Waar­ge­beurd; In het ver­keer­de li­chaam ge­bo­ren

Ik ken haar er­gens van, gaat er snel door mijn hoofd als er een op­val­len­de, An­til­li­aan­se vrouw met lan­ge be­nen, een hip­pe cou­pe, een sexy kort rok­je en ho­ge hak­ken langsloopt. En niet zo­maar hak­ken, nee, echt van die mooie hak­ken waar el­ke vrouw even voor

Gloss - - Inhoud -

Ik kijk nog eens heel goed naar haar ge­zicht en op­eens valt het kwart­je: ”Ver­rek, ben jij Wen­ly?”

“Hai An­ge­li­que! Ja, ik heet nu al­leen Sa­mie­ra”, zegt Wen­ly. Ik ken haar nog als man, hij had ja­ren ge­le­den ver­ke­ring met een ou­de vriend van mij. Ik heb hem voor het eerst ont­moet op de ker­mis, een vrien­de­lij­ke jon­ge­man af­kom­stig van de Ne­der­land­se An­til­len. Ik was daar met mijn zoon die in zo’n le­vens­ge­vaar­lijk, over de kop draai­end ding wil­de. Ik word al mis­se­lijk als ik naar at­trac­ties kijk, laat staan wan­neer ik er ook daad­wer­ke­lijk in ga zit­ten. No way, dacht ik. Toch is het las­tig om je aan je stand­punt vast te hou­den wan­neer je zoon je met pup­py-ogen aan­kijkt en “Ma­ma, ik wil er zo graag in ...” roept. Ge­luk­kig bood Wen­ly aan om met hem mee te gaan, maar dan moest ik wel even op zijn hand­tas­je pas­sen. Een schat­tig klein hand­tas­je, in­clu­sief geur­tje en lip­gloss, ver­moed­de ik. He­laas raak­te de ver­ke­ring tus­sen Wen­ly en de ou­de vriend van mij uit en heb ik Wen­ly ook nooit meer ge­zien. Tot van­daag dus. Ik wist wel dat hij zich re­gel­ma­tig als vrouw ver­kleed­de ... maar dat hij ook zo door de stad liep? Ik

be­sluit Sa­mie­ra uit te no­di­gen voor een kop kof­fie en daar hoor ik haar ver­haal …

Je heet nu dus Sa­mie­ra. Wan­neer be­sloot je als vrouw door het le­ven te gaan?

“Ik heb een aan­tal re­la­ties ge­had, maar ik kon nooit me­zelf zijn bij ie­mand. Ik pas­te me dus maar aan, maar het heeft me nooit ge­luk­kig ge­maakt. De man­nen waar ik een re­la­tie mee had wa­ren ho­mo, en wil­den dus een éch­te man en geen vrouw, ter­wijl ik me van bin­nen juist een vrouw voel­de. Ja­ren deed ik al­les om ie­der­een te plea­sen. Tot­dat ik op mijn 24ste op me­zelf ging wo­nen en dacht; ik ga me­zelf niet meer ver­stop­pen, ik ga niet meer net doen als­of … Ik be­sloot dat ik niet meer als man door het le­ven wil­de, maar als vrouw, en daar had ik al­les voor over.”

Wacht even, dit ging me iets te snel, even een paar ver­snel­lin­gen te­rug. Je bent niet al­leen als vrouw ver­kleed, maar bent voor ‘the who­le pack­a­ge’ ge­gaan?

”Ja, ik ben een trans­gen­der. Als man ge­bo­ren maar nu vol­le­dig vrouw.”

(Mijn nieuws­gie­rig­heid heeft ze vol­le­dig, ik heb al­tijd al al­les wil­len we­ten over dit on­der­werp. Dit was mijn kans.) Hoe gaat zo­iets in z’n werk als je dat be­sluit? “Je gaat eerst naar de huis­arts die je dan door­ver­wijst naar het VU me­disch cen­trum. Ze moe­ten ze­ker we­ten dat je ach­ter je be­sluit staat, want als een­maal al­les is ver­an­derd, is er na­tuur­lijk geen weg te­rug, ha­ha­ha. Dit tra­ject heeft vijf jaar ge­duurd, je wordt eerst he­le­maal ge­screend, zo­wel li­cha­me­lijk als psy­chisch. Na de scree­ning ‘ge­haald’ te heb­ben, kom je op een wacht­lijst. Dit duurt on­ge­veer tien we­ken. Een­maal aan de beurt, start je als eerste met hor­moon­be­han­de­lin­gen. Je gaat je ge­lijk al heel an­ders voe­len, voor­al op emo­ti­o­neel ge­bied. Ik voel­de me re­gel­ma­tig ver­drie­tig. In de loop der tijd ver­an­der­de mijn stem en stop­te mijn baard­groei. Wat ben ik blij dat ik hier­voor ge­ko­zen heb.

Mooi toch, hoe dit al­les kan?”

Oké, maar er komt een mo­ment dat je zegt we gaan voor al­les … Dan weet je, ik word wak­ker als vrouw!

“Ja, dan word je weg­ge­re­den naar de ope­ra­tie­ka­mer ... Ik weet nog dat ik om me heen keek en dacht oké, het is zo­ver.’’

“Laat die jon­ge­heer maar val­len, ha­ha.”

Heb je van te vo­ren af­scheid ge­no­men van je man­ne­lij­ke li­chaam? “Ja­ze­ker, voor­af­gaand aan de ope­ra­tie vroeg de chi­rurg of ik nog af­scheid wil­de ne­men van mijn man­ne­lij­ke ge­slacht. Dit had ik al ge­daan, dus zei ik: ‘laat de jon­ge­man maar val­len’, ha­ha­ha.”

