“Hij wist één toe­stel van zijn ka­me­ra­den af te schei­den en ging er op ge­rin­ge hoog­te ach­ter­aan.”

Alles over Geschiedenis - - Woi Primeurs -

vlieg­dienst en be­gon in 1915 met de op­lei­ding.

Bij zijn eer­ste vlucht leek het niet als­of Von Richt­hof­en een heel ge­ta­len­teer­de vlie­ger was. Zo­als hij zelf zei: “Eerst vlo­gen we recht­uit, maar toen de pi­loot naar rechts en links ging draai­en raak­te ik de ori­ën­ta­tie al bo­ven het vlieg­veld ge­heel kwijt. Ei­gen­lijk in­te­res­seer­de mij dat ook niet. Toen de pi­loot ge­baar­de dat het tijd was om te lan­den, was ik te­leur­ge­steld.” Vlie­gen was iets waar Von Richt­hof­en echt van hield. “Ik tel­de de uren tot­dat we weer kon­den vlie­gen.” Hij won snel aan zelf­ver­trou­wen bij het vlie­gen en ne­geer­de de lucht­ziek­te waar hij ge­re­geld last van had. Hij bleek een ex­treem goe­de schut­ter van­uit de ach­ter­ste stoel van een ver­ken­nings­toe­stel. Zijn eer­ste over­win­ning was een ge­luks­tref­fer tij­dens een ver­ken­nings­vlucht bo­ven de Champagne. Hij zwoer dat het niet de laat­ste zou zijn.

In 1916 had Von Richt­hof­en in­mid­dels zes­tien over­win­nin­gen be­haald en was hij een le­ven­de le­gen­de ge­wor­den. Zijn hou­ding als jacht­vlie­ger pas­te per­fect bij de ca­va­le­rist: “Ik be­na­der de te­gen­stan­der van ach­te­ren tot zo’n vijf­tig me­ter, mik zorg­vul­dig en schiet. De vij­and valt dan uit de lucht. Je hoeft geen bril­jan­te pi­loot of een scherp­schut­ter te zijn. Je hebt al­leen de moed no­dig om dicht­bij te ko­men.” Von Richt­hof­en zag de lucht­oor­log als een gro­te jacht: “Als ik een En­gels­man heb neer­ge­haald is mijn jacht­hon­ger weer een kwar­tier­tje ge­stild.”

Het hoog­te­punt van zijn pi­lo­ten­car­ri­è­re be­leef­de Von Richt­hof­en op 16 no­vem­ber 1916, toen hij de groot­ste En­gel­se jacht­vlie­ger, La­noe Haw­ker, in de lucht te­gen­kwam. Het werd een dui­ze­ling­wek­kend du­el waar­in de twee top­pi­lo­ten een half uur lang om el­kaar heen dan­sten. De snel­le­re en wend­baar­de­re Al­ba­tros D.II was de Air­co DH.2 van de En­gels­man uit­ein­de­lijk de baas en Haw­ker be­sloot er van­door te gaan op ge­rin­ge hoog­te. Von Richt­hof­en zet­te de ach­ter­vol­ging in en raak­te zijn prooi bij­na kwijt toen zijn wa­pens vast­lie­pen. Een ko­gel uit zijn laat­ste vuur­stoot raak­te Haw­ker in het hoofd en de En­gels­man stort­te nog net bin­nen de Duit­se li­nies neer. De ge­sneu­vel­de pi­loot werd be­gra­ven door Duit­se soldaten.

On­danks zijn ve­le over­win­nin­gen was Von Richt­hof­en niet on­feil­baar. In ju­li 1917 werd hij neer­ge­scho­ten door een En­gel­se FE2d. Al­bert Woo­lid­ge, één van de be­trok­ken En­gel­se vlie­gers: “Er was geen on­der­deel van dat toe­stel dat niet vuur­rood was. En mijn god, wat kon die vent vlie­gen! Uit­ein­de­lijk wist ik een la­ding lood in de neus van het toe­stel te pom­pen, waar­na het in een on­ge­con­tro­leer­de spin raak­te.” Maar won­der bo­ven won­der over­leef­de Von Richt­hof­en de crash. Hij hield daar wel een zwa­re hoofd­wond

“Von Richt­hof­en stond be­kend als een kou­de en ar­ro­gan­te fi­guur met een sterk

plichts­be­sef.”

Be­ves­tig­de over­win­ning 17 sep­tem­ber 1916

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.