VERLANGEN NAAR DE BULDERBAAN

Mercedes ken­nen we voor­al als het merk van de com­for­ta­be­le za­ken­se­dans. Al­tijd her­ken­baar, maar zel­den echt uit­ge­spro­ken. Dat laat­ste kun je over de AMG GT C Road­ster niet zeg­gen. Al­leen de bul­de­ren­de start is al een sen­sa­tie.

Auto Review - - RIJ-IMPRESSIE - Tekst: Gert Weg­man • Fo­to’s: Igor Stuif­zand

Wat ons be­treft is het een dood­zon­de om een ca­bri­o­let of road­ster met dich­te kap te rij­den. En al he­le­maal als het de meest re­cen­te trak­ta­tie van het net 50 jaar ge­wor­den AMG be­treft. De ef­fec­tie­ve stoel­ver­war­ming en de unie­ke airs­carf van de Mercedes-AMG GT C Road­ster ver­wij­zen el­ke slecht­weersmoes naar de prul­len­bak, bo­ven­dien is open rij­den de ul­tie­me ma­nier om van de bul­de­ren­de V8 te ge­nie­ten. Me­de dank­zij twee tur­bo’s is de 4,0-li­ter ma­chi­ne vol­gens de spe­ci­fi­ca­ties goed voor 557 pk, en ook het kop­pel van 680 new­ton­me­ter van­af 1900 tpm is in­druk­wek­kend. Maar het blijft niet bij pa­pie­ren spier­bal­len­taal. Het im­po­ne­rings­ge­drag be­gint al met de kou­de start. De dub­bel ge­bla­zen acht­ci­lin­der slaat met een lui­de brul aan en laat zijn och­tend­hu­meur via het uit­laat­sys­teem door­klin­ken in een diep­don­ke­re rof­fel.

'GENE ZIJDE'

We la­ten de knop van de AMG Ri­de Con­trol links­bo­ven op de tun­nel­con­so­le nog even in de com­fort­mo­dus staan, maar se­lec­te­ren met de knop rechts­on­der wel al­vast de blèr­stand voor het uit­laat­sys­teem. Hoe­wel on­ze gas­voet nog keu­rig in de net­jes-stand staat, zet de au­to zich bul­de­rend in be­we­ging. We zien be­zorg­de moe­ders hun kin­de­ren naar bin­nen roe­pen en pa­nie­ke­rig kij­ken­de hon­den­be­zit­ters lij­nen hun vier­voe­ters aan. De enor­me Pa­na­me­ri­ca­na-gril­le ziet er­uit of hij best een tec­kel­tje zou lus­ten en de fors be­me­ten wie­len met het ex­treem plat­te rub­ber (265/35 R19 vóór en 305/30 R20 ach­ter) ogen als­of ze ook wel iets gro­ters kun­nen ver­mor­ze­len. Ui­ter­aard heb­ben wij niets kwaads in de zin. We wil­len van­daag voor­al van de GT C Road­ster ge­nie­ten. Wan­neer de mo­tor­olie op tem­pe­ra­tuur is, se­lec­te­ren we de rij­stand Sport+. Het sta­ti­o­nair toe­ren­tal stijgt met zo’n 150 tpm, de uit­la­ten klin­ken nog iets on­heil­spel­len­der, de schok­dem­ping wordt straf­fer en de gas­pe­daal­res­pons scher­per. Ter ver­ho­ging van de feest­vreug­de geeft de au­to bij het te­rug­scha­ke­len au­to­ma­tisch tus­sen­gas, wat wordt be­ge­leid door een op­zien­ba­rend ge­grom, ge­knal en ge­blaf. Het wordt door een groep­je voor­bij­fiet­sen­de scho­lie­ren met ge­juich en ge­joel be­groet. Ove­ri­gens kun­nen we tij­dens on­ze rit het spreek­woord ‘Blaf­fen­de hon­den bij­ten niet’ naar het rijk der fa­be­len ver­wij­zen. Plot­se­lin­ge neer­waart­se be­we­gin­gen van het gas­pe­daal wor­den niet al­leen ge­volgd door een hui­ve­ring­wek­kend ge­bul­der, maar zor­gen te­vens

