’Ope­ten die­ren is brood­je aap’

Een fel­ge­kleur­de pa­pe­gaai is bo­ven op het kar­kas van de ka­pot­te vo­li­è­re neer­ge­stre­ken. Ver­dwaasd be­kij­ken zijn kraal­oog­jes de ra­va­ge van de die­ren­tuin. Tien da­gen ge­le­den lie­pen hier nog kin­de­ren, toe­ris­ten en die­ren­ver­zor­gers. Na or­kaan Ir­ma lijkt de Sin

De Telegraaf - - Binnenland - door Jorn Jon­ker en Ed­win Tim­mer

’Pas op! Er kan nog een al­li­ga­tor of een boa con­stric­tor rond­krui­pen”, waar­schuwt een schoon­ma­ker naast de in­gang van de zoo vlak bij Phi­lips­burg. Het wit­te ij­ze­ren bui­ten­hek is uit de grond ge­rukt. Vo­gel­hek­ken zijn door de storm op­ge­tild en in an­de­re die­ren­ver­blij­ven ge­sme­ten. Op het eer­ste ge­zicht slui­pen er al­leen nog lo­ka­le ha­ge­dis­sen rond.

Het ver­haal gaat op SintMaar­ten dat de lo­ka­le be­vol­king, uit pu­re hon­ger, de die­ren­tuin bin­nen is ge­dron­gen voor bush­meat: vlees van wil­de die­ren om zelf op te peu­ze­len. Slan­gen voor bo­ven de bar­be­cue of schild­pad­den in de soep. Er zou­den zelfs apen op­ge­ge­ten zijn. Op het zwaar ge­trof­fen ei­land, waar ben­zi­ne, wa­ter en voed­sel schaars zijn, klinkt het niet eens on­mo­ge­lijk.

De schild­pad­den zit­ten ech­ter nog ge­woon in hun vij­ver­tje. On­danks de ge­knak­te bo­men en een plaat zink die in het zwem­wa­ter is ge­waaid. Als uit een hok er­ach­ter ge­rit­sel klinkt, is het even op­pas­sen. Maar ook dat blijkt geen gro­te boa te zijn, maar een wild zwijn­tje. Er is zelfs wa­ter en een bord­je brok­ken voor het dier neer­ge­zet.

„Dit is de eni­ge plek op Sint-Maar­ten waar die­ren wer­den ge­toond”, zegt Ed Gumbs, ooit lid van de Pro­vin­ci­a­le Sta­ten in Fle­vo­land maar nu ei­land­be­wo­ner. Hij staat wat be­duusd bij het die­ren­park dat hij wel eens be­zocht. „Er was al­ler­lei krui­pend spul, zo­als slan­gen, en er wa­ren zelfs kan­goe­roes. Geen tij­gers of leeu­wen hoor. Het was meer als edu­ca­tie be­doeld en als tour voor crui­se­toe­ris­ten.”

Gumbs heeft het idee dat er die­ren voor de storm zijn ge­ë­va­cu­eerd. Naar par­ti­cu­lie­ren of shel­ters. Of dat waar is, is on­dui­de­lijk. Wel is ze­ker dat op een lo­kaal ra­dio­sta­ti­on ver­zor­gers van de die­ren­tuin wer­den op­ge­roe­pen om weer aan het werk te gaan. Zo­dat de die­ren na de dreun van Ir­ma niet ook nog uit­mer­ge­len.

Iets ver­der­op schar­relt een ka­ke­toe. De vo­gels hier lij­ken niet te we­ten wat ze met hun vrij­heid aan moe­ten nu de or­kaan hun kooi­en ka­pot heeft ge­beukt. En daar­bo­ven, mid­den op zijn stok, zit een klei­ne aap. Ver­dwaasd. Het beest­je kijkt al­leen maar stil om zich heen. Zijn hok bleef als een van de wei­ni­ge in­tact. Hij heeft ook nog een buur­man van de­zelf­de soort. Gumbs: „Dat men­sen hier die­ren heb­ben op­ge­ge­ten, is echt een brood­je aap!”

De be­ves­ti­ging daar­van vin­den we ook bij het vro­lijk ge­kleur­de hok van ’Gus’. Ten min­ste twee var­ken­tjes hup­pe­len er nog vro­lijk rond. Ze lij­ken het men­se­lijk con­tact te heb­ben ge­mist, zo graag du­wen ze hun neu­zen te­gen het gaas. Hun aan­we­zig­heid en die van zwijn­tje Miss Pig­gy zegt ei­gen­lijk ge­noeg. Ie­mand die zich uit hon­ger aan een brood­je aap zou wa­gen, zou toch eerst een ge­woon var­kens­kar­bo­naad­je pro­be­ren.

Or­kaan beukt kooi­en ka­pot

FOTO’S DE TELEGRAAF

Een ach­ter­ge­ble­ven aap zit ver­dwaasd om zich heen te kij­ken. Zijn hok is als een van de wei­ni­ge in­tact ge­ble­ven.

Het is moei­lijk voor te stel­len dat hier tot voor kort be­zoe­kers lie­pen.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.