’To­ve­ren’ met die­ren

De Telegraaf - - Dierenvriend - door Nien­ke Oort

Va­le­rie Jon­ck­heer-Shee­hy, uit Ier­land af­kom­stig, heeft vrij­wel el­ke stu­die op het ge­bied van die­ren­wel­zijn ge­volgd. In meer­de­re lan­den, waar­door zij zich met recht spe­ci­a­list kan noe­men. In 2009 emi­greer­de ze naar Ne­der­land om bij haar man te zijn. Vier jaar was zij werk­zaam bij de fa­cul­teit Dier­ge­nees­kun­de in Utrecht. Twee jaar ge­le­den open­de ze haar ei­gen prak­tijk Ani­ma­ly­tics. Zij be­han­delt klei­ne huis­die­ren in het Ve­te­ri­nair Spe­ci­a­lis­tisch Cen­trum de Wa­gen­renk in Wa­ge­nin­gen.

„Ik wil­de heel graag mijn vi­sie in de prak­tijk bren­gen”, al­dus Va­le­rie Jon­ck­heer-Shee­hy. „Ik ben er na­me­lijk van over­tuigd dat elk dier kan wor­den ge­hol­pen. Van­uit mijn specialisme kan ik be­oor­de­len of een dier zich mis­draagt van­we­ge een trau­ma­tisch ver­le­den, pijn of on­ge­mak, of dat er iets mis is met de com­mu­ni­ca­tie in de her­se­nen.”

Is Jon­ck­heer-Shee­hy de to­ver­die­ren­arts op wie zo­veel hon­den- en kat­ten­be­zit­ters ho­pen na al­les te heb­ben ge­pro­beerd om hun lie­ve­ling van zijn sto­ren­de ge­drag af te hel­pen? Zij ver­ge­lijkt haar rol met die van psy­chi­a­ter. „Om dat te wor­den, moet je veel lan­ger stu­de­ren en je spe­ci­a­li­se­ren. De huis­arts ver­wijst je. Bij mij ko­men ook al­leen die­ren die door die­ren­arts of ge­drags­des­kun­di­ge zijn door­ver­we­zen. Ik ben als het wa­re de psy­chi­a­ter; de ge­drags­des­kun­di­ge is de psy­cho­loog.”

„Ik zie kat­ten en hon­den die als ge­stoord wor­den be­stem­peld; de exem­pla­ren waar­van nie­mand weet wa­tie er­mee aan moet. Dat zijn er best veel. Ten on­rech­te wordt vaak voor eu­tha­na­sie ge­ko­zen.”

„Ik graaf die­per en be­gin er­mee de baas een zeer uit­ge­brei­de vra­gen­lijst mee te ge­ven.” Zo pro­beert de arts te ach­ter­ha­len waar af­wij­kend ge­drag zo­als agres­sie, sproei­en, dwang­ma­tig ge­drag of ex­tre­me angst pre­cies van­daan komt. „Daar­na volgt een con­sult van 2,5 uur waar­in ik de baas se­cuur on­der­vraag.” Na dat ge­sprek kan de ’to­ver­die­ren­arts’ vaak al een dia­gno­se stel­len.

Bij kat­ten ligt de oor­zaak heel vaak in de om­ge­ving: te veel soort­ge­no­ten in huis of on­vol­doen­de voor­zie­nin­gen. „Met een aan­tal sim­pe­le aan­pas­sin­gen kan al een hoop wor­den opgelost.” Met hon­den is het com­plexer. „Ze kun­nen lij­den aan een on­e­ven­wich­tig­heid van de neu­ro­trans­mit­ters in de her­se­nen, waar­door ze bui­ten­spo­ri­ge angst of een dwang­ma­ti­ge stoor­nis kun­nen ont­wik­ke­len.”

Gol­den­dood­le So­fie grom­de en beet van kleins af aan. Na tal­lo­ze the­ra­pie­ën en ad­vie­zen ver­er­ger­de haar ge­drag zelfs. Maar ei­ge­na­res Caro­li­ne Es­huis gaf niet op. „We heb­ben al­le aan­pak­ken ge­pro­beerd”, ver­telt zij. „Uit­ein­de­lijk kwa­men we bij Va­le­rie te­recht. Be­hal­ve de vra­gen­lijst be­ant­woor­den, moesten we een log­boek bij­hou­den. Het was een in­ten­sief pro­ces, maar Va­le­rie heeft het pijn­punt te pak­ken ge­kre­gen.”

So­fie bleek een aan­ge­bo­ren angst­stoor­nis te heb­ben. Jon­ck­heer-Shee­hy: „Ik heb haar op an­ti­de­pres­si­va ge­zet, waar­mee de angst gro­ten­deels is ver­dwe­nen. Haar drem­pel om fel te re­a­ge­ren, is nu veel ho­ger. Ver­vol­gens heb ik de ei­ge­na­ren ge­leerd de hond te ’le­zen’ en zo be­ter met haar te com­mu­ni­ce­ren; een vorm van cog­ni­tie­ve the­ra­pie. So­fie heb­ben we ge­leerd de ei­ge­naar in de ga­ten te hou­den voor in­struc­tie als ze het zelf niet meer weet. In­mid­dels ge­draagt So­fie zich nor­maal. De ei­ge­na­res zal al­tijd re­ke­ning met haar angst­stoor­nis moe­ten hou­den, maar het ge­zin kan van de hond ge­nie­ten en de hond van het le­ven.”

Arts in stoor­nis­sen ge­spe­ci­a­li­seerd

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.