voor een dui­ze­ling­wek­ken­de ver­snel­ling. Wan­neer je ver­vol­gens con­sta­teert dat je aan gene zijde van de rij­be­wijs­grens dreigt te be­lan­den en even af­remt, bij­ten de rem­blok­ken zich als woes­te pit­bulls in de ge­per­fo­reer­de car­bon­ke­ra­mi­sche schij­ven. Het stop­ver­mo­gen blijkt min­stens zo in­druk­wek­kend als de voor­waart­se drang, be­sef­fen we met het stem­pel van het stuur in ons voor­hoofd. RO­DE LAP Op het dicht­be­flits­te Ne­der­land­se snel­we­gen­net is de groot­ste lol ei­gen­lijk om re­gel­ma­tig een par­keer­plaats op te zoe­ken, om ver­vol­gens weer de hoofd­rij­baan op te knal­len. De hon­derd­sprint raf­fel je in 3,7 se­con­den af, je on­der­wijl re­a­li­se­rend dat het maar goed is dat je geen pet hebt op­ge­zet. Want zo ef­fi­ci­ënt als de airs­carf en de stoel­ver­war­ming zijn, zo nut­te­loos blijkt het wind­scherm. Hoe­wel ‘on­ze’ GT C Road­ster mat­grijs is ge­spo­ten, werkt hij op veel me­de­weg­ge­brui­kers als een ro­de lap op een stier. Met na­me een be­stuur­der van een wit­te A-klasse lijkt bij­zon­der door on­ze au­to ge­fas­ci­neerd. Hoe­wel we hem graag een blik op het be­val­li­ge ach­ter­ste van de AMG gun­nen, zijn er na­tuur­lijk gren­zen. Wan­neer hij zijn ei­gen driester op on­ze ach­ter­bum­per lijkt te wil­len stem­pe­len, flip­pe­ren we drie tand­jes te­rug en bul­de­ren we er­van­door. In no ti­me zijn we voor de­ze en­thou­si­as­te­ling niet meer dan een stip aan de ho­ri­zon, maar dan her­in­ne­ren we ons dat ro­ze pas­je in on­ze bin­nen­zak. We la­ten de rech­ter­voet weer ont­span­nen en even la­ter komt de com­pac­te wit­te merk­ge­noot na­der­bij. Dit keer la­ten we ons niet ver­lei­den tot spel­le­tjes. We ver­rui­len de snel­weg voor de N322 en ont­dek­ken dat de­ze hy­per­po­ten­te road­ster zich ook heel re­laxed laat rij­den. In de com­fort­stand grom­men we rus­tig voort. De ze­ven­traps­au­to­maat neemt ons de scha­ke­l­ar­beid uit han­den en het scha­ke­len ver­loopt kal­mer dan in de Sport+-mo­dus.

JUMBO'S EN AIRBUSSEN

Na tien mi­nu­ten met een tem­po van zo’n 83 km/h ach­ter een vracht­wa­gen te heb­ben ge­ze­ten, vin­den we het wel­le­tjes. Je rijdt im­mers niet el­ke dag in een au­to van dit ka­li­ber. We verlangen naar de Bulderbaan op Schip­hol, zo­als de Bui­ten­vel­dert­baan in de volks­mond wordt ge­noemd. Daar zou­den we lek­ker kun­nen mee­brul­len met Jumbo’s en Airbussen en on­ge­ge­neerd de rech­ter­kant van de snel­heids­me­ter kun­nen ver­ken­nen. In plaats daar­van zoe­ken we de oost­grens op en la­ten de au­to even uit­ra­zen op de Duit­se A57. Zelfs als je bij 180 km/h het gas­pe­daal ste­vig in­trapt, is de ac­ce­le­ra­tie nog bloed­stol­lend en voor je het weet komt de top­snel­heid van 317 km/h in zicht. Ver­vol­gens kie- zen we een wat dy­na­mi­scher tra­ject over bin­nen­we­gen en se­lec­te­ren we de ra­ce-stand van AMG Ri­de Con­trol. De schok­dem­ping wordt nog iets har­der dan in Sport+ en de ze­ven­traps­au­to­maat gaat in de hand­stand. Maar om een on­ver­hoop­te kop­rol te voor­ko­men, blijft het ESP wel in­ge­scha­keld, al is het sys­teem min­der streng dan nor­maal. Door de di­rect­heid van de be­stu­ring blij­ven de uit­sla­gen van het dik­ke, su­è­de stuur ook op een boch­tig tra­ject ui­terst be­perkt en we con­sta­te­ren dat dit de meest di­rect stu­ren­de Mercedes is die we ken­nen. Hoe­wel de AMG GT C Road­ster met zijn 1660 ki­lo be­paald geen vlieg­ge­wicht is, zor­gen de mee­stu­ren­de ach­ter­wie­len en het sper­dif­fe­ren­ti­eel er­voor dat hij van bocht naar bocht danst als een pri­ma bal­le­ri­na, maar dan wel een­tje met de baard in de keel. Me­de dank­zij de ver naar ach­te­ren ge­plaatste mo­tor is de ba­lans in­druk­wek­kend en de mee­stu­ren­de ach­ter­as draagt bij aan on­waar­schijn­lij­ke bocht­snel­he­den, maar van over­hel­len heeft de GT C nog nooit ge­hoord. De au­to blijft je uit­da­gen en el­ke keer trap je er weer in ...

De hals­ver­war­men­de airs­carf voor­komt dat je bij koud weer een stij­ve nek krijgt.

Met AMG Ri­de Con­trol in de ra­ce­stand klinkt de au­to het bruutst en rijdt- ie het scherpst.

Van over­hel­len heeft de GT C Road­ster nog nooit ge­hoord.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.