Ha­gen­preek

Katholiek Nieuwsblad - - INSPIRATIE -

– Ge­staag daalt de in­te­res­se in ge­loof en Kerk; wei­nig kin­de­ren wor­den nog ge­doopt. Waar doen we het dan nog voor? Waar­om nog een kerk res­tau­re­ren, een nieuw dak, ver­lich­ting, ver­war­ming? Hoe zal het ver­der gaan? Die vraag is niet nieuw, die ko­men we al te­gen bij aarts­va­der Abra­ham. Hij had een be­lof­te van God ont­van­gen: “Jouw na­ge­slacht zal zijn als de zand­kor­rels aan het strand, als de ster­ren aan de he­mel” (Gen. 22,17). Maar hoe lang moet hij wach­ten? Abra­ham heeft een le­ven lang ge­duld moe­ten oe­fe­nen. Ko­men­de zon­dag een ver­ge­lijk­ba­re si­tu­a­tie bij de pro­feet Elia (1 Kon. 19,16b.19 – 21). Hij zit in een de­pres­sie en kan geen op­los­sing meer be­den­ken, moe­ge­werkt, moe­ge­stre­den, moe­ge­dacht; wat nu? Het Woord van God geeft hem ant­woord; ja, zo zal de ge­schie­de­nis van Gods Volk door­gaan, met val­len en op­staan, met on­der­gang en over­win­ning. Als het niet gaat zo­als je zou wil­len, hoe zal het dan ver­der gaan? Zoi­ets zien we ook bij de leer­lin­gen van Je­zus op weg naar Je­ru­za­lem (Lc. 9,51 – 62). Als Sa­ma­ria Je­zus af­wijst, vra­gen ze: “Heer, wilt U dat we vuur uit de he­mel af­roe­pen om ze te ver­del­gen?” Je­zus fluit hen kei­hard te­rug en ver­trekt een­vou­dig naar een an­der dorp. Je­zus is niet uit op een ge­weld­da­di­ge over­win­ning van de vij­an­den. “Als ie­mand u niet ont­vangt, schud dan het stof van uw voe­ten als een ge­tui­ge­nis te­gen hen”, maar te­ge­lijk: “Be­min uw vij­an­den en bid voor wie u ver­vol­gen.” Je­zus is ge­ko­men om de men­sen met Gods lief­de voor God en zijn ko­nink­rijk te win­nen. Wie die uit­no­di­ging af­wijst, be­wijst zich­zelf een slech­te dienst, maar hoe dan ook: het goe­de graan zal sa­men met het on­kruid op­groei­en; niets uit­ruk­ken,

HOE ZAL HET VER­DER GAAN?

geen nieu­we zond­vloed, geen vuur uit de he­mel, God zal geen goe­den met kwa­den ten on­der doen gaan, Hij laat de zon op­gaan over recht­vaar­di­gen en on­recht­vaar­di­gen. In een tijd van gees­te­lij­ke ar­moe­de, toen en nu, een tijd waar­in veel schijn­ge­loof en schijn­vroom­heid de men­sen af­hou­den van God, waar­in de we­reld al­le macht schijnt te be­zit­ten, moe­ten we net als Abra­ham, net als Elia, net als Je­zus en de apos­te­len, le­ren ver­trou­wen met ge­duld. Niet door te zeg­gen: “Ach het zijn al­le­maal wel goe­de men­sen.” De ge­schie­de­nis wijst uit dat goe­de men­sen mor­gen moor­de­naars kun­nen wor­den. Soms blij­ven er maar twee ui­ter­sten over. Of als mar­te­laar ge­dood wor­den om­dat je trouw blijft aan Chris­tus en zijn ge­weld­lo­ze lief­de. Of de an­de­re kant: de band met Chris­tus zo dun la­ten wor­den, dat je die keu­ze zo niet meer maakt, je voor je­zelf kiest, ten kos­te van de an­der. Dan leef je vol­gens die ou­de wet die de we­reld als evo­lu­tie­wet is gaan zien, het recht van de sterk­ste. Hoe zal het ver­der gaan? Al­leen als de­ze vraag een ver­trouw­vol ge­bed wordt, kan hij vrucht­baar zijn; dan kan God ant­woord ge­ven. Dan zul­len er van tijd tot tijd nieu­we ko­nin­gen en pro­fe­ten ge­zalfd wor­den. Dan zal Je­zus de ge­roe­pe­nen nuch­ter ant­woor­den en op­roe­pen tot over­ga­ve. Maar al­tijd zal Hij ons aan­zet­ten tot ver­trou­wen, ge­loof en ge­duld, om vol te hou­den in lief­de, men­sen win­nen met lief­de, vol­har­dend, vast­be­ra­den, tot en met dood en ver­rij­ze­nis in Je­ru­za­lem.

Pas­toor Mi­chel Ha­gen Zie www.ha­gen­pre­ken.nl, @ha­gen­pre­ken op Twit­ter en Pas­toor Mi­chel Ha­gen op Fa­ce­book.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.