Ein­de­lijk er­ken­ning voor bij­zond

Katholiek Nieuwsblad - - INSPIRATIE - Jan Pee­ters

Ze was bij­na in ver­ge­tel­heid ge­raakt, pre­cies zo­als de Heer haar had voor­zegd. Ko­men­de zon­dag wordt Ma­ria-Ce­leste Cros­taro­sa za­lig­ver­klaard, de Ita­li­aan­se via wie Je­zus zijn barm­har­tig­heid over de we­reld wil­de ver­sprei­den.

Het le­vens­ver­haal van Ju­lia Cros­taro­sa (1696-1755) is er een van ver­gui­zing, te­gen­wer­king en kle­ri­ka­le ar­ro­gan­tie. En daar­mee deel­de de­ze kra­ni­ge vrouw uit een ge­zin van tien kin­de­ren in het lot van haar Heer, die voor haar zo’n bij­zon­de­re mis­sie had. Ze heeft het ge­dra­gen en ge­of­ferd uit lief­de voor de zie­len.

Het be­gin

De re­demp­to­ris­tin­nen van kloos­ter Ma­ri­ën­daal in het ZuidLim­burg­se Par­tij-Wit­tem zijn op een bij­zon­de­re wij­ze met de bij­na za­li­ge ver­bon­den, ver­telt Moe­der Ma­ria-Jo­han­na. Maar la­ten we bij het be­gin be­gin­nen. “Ju­lia Cros­taro­sa voel­de zich al heel jong met God ver­bon­den”, al­dus de over­ste. Ze is vier of vijf als ze zich Gods lief­de ge­waar wordt. Als ne­gen­ja­ri­ge be­gint ze een steeds meer te­rug­ge­trok­ken le­ven van ge­bed en ver­ster­ving. Ze bidt soms wel zes uur op een dag. Dat doet ze zon­der an­de­re gees­te­lij­ke lei­ding dan die van haar biecht­va­der of enig boek: het is God zelf die haar in be­slag neemt en haar in­ner­lijk mee­deelt: “Ik wil je gids zijn en je lei­den, zoek geen an­der dan Mij al­leen. Houd van nie­mand an­ders dan van Mij.” Ze is zich er wel de­ge­lijk van be­wust dat er ook een heel an­de­re wer­ke­lijk­heid is. Ze hoort span­nen­de ver­ha­len van de dienst­meis­jes. La­ter raakt ze als vijf­tien­ja­ri­ge te zeer in de ban van haar jon­ge gees­te­lijk leids­man, maar het is God die haar weer bij zin­nen brengt en een an­de­re leids­man be­zorgt. Ze­ven­tien jaar oud legt ze de ge­lof­te van zui­ver­heid af. Als de ge­voe­lens nog een keer de kop op­ste­ken, breekt er on­mid­del­lijk een maan­den­lan­ge pe­ri­o­de van gees­te­lij­ke duis­ter­nis aan die, als een lou­te­rings­pe­ri­o­de, in­eens door de Heer wordt weg­ge­no­men. Dan maakt zich het ver­lan­gen ken­baar naar het re­li­gi­eu­ze le­ven.

Mys­tie­ke er­va­rin­gen

Ze laat de keu­ze aan God en komt zo in een kar­mel in de buurt van Na­pels te­recht. Ze blijft, met een ou­de­re zus, bij het eer­ste be­zoek al ach­ter. Maar wel op voor­waar­de dat moe­der over­ste de or­de en dis­ci­pli­ne her­stelt. Zij krijgt de naam Can­di­da de Cie­lo, ‘Door de he­mel wit­ge­was­sen’. Het is daar waar God haar laat we­ten haar tot “moe­der” te wil­len ma­ken “van veel zie­len die ik door jou wil red­den” en haar doet be­grij­pen dat ze een kloos­ter moet stich­ten. De vraag hoe laat zich niet lang ra­den. Door om­stan­dig­he­den ziet de bis­schop zich ge­dwon­gen het kloos­ter te slui­ten. Zus­ter Can­di­da en in­mid­dels twee zus­sen ko­men in 1723 te- recht in Sca­la, waar pa­ter To­ma­so Fal­coia (1663-1743) or­de pro­beert te schep­pen in een re­li­gi­eu­ze vrou­wen­ge­meen­schap. De zus­sen heb­ben hun twij­fels, maar God open­baart aan Can­di­da dat het goed is en dat ze zich moet oe­fe­nen de min­ste te zijn. Zij krijgt er de naam ‘Ma­ria Ce­leste’ en ont­vangt diep in­grij­pen­de mys­tie­ke er­va­rin­gen van ge­luk­za­li­ge ver­e­ni­ging met Je­zus. Als zij die aan de no­vi­cen­mees­te­res ver­telt, is die diep ont­roerd en over­tuigd van de au­then­ti­ci­teit. Er be­gint een reeks mys­tie­ke er­va­rin­gen, de vol­gen­de dag. Als de re­gel klaar is, be­gint het ge­du­vel. Ja­loe­zie, ach­ter­docht, te­gen­wer­king en haar biecht­va­der die zijn ei­gen am­bi­ties heeft. Moe­der over­ste vindt het ook al­le­maal maar niks en wordt daar­in ge­steund door een klei­ne min­der­heid van zus­ters. De kwes­tie loopt zo hoog op dat Ma­ria Ce­leste voor straf veer­tien da­gen op een zol­der­ka­mer­tje wordt op­ge­slo­ten. De re­gel wordt zelfs in be­slag ge­no­men. Vol­gens Fal­coia, die haar biecht­va­der is, beeldt ze zich maar wat in. Er wordt zelfs van ho­ger­hand nog een po­ging on­der­no­men de zus­ters Ma­ria Ce­leste naar huis te la­ten stu­ren, maar dat mis­lukt bij ge­brek aan steun voor het plan. Ma­ria Ce­leste vindt troost in de ver­e­ni­ging met het lij­den van Je­zus, die haar in mys­tie­ke er­va­rin­gen zijn lief­de blijft ver­kla­ren. Ook zijn er bin­nen het kloos­ter zus­ters die ach­ter haar staan.

Alfon­sus van Li­gu­o­ri

Uit­ein­de­lijk wordt Fal­coia over­ste van zijn ei­gen con­gre­ga­tie en stuurt hij Alfon­sus van Li­gu­o­ri (1694-1787) naar Sca­la. De­ze stond aan­van­ke­lijk wan­trou­wig te­gen­over de zaak,

Zus­ter Ma­ria Ce­leste Cros­taro­sa

Moe­der Ma­ria-Jo­han­na van de re­demp­to­ris­tin­nen in Par­tij-Wit­tem.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.