Ves­ters

Foodies - - INHOUD - Jeroen Ves­ters is chef-kok van res­tau­rant Ves­ters in Nij­me­gen.

Jeroen pick­nickt met ci­troen-kno ook­kip in het ge­zel­schap van re­gen­boog­prin­ses­sen, glit­ter­vlin­ders en zijn com­pli­men­teu­ze doch­ter . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Met een mand vol ge­bra­den kip en wit­te wijn sjok ik sa­men met mijn doch­ter over een oud land­goed. De avond­zon is fel en staat laag bo­ven de bos­rand. Om er­voor te zor­gen dat ik niet strui­kel, knijp ik mijn ogen half­dicht. “Daar is het!”, roept mijn doch­ter en­thou­si­ast als ze in de ver­te een huis­je ziet op­doe­men. Ze vindt het saai om te wan­de­len, dus ik heb haar wijs­ge­maakt dat er in het bos een huis­je staat waar een re­gen­boog­prin­ses woont en waar glit­ter­vlin­ders rond­flad­de­ren. Ze ge­looft me niet maar om­dat ze toch nieuws­gie­rig is, hup­pelt ze vro­lijk ach­ter me aan. We zijn op weg naar een pri­eel, er­gens in een stuk bos dat wordt om­ringd door wei­lan­den. Niet veel men­sen we­ten de­ze prach­ti­ge plek te vin­den, want ik kom er zel­den ie­mand an­ders te­gen. Ik kom hier ge­re­geld om even aan de hec­tiek van mijn res­tau­rant te ont­snap­pen. Soms pluk ik wat plant­jes. Wa­ter­munt, wa­ter­pe­per, paar­den­bloe­men, lijs­ter­bes… Het groeit hier al­le­maal vol­op. De na­tuur in­spi­reert me en wat ik te­gen­kom en ken, ge­bruik ik als smaak­ma­kers in de keu­ken. Ook mijn doch­ter is aan het oog­sten zie ik – ze plukt een veld­boe­ket en is be­dekt met stuif­meel. On­der het pri­eel vouw ik een kleed uit en ik leg mijn snij­plank erop. Uit mijn tas to­ver ik een boe­ren­brood, een sa­la­de, een fles ge­koel­de wit­te bour­gog­ne, een bak­je aï­o­li en de nog war­me met ci­troen en knof­look ge­bra­den kip. Wat heb ik me hier­op ver­heugd zeg, het ziet er­uit om je vin­gers bij af te lik­ken. Dat moet ove­ri­gens ook, want eten in een bos­pri­eel is be­hel­pen en de ser­vet­ten ben ik ver­ge­ten. “Nom nom,” zegt mijn doch­ter ter­wijl ze een stuk kip sol­daat maakt, “glit­ter­vlin­ders be­staan niet hoor papa, maar je kunt wel lek­ker ko­ken.” Ik knik in­stem­mend en be­dank haar voor het lie­ve com­pli­ment: “Re­gen­boog­prin­ses­sen be­staan ook niet, maar met een war­me pick­nick in jouw fij­ne ge­zel­schap voel ik me wel vor­ste­lijk.”

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.