Ik ben nog­al een beeld­den­ker … Ge­woon in één klap weg dat ding?

“Ja, als je wak­ker wordt in de ver­koe­ver­ka­mer ben je op­eens een vrouw.”

Ik kan er niks aan doen, ik ben een vrouw maar ik voel het ge­woon … dap­per hoor als je dat be­sluit, ge­woon wég voor al­tijd, waar je toch van­af je ge­boor­te al­les mee hebt ge­daan. Plas­sen, je eerste zaad­lo­zing, toch ook mooie her­in­ne­rin­gen, denk ik zo.

“Ik krijg nu hor­moon­pleis­ters waar­door ik nu ook wat borst­vor­ming heb. De ech­te bor­st­o­pe­ra­tie moet nog plaats­vin­den.”

Het is toch echt een vrouw als ik naar haar kijk … ik vraag ge­woon dat wat we al­le­maal wil­len we­ten; voelt het ook als vrouw van bin­nen? ik be­doel met seks en­zo?

“Zon­der eni­ge twij­fel. Ja, al­les voelt het­zelf­de als bij een an­de­re vrouw, al­les is het­zelf­de.”

Het lijkt me echt wel kic­ken als je je­zelf voor het eerst in de spie­gel ziet, hoe heb jij dit er­va­ren?

“Na­dat je drie da­gen in het zie­ken­huis hebt ge­le­gen en geen kant op kon, is het dan ein­de­lijk tijd om de ta­pe er­af te ha­len. Een lie­ve Su­ri­naam­se ver­pleeg­ster vroeg of ik er klaar voor was om mij­zelf te zien? Na­tuur­lijk, zei ik, kom maar op met die spie­gel! Na­tuur­lijk was al­les nog wel wat op­ge­zwol­len, maar ik was er di­rect erg blij mee. Ik vind het nog steeds prach­tig!”

Tij­dens het in­ter­view zit haar vriend er­bij, ik wil­de erg graag we­ten hoe het voor hem is. “Voor mij is het niet an­ders, ik zie haar als een vrouw en wil haar ook niet zien als man. Ik be­doel, ik heb haar nooit ge­kend als man en ik heb ver­der ook niks met man­nen. Toen ik haar als vrouw ont­moet­te, heeft ze me di­rect ver­teld dat ze op de wacht­lijst stond voor een ge­slachts­ver­an­de­ring. Dit is voor mij nooit enig pro­bleem ge­weest. Ook niet voor mijn ou­ders of vrien­den. Ie­der­een weet er­van en ac­cep­teert Sa­mie­ra zo­als ze is.”

Hoe was het voor jou dat ze nog niet ge­o­pe­reerd was? ‘’Soms mak­ke­lijk en soms moei­lijk. Na­tuur­lijk wa­ren de in­tie­me mo­men­ten soms wel las­tig; ik heb ge­woon niks met man­nen, dus des­tijds daar­mee ook niet. Ver­der vind ik dat ie­der­een ge­lijk is. Ik ben niet meer dan jij en jij niet be­ter dan zij ... Of je nu zo ge­bo­ren bent of an­ders, het gaat om de per­soon. Daar ben ik ver­liefd op ge­wor­den. Het is soms iets meer ge­ven dan ne­men, zo is het le­ven nu een­maal. Ook toen ze de ope­ra­tie in­ging heb ik haar zo veel mo­ge­lijk ge­steund. Ze voel­de zich vrouw en wil­de er ook zo uit­zien, dat was haar weg. Ik snap soms niet waar­om men­sen daar moei­lijk over doen. Het is ge­woon een fout­je van de na­tuur … dat hoor je steeds meer. Nu heb ik haar ten hu­we­lijk ge­vraagd en over twee jaar wordt ze mijn vrouw. Ik zou geen le­ven meer zon­der haar wil­len.”

Wil­len jul­lie ook een kind­je? Sa­mie­ra: “Ja­ze­ker wil­len we dat, het is al­leen moei­lijk … daar heb­ben we een draag­moe­der voor no­dig. Mijn zaad is des­tijds in­ge­vro­ren, dus het wordt écht ons ei­gen kind­je. Toe­val­lig kan Bjorn zelf geen kin­de­ren ver­wek­ken. Dus ze bren­gen mijn zaad bij de draag­moe­der in.”

En de ver­de­re toe­komst? “Ik ver­heug me enorm op de dag dat ik mijn bor­st­o­pe­ra­tie krijg. Dan ben ik echt op en top vrouw. En na­tuur­lijk ver­heug ik me ook op de gro­te dag, over twee jaar.’’

Hoe gaat de bruid Sa­mie­ra er­uit zien?

“Al­les er­op en er­aan, glit­ter en gla­mour met een mooie bling bling jurk, een ech­te gla­mour bruid.”

Ze stra­len bei­den zo, je kan niet an­ders dan con­clu­de­ren dat ze erg ge­luk­kig zijn. Ik gun ze dan ook een won­der en hoop dat ze snel een draag­moe­der vin­den.

El­ke maand zit An­ge­li­que van

den Berg op ‘Het bank­je’ met een bij­zon­der ie­mand die haar in­te­res­se op wel­ke ma­nier dan ook heeft ge­trok­ken. Dit keer sprak ze met Sa­mie­ra Ma­nu­e­la, een jon­ge vrouw die als man is ge­bo­ren, sinds een jaar vol­le­dig vrouw is, en vol­gend jaar met haar gro­te lief­de gaat trou­wen.

Sa­mie­ra laat el­ke dag een fo­to van haar zelf ma­ken door haar gro­te lief­de Bjorn

Op en top vrouw; even gauw haar ma­ke-up bij­wer­ken

Sa­mie­ra en haar vriend Bjorn

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.