nooit goed in din­gen le­ren en deed het mi­ni­ma­le om te sla­gen. In mijn ogen was het dom ge­weest om meer te doen het strikt nood­za­ke­lij­ke.” On­danks zijn ogen­schijn­lij­ke lui­heid was hij een pri­ma rui­ter en kon goed schie­ten. Het was dui­de­lijk dat hij een pri­ma sol­daat zou wor­den.

Von Richt­hof­en sloot zich aan bij een re­gi­ment lan­siers, zo­ge­naam­de uh­la­nen. Dit pas­te pri­ma bij zijn aris­to­cra­ti­sche af­komst. Hij hoef­de niet lang te wach­ten op een kans om zich te be­wij­zen, want twee jaar na­dat hij be­gon als ac­tief mi­li­tair brak de Eer­ste We­reld­oor­log uit. Maar loop­gra­ven wa­ren geen plaats voor paar­den en al snel was de ca­va­le­rie een twee­de­rangs wa­pen. Von Richt­hof­en raak­te ge­frus­treerd: hij was ca­va­le­rist ge­wor­den om de span­ning van de jacht te be­le­ven, niet om van lan­ge af­stand be­scho­ten te wor­den in een nat­te loop­graaf! Toen hij op­dracht kreeg om koe­rier te wor­den voor de in­fan­te­rie was dat de laat­ste drup­pel.

Toe­val­lig was zijn een­heid ge­le­gerd in de buurt van een vlieg­veld van de be­gin­nen­de Duit­se Lucht­dienst en Von Richt­hof­en vond de vlieg­ma­chi­nes heel in­te­res­sant. Mis­schien dat de vlie­ge­rij wel de span­ning en glo­rie kon le­ve­ren die hij zocht. Hij ging als vrij­wil­li­ger bij de ge­vaar­lij­ke

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.