DE MAGIE VAN OUD IJZER

Auto Review - - COLUMN -

Het is mis­schien een af­wij­king, maar ik heb iets met ver­val. Ik ben dan ook dol op ou­de in­du­strie­ter­rei­nen met half in­ge­stor­te fa­brieks­hal­len en roes­ten­de staal­con­struc­ties. En als au­tolief­heb­ber heb ik ui­ter­aard een zwak voor au­to­slo­pe­rij­en. He­laas wor­den ver­la­ten fa­brie­ken in Ne­der­land meest­al her­me­tisch af­ge­slo­ten, waar­na de boel in re­cord­tijd wordt af­ge­bro­ken, plat­ge­bull­do­zerd en ge­sa­neerd. Tuur­lijk, vei­lig­heid bo­ven al­les en een ze­gen voor het mi­li­eu. Net als van die mo­der­ne, bij­na kli­nisch net­te au­to­demon­ta­ge­be­drij­ven. In mijn jeugd had je nog éch­te slo­pe­rij­en. Meest­al la­gen die er­gens in een wei­land en stond er een half­slach­tig in el­kaar ge­flanst hek om­heen. Na zons­on­der­gang liep er een kwaaie hond om on­ge­no­de gas­ten op af­stand te hou­den, maar over­dag was ie­der­een ge­woon wel­kom. Zelfs snot­jo­chies als mijn jeugd­vriend Jan en ik. We fiet­sten dan ook re­gel­ma­tig naar Jan­sen langs het ka­naal. Zo­lang we het net­jes vroe­gen, moch­ten we wel een paar lo­go’s of wiel­dop­pen van au­to’s af­slo­pen en mee naar huis ne­men. Jan­sen was een be­grip. Als je au­to niet meer te red­den was en nie­mand an­ders hem wil­de heb­ben, dan bracht je hem naar Jan­sen. Ver­tel­de je dat op je werk of in de kroeg, dan kreeg je een be­moe­di­gend schou­der­klop­je of een troost­bier­tje. He­laas zijn de Jan­sens van de­ze we­reld uit Ne­der­land weg­ge­sa­neerd. Af en toe stuit je in het bui­ten­land nog wel op zo’n ou­der­wet­se slo­pe­rij. Zo heb je bij het Zweed­se plaat­se Tings­ryd, in de pro­vin­cie Små­land, het we­reld- be­roem­de ‘au­to­kerk­hof van Åke’. Hier rus­ten wrak­ken uit de ja­ren 50 en 60 in vre­de, op bij­na sprook­jes­ach­ti­ge wij­ze ver­groeid met de na­tuur. Ook in Frank­rijk, En­ge­land en het oos­ten van Duits­land stuit je nog wel­eens op dit soort pa­rel­tjes voor roest­nostal­gi­ci. On­langs kwam ik via Marktplaats.nl bij een hy­per­mo­dern de­mon­ta­ge­be­drijf te­recht. Voor een frac­tie van de nieuw­prijs kon ik daar een punt­ga­ve xe­n­on­kop­lamp sco­ren. In de gro­te en­tree ont­waar­de ik ach­ter de ba­lie een hal met enor­me stel­ling­kas­ten waar­op hon­der­den keu­rig ge­rang­schik­te on­der­de­len la­gen. Maar geen au­to te zien. Bij het af­re­ke­nen re­a­li­seer­de ik me dat ik ook nog een rub­ber­strip voor het be­stuur­der­spor­tier no­dig had. “O, die mag je wel van een au­to ach­ter ha­len”, al­dus de ba­lie­me­de­wer­ker. Toen ik hem niet-be­grij­pend aan­keek, loods­te hij me via een paar poort­jes naar de ach­ter­kant van het ge­bouw, waar ve­le tien­tal­len au­to’s ston­den op­ge­steld. Oké, het was geen idyl­lisch bos of wei­land, maar even was ik weer dat acht­ja­ri­ge jo­chie. Ik heb de merk­lo­go’s met rust ge­la­ten, maar na even strui­nen had ik een per­fec­te rub­ber­strip ge­von­den. Mocht ik zo mee­ne­men.

Gert Weg­man

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.