Bij­voor­beeld Ex­ta­tisch

Katholiek Nieuwsblad - - INSPIRATIE -

Mar­gu­e­ri­te wil­de niet op­val­len, maar deed dat wel. Hoe wil je in een Zwit­sers boe­ren­ge­hucht ver­bor­gen hou­den dat je Chris­tus’ kruis­won­den draagt?

Ge­bo­ren op het feest van Ma­ria Ge­boor­te, 8 sep­tem­ber 1815, leer­de zij als jong meis­je naai­en. La­ter zal Mar­gu­e­ri­te da­ge­lijks de hui­zen af­lo­pen op zoek naar werk. De men­sen moch­ten haar graag, en de kin­de­ren luis­ter­den met ple­zier wan­neer zij ver­tel­de over On­ze-Lie­ve-Heer en Moe­der Ma­ria. 38 jaar oud krijgt Mar­gu­e­ri­te dui­ze­lin­gen, ze is mis­se­lijk en heeft pijn in de buik. Ze blijkt darm­kan­ker te heb­ben. Wan­neer ze hoort dat ope­re­ren geen zin meer heeft, roept de Zwit­ser­se de voor­spraak in van Ma­ria. Ze wordt ech­ter steeds zie­ker. En zo wordt het 8 de­cem­ber 1854. Ter­wijl paus Pi­us IX in Ro­me plech­tig het dog­ma af­kon­digt van de On­be­vlek­te Ont­van­ge­nis van Ma­ria, drukt zij op haar bed een me­dail­le met een af­beel­ding van de On­be­vlek­te Ont­van­ge­nis te­gen haar buik. Plots voelt zij hoe de pijn ver­dwijnt, haar krach­ten te­rug­ke­ren en zij zelfs weer in staat is op te staan. Wan­neer de fa­mi­lie te­rug­keert van de kerk, vin­den ze Mar­gu­e­ri­te zit­tend op de ka­chel, de ro­zen­krans bid­dend. Ze had van de Hei­li­ge Maagd de ge­na­de ge­kre­gen waar­om zij had ge­vraagd. Wat nie­mand weet, is dat zij in ruil voor ge­ne­zing zich­zelf als of­fer heeft aan­ge­bo­den voor de be­ke­ring van de zon­daars.

Kort na haar won­der­baar­lij­ke her­stel ont­vangt zij Chris­tus’ kruis­won­den, de stig­ma­ta, en raakt al­le vrij­da­gen in ex­ta­se. Zij draagt hand­schoe­nen die de won­den moe­ten be­dek­ken. Ve­le uren kan Mar­gu­e­ri­te da­ge­lijks in aan­bid­ding door­bren­gen voor het Al­ler­hei­ligst Sa­cra­ment, on­op­hou­de­lijk glij­den de kra­len van de ro­zen­krans door haar vin­gers. Zij is zo ver­drie­tig als zij men­sen ziet zon­di­gen.

Een arts, de on­ge­lo­vi­ge Alex Pe­gai­t­az, wordt ge­vraagd haar op Goe­de Vrij­dag 1873 te on­der­zoe­ken, om drie uur ‘s mid­dags, wan­neer zij in ex­ta­se is. Ver­ge­zeld door een aan­tal pries­ters doet hij er al­les aan om de vrouw te ont­mas­ke­ren. Zijn con­clu­sie luidt: “De we­ten­schap heeft voor dit fe­no­meen geen ver­kla­ring.” De arts zou zich op zijn sterf­bed la­ten do­pen.

Er wordt ver­teld hoe Mar­gu­e­ri­te tij­dens haar laat­ste lij­den de he­le nacht door woel­de en ver­lang­de naar het ont­van­gen van de Eucha­ris­tie. “We de­den wat we kon­den, maar te­ver­geefs. God had ech­ter me­de­lij­den, wij za­gen hoe een en­gel haar de hei­li­ge Com­mu­nie bracht. Nog al­tijd kan ik mijn ei­gen ogen niet ge­lo­ven.”

De Heer roept Mar­gu­e­ri­te Bays op 27 ju­ni 1879, op het hoog­feest van zijn Al­ler­hei­ligst Hart, naar huis, waar­op paus Jo­han­nes Pau­lus II haar in 1995 za­lig zal ver­kla­ren.

Mi­cha­ël As

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.