De paus en de le­ken

Katholiek Nieuwsblad - - CULTUUR -

Au­di­ën­ties, ver­ras­sings­be­zoek­jes, da­den van barm­har­tig­heid en zelfs een tij­ger die op be­zoek kwam. Zo­als al­tijd is het niet ge­mak­ke­lijk om een week in het Va­ti­caan sa­men te vat­ten. Niet­te­min was één van de re­cen­te werk­zaam­he­den van paus Fran­cis­cus van bij­zon­de­re be­te­ke­nis. In dit ge­val de au­di­ën­tie van 17 ju­ni met de deel­ne­mers aan de jaar­ver­ga­de­ring van de Pau­se­lij­ke Raad voor de Le­ken. Het nieuws over de fu­sie van dat di­cas­te­rie met de Pau­se­lij­ke Raad voor het Ge­zin, in sa­men­hang ook met de Aca­de­mie voor het Le­ven, was nog vers. Hoe dan ook vroeg Fran­cis­cus aan de le­den om de­ze her­vor­ming niet te zien “als een af­scheid”, maar als een te­ken van waar­de­ring en res­pect “voor het werk dat jul­lie doen” en een te­ken “van ver­nieuwd ver­trou­wen in de roe­ping en de mis­sie van de le­ken in de Kerk van van­daag”. He­rin­ne­rend aan de woor­den van Pau­lus VI, om­schreef Fran­cis­cus de Pau­se­lij­ke Raad voor de Le­ken als “een van bes­te vruch­ten van het Twee­de Va­ti­caan­se Con­ci­lie”, die op zijn beurt weer veel vruch­ten heeft voort­ge­bracht in de af­ge­lo­pen bij­na vijf­tig jaar. Tot die vruch­ten be­ho­ren on­der meer de We­reld­jon­ge­ren­da- gen, de “voor­zie­nen­de ges­te” van Jo­han­nes Pau­lus II. Wat Fran­cis­cus be­treft, heb­ben de le­ken een zeer be­lang­rij­ke rol bin­nen de Kerk, en dat her­haal­de hij ook re­gel­ma­tig tij­dens de­ze au­di­ën­tie. Hij gaf pre­cie­ze coo­r­di­na­ten mee met be­trek­king tot de be­trok­ken­heid van de le­ken. “Een naar bui­ten ge­rich­te Kerk, naar bui­ten ge­rich­te le­ken”, dat moet de com­bi­na­tie zijn voor de be­trok­ken le­ken in de na­bije toe­komst. “Dus ook jul­lie”, zei de paus, “kijk op en kijk ‘naar bui­ten’, naar de ve­le ‘ver ver­wij­der­den’ van on­ze we­reld, naar de ve­le ge­zin­nen in moei­lijk­he­den die nood heb­ben aan barm­har­tig­heid, naar de ve­le ter­rei­nen van apos­to­laat die nog niet ont­dekt zijn.” De paus her­in­ner­de er­aan hoe je in de “Kerk bin­nen­komt door het doop­sel en niet door de pries­ter­wij­ding” en hij riep ie­de­re ge­lo­vi­ge leek op een mis­si­o­nai­re leer­ling van God te zijn. En dat zal ook de geest zijn die door het nieu­we di­cas­te­rie zal waai­en. Het in­si­ti­tuut zal als be­lang­rijk­ste werk­vel­den het ge­zin en de be­scher­ming van het le­ven heb­ben, ge­ba­seerd op drie zui­len: de apos­to­li­sche ex­hor­ta­ties Chris­ti­fi­de­les Lai­ci, Evan­ge­lii Gau­di­um en Amo­ris Lae­ti­tia. “We heb­ben le­ken no­dig die ri- si­co’s dur­ven ne­men, die de han­den vuil ma­ken, die een vi­sie heb­ben op de toe­komst en niet op­ge­slo­ten zit­ten in de wis­se­was­jes van het le­ven.” En­ke­le da­gen daar­voor, op 14 ju­ni, werd er in de pers­ruim­te van het Va­ti­caan een do­cu­ment ge­pre­sen­teerd dat ook zijn weer­slag zal heb­ben op de le­ken. Het re­gelt na­me­lijk de ver­hou­din­gen tus­sen de ker­ke­lij­ke hi­ë­rar­chie en de nieu­we be­we­gin­gen. Dit do­cu­ment, met de naam Iu­ve­nes­cit Ec­cle­sia (‘De Kerk ver­jongt’), komt voort uit een diep­gaand on­der­zoek dat al in het jaar 2000 werd ge­start. De be­doe­ling er­van is de bis­schop­pen te be­ge­lei­den in hun den­ken over de ver­schil­len­de cha­ris­ma­ti­sche ga­ven, maar voor­al het be­vor­de­ren van een gro­te­re syn­er­gie tus­sen die ga­ven en de ker­ke­lij­ke hi­ë­rar­chie. Hi­ë­rar­chi­sche en cha­ris­ma­ti­sche ga­ven, zo staat te le­zen in het do­cu­ment, mo­gen niet te­gen­over of naast el­kaar ge­plaatst wor­den, want dat “zou een symp­toom zijn van een ver­keerd of van on­vol­doen­de be­grip van het werk van de Hei­li­ge Geest in het le­ven en in de mis­sie van de Kerk”. In plaats daar­van is het de be­doe­ling dat bei­de als even es­sen­ti­eel wor­den ge­zien. (Vert. SvdB)

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.