Soms gaat ver­driet niet van­zelf over

ON­DER­ZOEK NAAR ROUW­VER­WER­KING BIJ KIN­DE­REN

De Telegraaf - - Vrouw - door SU­ZAN­NE VAN LEEU­WEN

UTRECHT– Or­tho­pe­da­goog en kli­nisch psy­cho­loog Ma­ri­ken Spuij (44) is vrij­dag ge­pro­mo­veerd op haar proef­schrift naar ge­com­pli­ceer­de rouw bij kin­de­ren en jon­ge­ren. Haar con­clu­sie: kin­de­ren kun­nen een ver­scheu­rend ver­lan­gen naar een over­le­de­ne er­va­ren. „En als je niets doet, ver­er­gert dat na­re ge­voel vaak.”

„Er­was en is heel wei­nig on­der­zoek ge­daan naar rouw­ver­wer­king bij kin­de­ren”, ver­telt Ma­ri­ken Spuij. Ze­werkt als or- tho­pe­da­goog en kli­nisch psy­cho­loog en is ver­bon­den aan de Uni­ver­si­teit van Utrecht. In het Am­bu­la­to­ri­um van de uni­ver­si­teit, een aca­de­misch hulp­ver­le­nings­cen­trum, komt ze veel kin­de­ren te­gen die een ver­lie­ser­va­ring mee­ma­ken. „We hiel­pen hen wel, maar we had­den wei­nig we­ten­schap­pe­lij­ke on­der­bou­wing voor be­han­de­lin­gen die we ge­ven.”

Een per­soon­lij­ke re­den heeft Spuij niet. „Na­tuur­lijk heb ik te ma­ken ge­had met ver­lies, ook als kind, maar dat was voor mij niet een re­den voor dit on­der­zoek. Ik vind rouw een boei­end on­der­werp en wil­de graag we­ten hoe het komt dat veel kin­de­ren een in­grij­pend ver­lies goed lij­ken te kun­nen ver­wer­ken, ter­wijl an­de­ren dat niet lukt. Voor die laat­ste groep wil­de ik een ef­fec­tie­ve be­han­de­ling ont­wik­ke­len.”

De or­tho­pe­da­goog heeft de af­ge­lo­pen tien jaar on­der­zoek ge­daan. Al­ler­eerst keek ze of ge­com­pli­ceer­de rouw ook bij kin­de­ren van­af 8 jaar en jon­ge­ren be­staat. „Ge­com­pli­ceer­de rouw houdt in dat ie­mand in het ver­lies blijft han­gen. Dat ie­mand lang­du­rig heel veel pijn en ver­driet heeft en dat het in de loop der tijd ook steeds er­ger wordt. Als ie­mand zich al een jaar el­len­dig voelt, dan is de kans dat het van­zelf over­gaat heel klein.” Van vol­was­se­nen was al be­kend dat ze zo’n in­ten­se ma­nier van rou­wen kun­nen door­ma­ken. Nu blijkt uit het proef­schrift van Spuij dat ook kin­de­ren en jon­ge­ren hier last van kun­nen heb­ben.

Graf

In haar on­der­zoek heeft Spuij er uit­druk­ke­lijk voor ge­ko­zen om kin­de­ren zelf vra­gen­lijs­ten te la­ten in­vul­len. Ou­ders schat­ten vaak ver­keerd in hoe het met hun kind gaat. „Kin­de­ren blij­ken heel goed te zijn in het ver­ber­gen van hun wa­re emo­ties. Zo was er een jon­ge­tje dat niet over zijn over­le­den moe­der praat­te en ook niet mee wil­de naar haar graf. De va­der zou kun­nen den­ken dat het ver­lies zijn zoon niet zo dwars­zit, maar hij deed dit om­dat hij zijn va­der niet nog ver­drie­ti­ger­wil­de ma­ken.”

Om­dat er nog geen be­han­de­lin­gen­wa­ren voor kin­de­ren en jon­ge­ren die lij­den aan de ge­vol­gen van een in­grij­pend ver­lies, ont­wik­kel­de Spuij de be­han­de­ling Rouw­Hulp. „Kin­de­ren le­ren dan dat ze zich be­ter kun­nen voe­len door an­ders te den­ken en te doen. Als je de he­le dag ne­ga­tie­ve ge­dach­ten hebt, blijf je dat na- re ge­voel hou­den.” Ze geeft toe dat het niet ge­mak­ke­lijk is, maar on­mo­ge­lijk is het ze­ker niet. „De kin­de­ren door­lo­pen ne­gen ses­sies, el­ke week 45 mi­nu­ten, en krij­gen daar­naast oe­fe­nin­gen voor thuis mee. We le­ren de ou­ders ook, in vijf apar­te ses­sies, hoe ze hun kind kun­nen steu­nen bij de ver­wer­king van het ver­lies.”

FO­TO: PAS­CAL­LE VAN VLIET

Kin­de­ren blij­ken heel goed te zijn in het ver­ber­gen van hun emo­ties.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.